Και με άλλη ευκαιρία η στήλη αυτή έχει παρατηρήσει ότι ο κυρίαρχος λαός -που μεγάλο τμήμα του δεν ξέρει την τύφλα του, όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι- σε αρκετές επιλογές του αποφασίζει περισσότερο παρορμητικά ή με επιπολαιότητα παρά με γνώση. Με άλλα λόγια, τον κουράζει η βαθιά ενημέρωση ακόμη και για ζητήματα που αφορούν την ίδια του τη ζωή. Όπως λόγου χάρη τι συμβαίνει στην πολιτική που καλώς ή κακώς τού ορίζει το πλαίσιο και τα όρια της δράσης του.
Να αναφέρουμε ένα παράδειγμα. Κατά τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος η κυβερνητική πλευρά κατέθεσε μία σειρά προτάσεων. Το ζήτημα δεν είναι μόνο αν τα άλλα κόμματα κάνοντας αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση αρνούνται να τις αποδεχθούν ή και να τις ψηφίσουν. Το ζήτημα είναι αν η κοινωνία θέλει να πληροφορηθεί περί τίνος πρόκειται και γιατί την αφορούν άμεσα οι σχετικές προτάσεις, δεδομένου ότι ως εκλογικό σώμα θα κληθεί να επιλέξει κόμμα κάποια στιγμή. Και ενδεχομένως να επιλέξει κόμμα που κατά τα άλλα θα έχει απορρίψει προτάσεις που ενδιαφέρουν άμεσα τους εκλογείς ως πολίτες αυτής της χώρας, καθώς είναι ευνοϊκές υπέρ των συμφερόντων τους! Και όλα αυτά υπάρχει κίνδυνος να συμβούν επειδή δεν θα έχει τη διάθεση να ενημερωθεί, επειδή τάχα όσα ουσιαστικά συμβαίνουν στην πολιτική τα θεωρεί είτε ανούσια είτε βαρετά.
Ας δούμε μερικές προτάσεις προς συνταγματική κατοχύρωσή τους, που αφορούν άμεσα την κοινωνία, αλλά φαίνεται να απορρίπτει η μεγάλη πλειοψηφία των κομμάτων που είναι μέσα στη Βουλή σήμερα, έτσι, από αντιπολιτευτικό καπρίτσιο. Μία πρόταση αφορά τη συνταγματική κατοχύρωση της προστασίας του πολίτη από την αναδρομική επιβολή φόρων. Τεράστιας σημασίας πρόταση, αν λάβουμε υπ’ όψιν μάλιστα ότι όλοι παραπονούνται -ενδεχομένως δικαιολογημένα- ότι το φορολογικό σύστημα στη χώρα είναι άδικο και ιδιαιτέρως επιβαρυντικό.
Μία άλλη πρόταση αφορά το να καταστεί η στέγη προσιτή. Αλλά και κάποιες άλλες προβλέπουν να μην μπορεί η όποια κυβέρνηση να καταφεύγει με προσχηματικούς λόγους κάθε φορά σε εκλογές. Ή να υπάρχει ένα σύστημα που να εξασφαλίζει ότι η χώρα δεν θα μείνει ακυβέρνητη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τελικώς και για την ίδια την κοινωνία. Αυτές είναι μερικές προτάσεις για τις οποίες οι πολίτες πρέπει και να ενδιαφέρονται αλλά και να είναι ενημερωμένοι ώστε να κάνουν τις σωστές επιλογές όταν έλθει η ώρα.
Το χρέος κάθε πολίτη σε κάθε Δημοκρατία δεν είναι απλώς να ξέρει πώς θα γεμίζει η τσέπη του, που στη χώρα μας αποτελεί ιδιαίτερη προτεραιότητα μεταξύ των δικαιωμάτων του. Αλλά επειδή με τις επιλογές του συμβάλλει στο πώς θα λειτουργεί τελικώς η χώρα όπου ζει, είναι αναγκαίο να γνωρίζει ποιοι του εξασφαλίζουν στο μέτρο του δυνατού το συμφέρον του και ποιοι τον παραμυθιάζουν λέγοντάς του αυτά που θέλει να ακούει…
Εφημερίδα Απογευματινή
