Και νέο περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας καταγράφηκε στο αστυνομικό δελτίο, η εκδήλωση της οποίας μάλιστα εντοπίστηκε σε οικογένεια μάλλον ανωτέρου μορφωτικού επιπέδου. Για να αποδειχθεί έτσι για μία ακόμη φορά ότι πτυχία και άλλα «παράσημα» μόρφωσης δεν μπορούν να μεταβάλουν τον χαρακτήρα προς το καλύτερο και, επομένως, να ανασχέσουν το άγριο ζώο που κρύβεται μέσα μας.
Θύμα και αυτήν τη φορά ένα παιδάκι, που συνήθως αποτελεί έναν εύκολο «σάκο του μποξ», διότι ο θρασύδειλος δράστης είναι φυσικό να μην περιμένει αντίδραση. Και το γεγονός αυτό κάνει τον γράφοντα να επαναλάβει ότι εφόσον έχουμε τέτοια περιστατικά, «να τη βράσουμε» την υπογεννητικότητα, τις οικογένειες όταν είναι βασισμένες σε σαθρά θεμέλια ή η υγιής έννοιά τους κλονίζεται από χαρακτήρες που δεν μπορούν να αντέξουν μια υγιή συμβίωση. Ειδικώς με παιδιά τα οποία χρειάζονται ειδική μεταχείριση στην ανατροφή και στη διαπαιδαγώγησή τους. Όποιοι είναι ανίκανοι για μια τέτοια φροντίδα να μην κάνουν οικογένεια και πολύ περισσότερο παιδιά…
Δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτό το περιστατικό, καθώς η βία στις σχέσεις των ανθρώπων δεν αποτελεί πλέον μεμονωμένο φαινόμενο. Τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό δεν υπάρχει μέρα που να μη βλέπει το φως της δημοσιότητας κάποια υπόθεση, συνήθως ξυλοδαρμού, με θύματα γυναίκες, αλλά και εγκληματικών ενεργειών σε βάρος τους. Η σωματική ισχύς του αρσενικού αποτελεί στις περιπτώσεις αυτές το «πειστικό επιχείρημα», ασχέτως αν τέτοιες ενέργειες απλώς επιβεβαιώνουν την αποκτήνωση του ανθρώπου.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι ανθρώπινες σχέσεις, ειδικώς μάλιστα σε πλαίσιο συντροφικότητας, δεν αποτελούν μία εύκολη υπόθεση. Απαιτούν επεξεργασία, αμοιβαίους συμβιβασμούς και πάνω από όλα μια ψυχραιμία, την οποία μόνο η λογική μπορεί να διαμορφώσει και εξασφαλίσει. Διότι μέσα σε μια συμβίωση δεν είναι λίγες οι φορές που ακούγονται υπερβολικές απόψεις, οι οποίες μπορεί να εκνευρίσουν ή να φέρουν τον άλλον εκτός εαυτού. Καμία όμως τέτοια περίπτωση δεν δικαιολογεί τη βία και πολύ περισσότερο μία εγκληματικής φύσης αντίδραση.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο και πιο αποκρουστικό όταν θύματα κακοποίησης -πάσης φύσεως- είναι παιδάκια. Αν αυτά δεν μπορούν να αντιληφθούν την έννοια της παρεκτροπής σε μια συμπεριφορά τους, ακριβώς λόγω της παιδικής τους ανωριμότητας και αφέλειας, τι να πει κανείς για τη βαναυσότητα ως μέσο συμμόρφωσης, που εκδηλώνεται από ενήλικες από τους οποίους έχεις απαίτηση να διαθέτουν και λογική, και σωφροσύνη, και υπομονή;
Οι πιέσεις που προκαλούν οι σημερινές συνθήκες διαβίωσης και οι ανάγκες, τις οποίες καλώς ή κακώς μεγεθύνουν οι ίδιοι οι άνθρωποι, δεν μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για συμπεριφορές που προσομοιάζουν με εκείνες ενός κτήνους. Για αυτό και οι προβλέψεις του νόμου σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι τέτοιες που να κάνουν κάθε είδους δράστη να αντιληφθεί την ευθύνη του και στις ανθρώπινες σχέσεις και πολύ περισσότερο όταν βρίσκεται στη θέση του γονιού.
Εφημερίδα Απογευματινή
