Ένα υφυπουργός εξαναγκάστηκε σε παραίτηση εξαιτίας της χρησιμοποίησης ενός νόμου που κακώς ίσχυε από τη δεκαετία του ’60 -ναι, από τότε- και χάρις στον οποίον μοριοδοτούνταν αθλητές για τις επιδόσεις τους και έτσι είχαν ευνοϊκότερη μεταχείριση είτε για την εισαγωγή σε ανώτατες σχολές είτε για την πρόσληψή τους στο Δημόσιο. Ο παραιτηθείς χρησιμοποίησε τον νόμο αυτό για την κόρη του. Κακώς το έκανε, διότι ως δημόσιο πρόσωπο έπρεπε να δίνει το παράδειγμα, αλλά από την άλλη πλευρά έκανε αυτό που θα έκανε κάθε γονιός. Ας μη γελιόμαστε και κυρίως να μην υποκρινόμαστε ως κοινωνία. Διότι η κατά τα άλλα εύλογη κατακραυγή για το γεγονός, για το οποίο ο υφυπουργός υπέστη τις συνέπειες, είναι ουρανομήκης από μία κοινωνία η οποία έχει δώσει παραδείγματα διαχρονικά για το αλισβερίσι με όποιον πολιτικό θα μπορούσε να προσεγγίσει είτε για να τη διευκολύνει σε μια υπόθεσή της, είτε για να της διορίσει το παιδί, είτε για να το μεταθέσει αν είναι στρατιώτης, είτε για να υπηρετήσει σε καλύτερη υπηρεσία ει δυνατόν κοντά στο σπίτι του! Έχουν στενάξει πολιτικοί από αυτές τις απαιτήσεις, για τις οποίες η ανταπόκρισή τους έχει θεμελιώσει την έννοια του ρουσφετιού. Του φαινομένου που είναι απόλυτα σχετιζόμενο με το πελατειακό κράτος αλλά και μια διαχρονική παθογένεια στην ελληνική ζωή. Παθογένεια για την οποία δεν είναι υπεύθυνοι μόνο οι πολιτικοί αλλά, όπως προαναφέρθηκε, και η κοινωνία, από την οποία προέρχονται οι πιέσεις προκειμένου να ικανοποιηθεί το αίτημά τους ή κάποια ανάγκη τους.
Τα περισσότερα αιτήματα προς τους πολιτικούς αφορούν τη στρατιωτική θητεία. Για αυτό μάλιστα στο γραφείο τους οι πολιτικοί φροντίζουν να έχουν συνήθως άτομο το οποίο έχει κάποιου είδους σχέση με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτά είναι και τα πιο πιεστικά αιτήματα, έλεγε στον γράφοντα πρώην πρωθυπουργός. Κάτι δε σχετικό με την υπόθεση του υφυπουργού της σημερινής κυβέρνησης που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση είναι και το ακόλουθο περιστατικό. Από τον βουλευτή Ιωάννη Σαρίδη της Ένωσης Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη ένας πατέρας απαιτούσε να πάρει τηλέφωνο τον τότε υπουργό Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, τον Κώστα Γαβρόγλου, και να του ζητήσει να αλλάξει τον σχετικό νόμο ώστε να μπορεί να μπει η κόρη του στη Σχολή Καλών Τεχνών!
Ο Κώστας Γκιουλέκας έχει διηγηθεί σε τηλεοπτική εκπομπή ότι ένας ψηφοφόρος του είχε απαιτήσει να του δώσει… πανεπιστημιακό πτυχίο! Και όταν ειρωνευόμενος τον ρώτησε ποιανής σχολής πτυχίο θέλει να του δώσει, αυτός του απάντησε ότι αν ήξερε από ποια σχολή δεν θα το ζητούσε από εκείνον! Και η Φωτεινή Πιπιλή είχε γίνει αποδέκτρια αιτήματος αλλαγής της ημερομηνίας γέννησης κάποιας κυρίας στο ληξιαρχείο!
Εξ όλων αυτών μπορεί να καταλάβει κανείς τι τραβάνε οι πολιτικοί από έναν πληθυσμό που με την πρώτη ευκαιρία τούς βρίζει, αλλά και με την πρώτη ευκαιρία τούς ζητά διαμεσολαβήσεις ή τα πλέον παράλογα ρουσφέτια.
Εφημερίδα Απογευματινή








