∆ηµοσιεύθηκε τις προάλλες, σε ένα από τα µέσα κοινωνικής δικτύωσης, µία παλιά φωτογραφία που δείχνει τον Κωνσταντίνο Καραµανλή, σε προηγούµενες δεκαετίες, να ποζάρει µε µαγιό σε µία παραλία. Με αφορµή τη συγκεκριµένη ανάρτηση άρχισαν τα… κουίζ, για το ποιος είναι αυτός ο άνδρας! Ενας (ή µία) ή δύο αναγνώρισαν τον ιδρυτή της Ν.∆. και πρώην Πρόεδρο της ∆ηµοκρατίας. Αλλοι έγραψαν ότι είναι αποτέλεσµα της τεχνητής νοηµοσύνης και οι περισσότεροι έλεγαν άλλ’ αντ’ άλλων! Κατ’ αρχάς είναι απογοητευτικό ότι η συντριπτική πλειονότητα δεν αναγνώριζε έναν πολιτικό που σφράγισε µε την παρουσία του τη µεταπολεµική ιστορία της χώρας. Και µιλάµε για τα τελευταία 70 χρόνια και όχι για τους… Περσικούς Πολέµους. Με άλλα λόγια, µεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων αγνοούν ακόµη και την πρόσφατη ιστορία της πατρίδας τους, αλλά είναι βέβαιο ότι θα µπορούσαν να πουν πόσα σταυρωτά κοστούµια είχε στην γκαρνταρόµπα του ο ιδιόρρυθµος ιατρός, η σύζυγος του οποίου κουράριζε τον άτυχο Μαζωνάκη.
Εχουν οι ελλείψεις αυτές τη σηµασία τους. ∆ιότι αυτοί που τις έχουν τις ελλείψεις αυτές είναι µέλη µιας κοινωνίας που ψηφίζει -έτσι λειτουργούν οι δηµοκρατίες, ανεχόµενες και τους άσχετους- και η ψήφος τους επηρεάζει τις ζωές των υπολοίπων. Το ερώτηµα εποµένως που τίθεται -κάθε άλλο παρά ρητορικό είναι- αφορά τα κριτήρια µε τα οποία κάποιος κάνει τις πολιτικές επιλογές του, όταν είναι περίπου βέβαιο, µε βάση ανάλογα παραδείγµατα, ότι έχει άγνοια τι έχει κάνει ο καθένας πολιτικός: Αν έχει ωφελήσει ή ζηµιώσει την πατρίδα του. Ποιες είναι οι σωστές αποφάσεις που έχει πάρει ώστε να αποτελούν και πυξίδα ενεργειών και για άλλους πολιτικούς. Και, εν πάση περιπτώσει, ποιες παραµέτρους έχει στο µυαλό του για να κάνει τις τελικές επιλογές του, χωρίς να κινδυνεύει να παραπλανηθεί από γνωστούς λαϊκισµούς και εξίσου γνωστές πολιτικές εξαπατήσεις.
Ψιλά γράµµατα, θα πουν πολλοί, αλλά αυτά τα ψιλά γράµµατα είναι βέβαιο ότι δεν θα έλθουν στο µυαλό τους όταν οι επιλογές που θα έχουν κάνει θα έχουν συνέπεια τη δική τους ζηµία. Αλλά τότε θα είναι αργά. Και δυστυχώς αυτό το µοτίβο συµπεριφοράς πολλών εκ των µελών αυτής της κοινωνίας θα επαναλαµβάνεται, όπως έχουµε δει άλλωστε, και µαζί µε το µοτίβο αυτό και η πολιτική ιστορία της χώρας που έχει να παρουσιάσει αρκετά µελανά σηµεία και άλλες τόσες µετάνοιες της κοινωνίας που συνήθως µετρά τους κοψοχέρηδες.
Αρκεί λοιπόν µία απλή φωτογραφία για να φέρει στην επιφάνεια προοπτικές για τις οποίες το τελικό συµπέρασµα ασφαλώς και δεν θα αρέσει στους περισσότερους και πάντως στους σκεπτόµενους. «Εξ όνυχος τον λέοντα» έλεγαν οι αρχαίοι. Και στη συγκεκριµένη, το νύχι µπορεί να χωθεί πολύ βαθιά από µία επιπολαιότητα και συνειδητή άγνοια…
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
