Είναι ημέρες δημοσκοπήσεων οι παρούσες. Αυτό που ήδη διαφαίνεται από τις πρώτες μετρήσεις που δημοσιοποιήθηκαν είναι ότι το ενεργειακό κόστος και η ακρίβεια στα προϊόντα της καθημερινότητας κυριαρχούν στην ατζέντα. Τα μέτρα που ανακοινώνονται βαθμηδόν από την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία, όπως για παράδειγμα η αύξηση του επιδόματος θέρμανσης κατά 30% αλλά και οι επιδοτήσεις στην αντλία τόσο από το κράτος όσο και από τα διυλιστήρια, έχουν μια επάρκεια και αντιμετωπίζονται θετικά σε ποσοστά που ξεπερνούν το 50% των ερωτώμενων.
Η πλειονότητα των πολιτών, νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις αγωνιούν για το επόμενο εξάμηνο. Είναι δεδομένο ότι οι συσσωρευμένες κρίσεις, αν και εξωγενείς, έχουν ένα ισχυρό αποτύπωμα στην καθημερινότητα στην Ελλάδα. Καταλήγουν να εξανεμίζουν τις αυξήσεις μισθών και τις μειώσεις άμεσων φόρων. Η κλιμάκωση του κόστους ζωής κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ενίσχυση των εισοδημάτων με κάθε τύπου υιοθέτηση θετικών μέτρων. Η περίπτωση να υπάρξει σταθεροποίηση ακόμη και στα σημερινά υψηλά επίπεδα κόστους ζωής δεν δείχνει πιθανή. Ακόμη και στην περίπτωση που θα είχαμε μια ταυτόχρονη εκεχειρία και διαπραγματεύσεις ειρήνης στα δύο μέτωπα του πολέμου, η καταστροφή διυλιστηρίων και ενεργειακών υποδομών θα έφερνε σημαντική υστέρηση στην αποκλιμάκωση των τιμών. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση τίποτα δεν δείχνει σε θετική κατεύθυνση στις διεθνείς εξελίξεις. Αντίθετα στα μέχρι χθες καυτά μέτωπα προστίθεται η κρίση των κρατικών ομολόγων και η αύξηση των επιτοκίων. Οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ και των ευρωπαϊκών δομών μιλούν για την ανάγκη νέας λιτότητας.
Στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν ευρισκόμεθα στο επίκεντρο της θύελλας όπως πριν από 15 χρόνια, δεν ανιχνεύεται διέξοδος σταθεροποίησης του κόστους ζωής. Το 70% δηλώνει ότι νιώθει τρόμο μπροστά στον επερχόμενο χειμώνα. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει να συνεχίσει την προσπάθεια. Αυτός είναι ο υπέρ πάντων αγών στο κοινωνικό και εσωτερικό μέτωπο.
Εφημερίδα Απογευματινή
