Ήταν σύμπτωση αλλά έχει το δικό της εμβληματικό ενδιαφέρον. Στο υπουργείο Οικονομικών έφθασε χθες ένας γνώριμος από τα όχι και τόσο παλιά χρόνια της απαξίας και της καταστροφής: ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, πρώην επικεφαλής του Eurogroup. Αξέχαστος από την πρώτη του άφιξη στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 2015. Όταν αυτός έθετε όρους για την παραμονή μας στην Ευρωζώνη και ο τότε υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, Γιάνης Βαρουφάκης, ξέσπαγε δημοσίως με ένα «ουάου» πριν να τινάξει την κοινή συνέντευξη Τύπου στον αέρα. Πέρασαν 11 χρόνια από τότε. Χθες υποδέχθηκε τον Ολλανδό, δήμαρχο Αϊντχόβεν πλέον, ο σημερινός επικεφαλής του Eurogroup Κ. Πιερρακάκης. Ο κ. Ντάισελμπλουμ με χαμόγελα, μόνον καλά λόγια είχε να πει για την πορεία της Ελλάδας και για την οικονομική και δημοσιονομική της προοπτική πλέον.
Λίγη ώρα μετά ο πρωθυπουργός υποδεχόταν στο Μέγαρο Μαξίμου σε επίσημη επίσκεψη τον εμίρη του Κατάρ, Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θανί. Πολύ θερμό το κλίμα, πολύ γνωστός ο επισκέπτης παρά τις ειδικές σχέσεις που διατηρεί η Ντόχα με την Άγκυρα αλλά και το δίκτυο της ισλαμικής τρομοκρατίας. Η χώρα μας όμως έχει τις δικές της «κλειστές» σχέσεις με το Εμιράτο και τους Αλ Θανί.
Η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό όλων των χωρών του Κόλπου και υποστήριξε το Κατάρ απέναντι σε μια απρόκλητη επίθεση, με την ευχαριστήρια δήλωση του εμίρη για τη στάση και την ετοιμότητα στήριξης της χώρα μας απέναντι στις συμμαχίες της στον Αραβικό Κόσμο που επλήγη από τους πυραύλους του Ιράν. Η συζήτηση με τον κ. Μητσοτάκη αφορούσε τη γεωπολιτική, τη ναυτιλία, την πολιορκία των Στενών του Ορμούζ, τις διμερείς επενδύσεις.
Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ μακριά από την Ελλάδα του 2015. Έχει μεγάλη απόσταση όμως και από την Ελλάδα του 2019 όταν αναλάμβανε η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Πολλά έχουν επιτευχθεί. Πολλά απομένουν. Και μάλιστα σε ταραγμένες θάλασσες…
Εφημερίδα Απογευματινή
