Μπορεί οι επόµενοι µήνες να κυλήσουν στη βάση του προεκλογικού πυρετού και των κοµµατικών ανταγωνισµών, είναι όµως βέβαιο ότι τα επόµενα χρόνια η Ελλάδα θα πρέπει να απαντήσει σε ένα απολύτως υπαρξιακό και στρατηγικό ερώτηµα: Ποια θα είναι η εθνική της ταυτότητα στην νέα εποχή;
Εχουν περάσει περίπου 6 δεκαετίες, όπου το κυρίαρχο αφήγηµα για τον χαρακτήρα αλλά και τον προσανατολισµό της, που καθόρισε όχι µόνο το οικονοµικό της µοντέλο αλλά και την εθνική της πραγµατικότητα, ήταν να αποτελεί τµήµα µιας ευρωπαϊκής ενδοχώρας. Σχεδόν σε όλο τον κύκλο της Μεταπολίτευσης η ΕΟΚ αρχικά και η Ευρωπαϊκή Ενωση στη συνέχεια, στη βάση προβολής µάλιστα του έωλου φεντεραλιστικού µοντέλου περί Οµοσπονδίας ως τελικής κατάληξης, αποτέλεσε το κυρίαρχο αφήγηµα. Πίσω από αυτό κρύφτηκε εν πολλοίς η αµηχανία ή η ατέλεια κυβερνήσεων, η δυστοκία εκσυγχρονισµών εθνικών δοµών του κράτους, εκλογικοί καιροσκοπισµοί, πελατειακές σχέσεις, πλήρης κακοδιαχείριση και τελικά απουσία ευθύνης για την εθνική συνοχή.
Ο πακτωλός των ευρωπαϊκών κονδυλίων δεκαετιών δεν µπόρεσε έγκαιρα και µε καλό προγραµµατισµό να ανατάξει τη χώρα. Αν είχαµε σωστή διαχείριση και αξιοπιστία έναντι της διαφθοράς και του κοµµατισµού θα είχαµε δοµήσει µια περήφανη και σίγουρα ευηµερούσα πραγµατικότητα. Αντ’ αυτού η «ελληνική ιδιαιτερότητα» επιβεβαιώθηκε µε τη δηµοσιονοµική χρεοκοπία στις αρχές της προηγούµενης δεκαετίας.
Σήµερα ο κόσµος αλλάζει δραστικά. Και δεν είναι µόνο οι τεχνολογίες που τον διαµορφώνουν διαφορετικά. Είναι και η γεωπολιτική των εθνών ή των δεσποτικών νεοαυτοκρατοριών της Ασίας που οδηγούν τις εξελίξεις. Η Ευρώπη, για παράδειγµα, δεν θα εξελιχθεί σε οµοσπονδία και η παγκοσµιοποιηµένη οικονοµία υπό την ηγεσία της ∆ύσης θα επανακαθοριστεί από το πλανητικό power game.
Στην Ελλάδα έχουµε να αποφασίσουµε, να επιλέξουµε και να ψηφίσουµε την τελευταία µεταβατική κυβέρνηση πριν από την εµπέδωση της νέας εποχής. Θα είναι αυτοδύναµης πλειοψηφίας ανανέωση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη; Ή µια οµιχλώδης συνέχεια από κυβερνήσεις συνασπισµού, ειδικού σκοπού και ευκαιρίας, µε διάφορους πρωθυπουργούς; Αναγκαία όµως είναι µια νέα ταυτότητα, ως κοινό εθνικό αφήγηµα και προορισµός. Η Ελλάδα είναι µια παγκόσµια ναυτική δύναµη. Αρα θα αλλάξουν δοµικά όλα ως προς τις εθνικές ελίτ, τη συλλογική νοοτροπία και τον χαρακτήρα διακυβέρνησής της. Με αφετηρία το 2030…
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
