Το τι Ελλάδα θέλουμε το 2030 θα μπορούσε να είναι μια συζήτηση θεωρητική ή φλύαρη. Χωρίς διά ταύτα, πλάνο, υπολογισμό πόρων, στρατηγική, στάδια εκτέλεσης και προσαρμογής διαδικασιών. Ανάληψης ηγεσίας δηλαδή. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί απόψε. Στο Βελλίδειο ο πρωθυπουργός αναμένεται να αναπτύξει ένα πλέγμα στόχων, την ταυτότητα, τις αλλαγές προτύπου και νοοτροπίας που θα πρέπει να επιτευχθούν για την επιτυχή μετάβαση σε μια νέα εποχή.
Ο κ. Μητσοτάκης είναι ρεαλιστής και μεθοδικός πολιτικός. Ένας κυβερνήτης που κινείται ως επικεφαλής της διακυβέρνησης με μια πυξίδα: «Το είπαμε, το κάναμε». Το σχέδιο που θα αναπτύξει από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας θα κριθεί ως δεσπόζον. Και αυτό όχι γιατί οι άλλοι ηγέτες κομμάτων της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης δεν θα έχουν, στο ίδιο πλαίσιο της ΔΕΘ, την ευχέρεια και την ευκαιρία να αναπτύξουν τα δικά τους σχέδια, στρατηγικές και πρότυπα.
Η διαφορά σχετίζεται με το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης, θα παρουσιάσει στρατηγική λειτουργική και εφαρμόσιμη. Ένα πλάνο δηλαδή και ένα όραμα που θα πατά στη γη. Οι ίδιοι οι πολίτες δείχνουν πλέον συνηθισμένοι είτε υπερψηφίζουν, είτε καταψηφίζουν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές ανά τετραετία να παρακολουθούν και να εμπιστεύονται αυτήν τη μεθοδολογία και την αξιόπιστη πολιτική που οδήγησε τη χώρα από την έξοδο των μνημονίων χρεοκοπίας στο επονομαζόμενο διεθνώς ως «ελληνικό θαύμα».
Στις ανακοινώσεις Μητσοτάκη θα περιλαμβάνονται και τακτικά θετικά μέτρα. Θα αφορούν επαγγελματικές κατηγορίες και τάξεις του πληθυσμού, που έχουν υστέρηση στην αποκατάσταση του πεδίου της ευημερίας που δικαιούνται από τα νέα δεδομένα. Τα θετικά μέτρα πάνω από 2 δισ. προέχονται από δημοσιονομικά πλεονάσματα. Η ασφάλεια αυτή μέσα στην οποία συνήθισαν να ζουν οι Έλληνες δείχνει μη αναστρέψιμη από τα κόμματα της αντιπολίτευσης των ωραίων λόγων, αλλά της ελλειμματικής πρακτικής.
Εφημερίδα Απογευματινή
