Η Ελένη Τσαλιγοπούλου, της οποίας η φωνή κουβαλά το ίχνος του λαϊκού τραγουδιού, της γιορτής, της απώλειας και της συλλογικής εµπειρίας, συµµετέχοντας στο νέο µουσικό φεστιβάλ της Περιφέρειας Αττικής «Attica Roots Festival», θα τραγουδήσει στα Λιπάσµατα ∆ραπετσώνας µεθαύριο, Τρίτη 7 Ιουλίου, παρουσιάζοντας µια συναυλία µε δωρεάν είσοδο για το κοινό. Εκεί, σε έναν χώρο που διατηρεί τη µνήµη της εργατικής Αθήνας και της προσφυγικής ιστορίας του Πειραιά, οι ρίζες αποκτούν κοινωνικό και ανθρώπινο βάθος, µεταδίδοντας όσο το δυνατόν καλύτερα το µήνυµα του φεστιβάλ, που έχει επίκεντρο τη σύνδεση µε τις ρίζες µας. Η Ελένη Τσαλιγοπούλου, λίγο πριν από τη συναυλία της, µιλάει στην «Κυριακάτικη Απογευµατινή» για τις καταβολές της, το ρεπερτόριό της, τη σχέση της µε τον γιο της, τα νέα σχέδιά της, αλλά και για το…πτυχίο που διεκδικεί για τις επιδόσεις της στην κηπουρική και τη µαγειρική.
Τι περιλαµβάνει η συναυλία;
Το απαύγασµα µιας ζωής. ∆ηλαδή τα τελευταία 2-3 χρόνια έχω βρει έναν τρόπο να µεταφράζω όλες µου τις αγάπες µε έναν ήχο που κατά καιρούς αλλάζει. Τα τελευταία δέκα χρόνια, που είναι τα χρόνια της ωριµότητάς µου, ο ήχος είναι κάτι που αλλάζει, αλλά εκφράζει και όλα τα πράγµατα που είναι κοντά ως συναίσθηµα στον κόσµο. Θα τραγουδήσουµε όλα τα τραγούδια που έχει αγαπήσει ο κόσµος και όσα προτείνω από επιρροές της παράδοσης, του λαϊκού µας τραγουδιού. Φέτος έχουµε και τροµπέτα, που παίζει ο Περικλής Αλιώπης, ο οποίος ανήκει στην πολύ νεότερη γενιά, αλλά καταθέτει και έναν τρόπο που µας εµπνέει.
Η νέα πολιτιστική πρωτοβουλία της Περιφέρειας Αττικής επενδύει στη ζωντανή σχέση µε τις ρίζες της µουσικής. Τι σηµασία έχουν για εσάς οι ρίζες;
Μεγάλη σηµασία. Είναι µια ανάγκη. Οι ρίζες είναι έµπνευση και τεράστια επιρροή -παίζει µεγάλο ρόλο το ότι είµαι από τη Νάουσα και η παράδοση είχε καθοριστική σηµασία σε εµένα. Είναι αυτό που προσπαθώ: να µεταφέρω κάποια από τα παραδοσιακά τραγούδια, που λέω, στον κόσµο µε µια αισθητική. Είµαι σίγουρη ότι αυτό το πράγµα θα το πάρει κάποιος άλλος και θα το πάει κάπου αλλού. Μια σκυταλοδροµία που συνεχίζει.
Οι µουσικές σας ρίζες ποιες είναι;
Προέρχονται από την παράδοση. Ο πατέρας µου ήταν ψάλτης και υπέροχος ερασιτέχνης τραγουδιστής των δηµοτικών τραγουδιών. Μαζί µε τον πατέρα µου και το πάθος του για τα τραγούδια υπήρχε µια οικογένεια πρόσφυγες, που µετέφεραν την παράδοση σε µένα και σε όλα τα παιδιά στην Επάνω Γειτονιά της Νάουσας. Είναι η αγάπη και η συγκίνηση που είχαν αυτοί οι άνθρωποι που ήρθαν από τη Μικρά Ασία.
Η µουσική ήταν κάτι σαν ψυχοθεραπεία για τους γονείς σας και για εσάς;
Εντελώς. Η δική τους ανάγκη, η προίκα τους λειτούργησε έτσι. Και όσο περνούσαν τα χρόνια και µεγάλωνα, περνώντας από την εφηβεία και µετά στην ενηλικίωση, περνούσα σε άλλα βάθη της µουσικής. Εκεί ήξερα πια ότι θέλω να ασχοληθώ µε τη µουσική. Η µουσική λειτούργησε και για εµένα εντελώς ψυχοθεραπευτικά. Και έτσι συνεχίζει να λειτουργεί και τώρα σε αυτήν την άστατη και δύσκολη ζωή που ζούµε.
Κάποια στιγµή εδραιωθήκατε. Αυτό ήταν µόνο χαρά και περηφάνια ή και µια µεγάλη ευθύνη;
Ολα µαζί. Είναι τόσο µεγάλη η χαρά στο να µοιράζεσαι και να είσαι µέλος µιας εποχής που καταγράφει τα δικά της πάθη… Η γενιά µας, τις δεκαετίες του ’90 και του 2000, η γενιά του έντεχνου, ήταν µια γενιά εντελώς θεοπάλαβη. Και αρκετά underground. Οµως κατάφερε να καταγράψει και να µιλήσει στην εποχή µε απόλυτη επιτυχία. ∆εν ήταν πολύ εύκολο, γιατί προερχόµασταν από µια Ελλάδα όπου λίγο πριν είχε τελειώσει η χούντα. Αλλά εξελίχθηκε η µουσική µε πολύ σπουδαία ονόµατα. Ο Μίκης Θεοδωράκης µελοποίησε ποιητές και όλος ο λαϊκός κόσµος τραγούδησε τα λόγια του «Αξιον Εστί». Και ο Μάνος Χατζιδάκις επεµβαίνει και είναι πολύ νεωτεριστής, είναι τόσο µπροστά και µε την προσωπικότητά του αλλά και µε τη µουσική του. Και βέβαια ο ∆ιονύσης Σαββόπουλος, ένας από τους σηµαντικότερους εκπροσώπους της τραγουδοποιίας. Και πόσοι άλλοι που έκαναν µια σπουδαία µίξη µε αυτό που µας άφησε το λαϊκό τραγούδι, το σµυρναίικο, το ρεµπέτικο και το λαϊκό τραγούδι. Εκείνη την εποχή καταφέραµε πολλά, αλλά δεν ήταν όλα ωραία, υπήρχαν και δυσάρεστα.
Εχετε περάσει λαχτάρες και σκοτάδια;
Εννοείται. Χάσαµε την εµπιστοσύνη στον συνάνθρωπο. Ο τρόπος που ζούσαµε µας έκανε ξαφνικά απολίτικαλ. Τα είδαµε όλα και απαυδήσαµε. Χάσαµε ένα κοµµάτι της αθωότητας. Μετά ήρθε και η εποχή του Internet και έκανε όλα αυτά να φαίνονται υποδεέστερα. Κάθε εποχή έχει τα καλά και τα κακά της.
Εχετε αντιµετωπίσει και µεγάλα διλήµµατα;
Βέβαια. Εµένα ποτέ δεν µου άρεσαν τα µεγάλα µαγαζιά, στα οποία έπρεπε το ρεπερτόριο να αφορά το 100% του κόσµου. Ηµουν λίγο αρνητική. Θεωρούσα ότι εµείς είµαστε αυτοί που πρέπει να δείξουµε στον κόσµο τι ακολουθούµε και ποια είναι η προσωπικότητά µας. ∆εν µπορούµε όλοι να τραγουδάµε τα ίδια. Τώρα που το βλέπω, ύστερα από τόσα χρόνια, νιώθω περήφανη για τις επιλογές µου, λέω άξιζε τον κόπο. Νιώθω ότι αφήνω πίσω µου µια παρακαταθήκη.
Ο γιος σας είναι µια µεγάλη επιτυχία της ζωής σας, παράλληλα µε την καριέρα σας;
Βέβαια. Αυτό είναι ένα άλλο κοµµάτι, το πιο σηµαντικό για µια γυναίκα-µητέρα. Μου δίνει κάτι άλλο. Νιώθω ότι εξελίσσοµαι πιο ουσιαστικά ως άνθρωπος µέσα από αυτή τη σχέση. Από µια τέτοια σχέση καταλαβαίνεις χωρίς εγωισµό ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Για να έχουµε τον χρόνο να το βλέπουµε σιγά σιγά. Μέσα από την εξέλιξη του παιδιού σου βλέπεις και τη δική σου εξέλιξη και τη σχέση σου µαζί του.
Σας θαυµάζει; Σας λέει ότι είστε πολύ σπουδαία τραγουδίστρια;
Οχι, όχι (γέλια). ∆εν υπάρχουν αυτά. Ισως επειδή είµαι η µαµά του. Εχουµε άλλη σχέση. Συζητάµε τι θα φάµε, τα δικά του όνειρα, τις δικές τους απογοητεύσεις.
Πώς είναι η ζωή σας στο σήµερα, έχοντας πίσω σας µια µεγάλη καριέρα;
∆εν σταµατάω ποτέ να είµαι ανήσυχη. Πριν από ένα µήνα κάναµε ένα νέο άλµπουµ µε εφτά νέα τραγούδια µε τον Κώστα Λειβαδά, που είναι ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες µου. Ως καλλιτέχνις µε ενδιαφέρει να ψάχνοµαι γιατί µε ευχαριστεί η διαδικασία του φρέσκου, του καινούργιου. Αυτό που δεν σταµατάει ποτέ είναι η ανάγκη για συνεργασίες, µουσικούς, µουσική και να µπω όσο πιο βαθιά γίνεται. Γιατί τώρα έχω την πολυτέλεια του χρόνου να µπορώ να κοιτάω λίγο πιο ουσιαστικά τι θέλω.
Ποιο είναι το γιατρικό σας;
Εχουν ηρεµήσει όλα. Τα τηλέφωνα, οι φίλοι, που έχουν γίνει ακριβώς αυτοί που πρέπει. Επίσης το καλό φαγητό, γιατί µου αρέσει να µαγειρεύω και να καλώ τους φίλους και την οικογένειά µου να τρώµε µαζί.
Είστε καλή µαγείρισσα;
Είµαι πολύ καλή µαγείρισσα… Φτιάχνω τα πάντα. Μου αρέσει να χαρίζω στους άλλους ωραίες γεύσεις. Και µου αρέσει να είµαι στο σπίτι µου, να φροντίζω τα λουλούδια µου. Γίνοµαι κηπουρός σιγά σιγά και µε πτυχίο (γέλια).
Καλλιεργείτε και λαχανικά;
Μακάρι να µπορούσα, αλλά δεν γίνεται γιατί βρίσκοµαι σε περιοχή που έχει πεύκα. Γενικά όµως το ψάχνω πολύ. Φέτος το καλοκαίρι θα δυσκολευτώ λίγο µε τον κήπο, γιατί έχω πολλές συναυλίες. Οµως κάθε καλοκαίρι περιµένω να βγω στον κόσµο. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν αλλάζει αυτή η λαχτάρα µου. Θέλω να µπω στο αυτοκίνητο και να πάω να παίξω µε το κοινό. Αυτή η αίσθηση του παιχνιδιού είναι το παν για όλους τους µουσικούς.
Πιστεύετε στον Θεό;
Οσο περνάνε τα χρόνια, δεν νοµίζω. Οταν ξεκίνησα πιτσιρίκι ήµουν πολύ επηρεασµένη και από τη γιαγιά µου, που ήταν πολύ της εκκλησίας. Τώρα νοµίζω πως έχω φτάσει σε µια άλλη σχέση µε την πίστη. ∆εν είναι το ίδιο. ∆εν θεωρώ ότι έχω σχέση µε την εκκλησία. Η πίστη είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Πιστεύω περισσότερο στον άνθρωπο και στο συναίσθηµά του.
Κυριακάτικη Απογευματινή
