Εχει παίξει κατ’ επανάληψη στο θέατρο, ερµηνεύοντας µία γκάµα ιδιαίτερα απαιτητικών ρόλων, όπως στην «Αννα Καρένινα», στη µεγάλη επιτυχία που συνεχίζεται 4η χρονιά «Μάρτυρας κατηγορίας», ενώ έχει παίξει και σε σηµαντικές κινηµατογραφικές ταινίες, όπως «Η Ρόζα της Σµύρνης». Αλλά στο ευρύ κοινό έγινε εξαιρετικά δηµοφιλής µέσα από την τηλεόραση σε επιτυχηµένες σειρές, όπως το «Νησί». Η Ευγενία ∆ηµητροπούλου, σε µία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Απογευµατινή», µιλά για τον «Ιωνα» του Ευριπίδη, την τεράστια επιτυχία που γνώρισε εξαρχής µε το «Νησί», τα πρώτα της βήµατα, τις εµπειρίες της από το θέατρο, τη µικρή και τη µεγάλη οθόνη, τις συνεργασίες της, τα ενδιαφέροντά της όταν κατεβαίνει από τη σκηνή, αλλά και για τη σηµασία της Τέχνης, ιδιαίτερα σε εποχές όπως η δική µας…
Στη νέα σκηνική εκδοχή του «Ιωνα» του Ευριπίδη, σε προσαρµογή του Μηνά Βιντιάδη και σκηνοθεσία Ρουµπίνης Μοσχοχωρίτη, συµπρωταγωνιστείτε µε τον Γιάννη Εγγλέζο και τον Μάξιµο Μουµούρη. Τι να περιµένουµε από αυτήν την παράσταση;
Πρόκειται για µια φρέσκια, σύγχρονη µατιά πάνω σε αυτό το υπέροχο έργο του Ευριπίδη, το οποίο «κλείνει το µάτι» και στο σατιρικό δράµα. ∆ιατηρεί τη δοµή της τραγωδίας, αλλά ενσωµατώνει και στοιχεία που του δίνουν µια διαφορετική διάσταση. Ο Μηνάς Βιντιάδης έχει κρατήσει τον βασικό πυρήνα του έργου, δηµιουργώντας ταυτόχρονα ένα νέο θεατρικό κείµενο, βασισµένο στον «Ιωνα», που όµως φέρει νέα στοιχεία και σύγχρονα µηνύµατα· έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Συναντιέµαι επί σκηνής µε δύο συναδέλφους που εκτιµώ πολύ. Με τον Μάξιµο Μουµούρη έχουµε συνεργαστεί αρκετές φορές στο παρελθόν, ενώ τον Γιάννη Εγγλέζο τον γνώρισα µέσα από αυτή τη δουλειά. Εκείνος υποδύεται τον Ιωνα, τον κεντρικό ήρωα του έργου. Ο Μάξιµος ερµηνεύει τόσο τον Ερµή όσο και τον Ξούθο. Στη δική µας εκδοχή, ο Ερµής διατρέχει ολόκληρο το έργο: είναι συνεχώς παρών, καθοδηγεί τις εξελίξεις και λειτουργεί ως ένας αόρατος ρυθµιστής της δράσης. Ο Ξούθος είναι ο σύζυγος της Κρέουσας, την οποία υποδύοµαι εγώ. Η Κρέουσα, Αθηναία πριγκίπισσα και σύζυγος του Ξούθου, φτάνει στους ∆ελφούς αναζητώντας χρησµό, καθώς το ζευγάρι δεν έχει αποκτήσει παιδιά. Εκεί έρχεται αντιµέτωπη µε ένα τραυµατικό κοµµάτι του παρελθόντος της, που ποτέ δεν κατάφερε να αφήσει πίσω της. Και τότε πραγµατοποιείται η µοιραία συνάντησή της µε τον Ιωνα.
Πώς συνοµιλεί η παράσταση µε το σήµερα;
Νοµίζω ότι όλα τα ζητήµατα που θέτει το έργο είναι βαθιά διαχρονικά και αφορούν κάθε άνθρωπο. Οι ήρωες µπορεί να είναι βασιλιάδες και βασίλισσες, όµως στην ουσία κουβαλούν τις ίδιες ανθρώπινες αδυναµίες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες αγωνίες και τα ίδια υπαρξιακά ερωτήµατα που έχουµε όλοι. Αυτό είναι, πιστεύω, ένα από τα µεγάλα προτερήµατα τόσο των αρχαίων κειµένων όσο και της δικής µας προσαρµογής: µας καλεί να «ανοίξουµε» λίγο την ψυχή µας, ώστε να συναντήσουµε τους ήρωες στις καταστάσεις που βιώνουν.
Το ευρύ κοινό σάς γνώρισε µέσα από την τεράστια επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς «Το Νησί». Ποιο ήταν το όφελος και ποιο το τίµηµα µιας τόσο µεγάλης επιτυχίας;
Αποκόµισα πάρα πολλά οφέλη από τη συµµετοχή στο «Νησί». H σειρά αγαπήθηκε από το κοινό, αλλά αναγνωρίστηκε και από ανθρώπους του χώρου µας. Αυτό είχε αποτέλεσµα, πέρα από τις οντισιόν που έτσι κι αλλιώς συνεχίζω µέχρι σήµερα, να αρχίσουν να έρχονται και προτάσεις συνεργασίας. Ειλικρινά, δεν µπορώ να σκεφτώ κάτι αρνητικό. Βέβαια, δεν στάθηκα σε αυτή την επιτυχία ούτε επαναπαύθηκα. Ηθελα να συνεχίσω να δουλεύω πολύ, τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση. Επειδή ήµουν και στο Εθνικό Θέατρο, πολλές φορές είχα διπλές πρόβες και περνούσα πάνω από 10 ώρες την ηµέρα στη σκηνή ή στις αίθουσες δοκιµών. Ηµουν απόλυτα αφοσιωµένη σε αυτή τη διαδικασία. Αργότερα, όταν επέστρεψε η τηλεόραση στη ζωή µου, την καλοδέχτηκα.
Εχετε σηµειώσει σηµαντικές επιτυχίες και στο θέατρο και στον κινηµατογράφο, όπως η χολιγουντιανή παραγωγή «Τα δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου», µε τους Βίγκο Μόρτενσεν και Κίρστεν Ντανστ. Ποιο µέσο αισθάνεστε πιο κοντά σας και γιατί;
Τα αγαπώ και τα τρία πολύ. Συνήθως όταν ασχολούµαι για µεγάλο διάστηµα µε το ένα, µου λείπει το άλλο. Οταν, για παράδειγµα, κάνω πολύ θέατρο, µου λείπει η κάµερα. Το θέατρο είναι κάτι πολύ σταθερό στη ζωή µου, αισθάνοµαι απόλυτα οικεία µέσα στη διαδικασία των προβών και της ζωντανής παράστασης. Ωστόσο, κάθε φορά αυτό που µε συγκινεί περισσότερο δεν είναι τόσο το ίδιο το µέσο όσο η ιστορία που έχουµε να αφηγηθούµε, οι άνθρωποι µε τους οποίους συνεργάζοµαι και ο χαρακτήρας που καλούµαι να υποδυθώ. Από την άλλη πλευρά, αγαπώ πολύ και την επικοινωνία µε την κάµερα, είτε πρόκειται για κινηµατογράφο είτε για τηλεόραση.
Κυριακάτικη Απογευματινή
