Αν ο Παναθηναϊκός AKTOR ήθελε να αποφύγει τη Βαλένθια και να «κλειδώσει» μια εμφύλια μονομαχία με τον Ολυμπιακό στα playoffs της Euroleague μπορούσε να το πράξει με σχετικά χαμηλό βαθμό ρίσκου.
Επίσης, αν η Βαλένθια επιθυμούσε να αποφύγει τον σκόπελο του επτάκις πρωταθλητή Ευρώπης, είχε ακόμη πιο εύκολο δρόμο προκειμένου να μην κοντραριστεί ξανά εκ νέου με την παρέα του Σλούκα και του Ναν. Γνώριζε την ήττα από την Ντουμπάι στην τελευταία αγωνιστική, έριχνε τον εαυτό της στην τρίτη θέση της βαθμολογίας και έβρισκε μπροστά της τη Ζαλγκίρις.
Όσος… ρομαντισμός και αν υπάρχει στο μπάσκετ, και όσο κι αν κανείς προπονητής δεν θα παραδεχτεί ότι επιλέγει αντιπάλους στη διάρκεια διοργανώσεων, έχει αποδειχτεί πολλάκις στο παρελθόν ότι αν ένας οργανισμός κρίνει ότι βολεύεται με συγκεκριμένη διασταύρωση, δεν θα διστάσει να το πράξει. Ειδικά αν πρόκειται για ισπανική ομάδα και πολύ περισσότερο για τη Ρεάλ!
Για ποιους λόγους, όμως, να μη θέλει να αποφύγει η μία ομάδα την άλλη με δεδομένο τον σεβασμό που τρέφουν εκατέρωθεν ο ένας σύλλογος για τον άλλον; Η απάντηση είναι προφανής.
Σε ό,τι αφορά το κριτήριο επιλογής του Παναθηναϊκού, από τη στιγμή που οι «πράσινοι» τα θαλάσσωσαν στη διάρκεια της regular season και το δίλημμα των playoffs ήταν Ολυμπιακός και Βαλένθια, προφανώς οι εξαιρετικοί πλην όμως ιδιαίτερα άπειροι Ίβηρες αποτελούσαν σαφώς πιο προσιτό αντίπαλο.
Ναι, το γεμάτο ενέργεια, αυτοπεποίθηση και πλουραλισμό μπάσκετ της Βαλένθια μοιάζει να είναι το λιγότερο συμβατό για μια ομάδα όπως οι «πράσινοι» με εμφανή προβλήματα στην περιφερειακή τους άμυνα και στη θέση του σέντερ. Ωστόσο δεν πρέπει να λησμονούμε ότι πρόκειται για μια ομάδα χωρίς παραστάσεις σε playoffs και αυτή είναι μια παράμετρος που δεν πρέπει να υποτιμηθεί.
Τι πιστεύουν στην Ισπανία
Δεν είναι τόσο εύκολο οι ταλαντούχοι παίκτες του Μαρτίνεθ να μείνουν ανεπηρέαστοι από το ειδικό βάρος των αναμετρήσεων με μία από τις πιο έμπειρες ομάδες του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Μην ξεχνάτε ότι μέχρι στιγμής η Βαλένθια μετρά το απόλυτο των τεσσάρων νικών σε ισάριθμες αναμετρήσεις με τους εκπροσώπους της χώρας μας στη Euroleague. Θα μπορέσουν οι «νυχτερίδες» να πετύχουν επτά νίκες απέναντι σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό σε σύνολο επτά ή εννιά αγώνων; Δεν μοιάζει και το πιο λογικό σενάριο…
Από την άλλη, βέβαια, υπάρχει η αντίθετη άποψη που θέτει ένα διαφορετικό ερώτημα: Μπορεί ο προβληματικός Παναθηναϊκός που βλέπουμε από το ξεκίνημα της σεζόν να κερδίσει τρεις φορές σε διάστημα δύο εβδομάδων μια ομάδα που τον νίκησε με σχετική άνεση και στα δύο παιχνίδια της κανονικής περιόδου;
Στη Βαλένθια προφανώς δίνουν… αρνητική απάντηση γι’ αυτό δεν θέλησαν να αποφύγουν το εμπόδιο των πολύπειρων Ελλήνων, για χάρη των Λιθουανών της Ζαλγκίρις.
Ο Μαρτίνεθ και οι συνεργάτες του έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν ότι ένας αντίπαλος που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις ατομικές εξάρσεις και την προσωπικότητα των παικτών του δεν είναι σε θέση να ανταγωνιστεί το δικό τους σύγχρονο μπασκετικό μοντέλο που παρουσιάζουν σε ολόκληρη την Ευρώπη την τελευταία διετία.
Πόσω μάλλον από τη στιγμή που ο «εγκέφαλος» του συγκεκριμένου αντιπάλου -ο Κώστας Σλούκας- διανύει το 37ο έτος της ηλικίας του και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν μπορεί να διατηρήσει σταθερό ρυθμό σε μια σειρά αγώνων, όπου η ένταση αναμένεται να χτυπήσει κόκκινο!
Όλα αυτά, βέβαια, είναι θεωρίες. Γιατί πολλές φορές το παρκέ είναι αμείλικτο. Και εκεί ακόμη και οι πλέον βαθυστόχαστες ή τεκμηριωμένες αναλύσεις μπορεί να καταλήξουν με μεγάλη ευκολία στον… κάλαθο των αχρήστων!
Εφημερίδα Απογευματινή
