Οι Έλληνες στην πλειονότητά τους είναι μάλλον απίθανο ότι θα επιλέξουν με την ψήφο τους την αυτοκτονία και τον αυτοχειριασμό. Έχουν κάνει μακρά διαδρομή και έχουν αποκτήσει πυκνή εμπειρία από τη χρεοκοπία, τις χαμένες προσδοκίες, τις θολές ατμόσφαιρες στο πολιτικό τους σύστημα. Είναι γεγονός ότι μία μεγάλη μερίδα των πολιτών μπορεί να νιώθει κάποια «κόπωση» στις προσδοκίες από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αλλάξουν το προβλέψιμο και το θετικό για την πορεία της χώρας που εγγυάται και έχει αποδείξει εν μέσω μεγάλων κρίσεων η διακυβέρνηση Μητσοτάκη για να επιστρέψουν σε ένα περιβάλλον πολιτικής αμηχανίας, έωλου, «πειραματικού» κυβερνητισμού, επαναφοράς σε σύνδρομα και πρόσωπα του παρελθόντος.
Παρά τα όσα λέγονται και όσα φημολογούνται ή και μετριούνται στις δημοσκοπήσεις σε μη εκλογικούς χρόνους, οι Έλληνες θα πάνε στις κάλπες να διασφαλίσουν αυτά που θεωρούνται πλέον θετικά κεκτημένα. Υπολογίζοντας ταυτόχρονα ότι η πίεση που δέχεται από τώρα η διακυβέρνηση, στην αφετηρία της πολύμηνης όπως διαφαίνεται προεκλογικής περιόδου, θα μεταφραστεί σε δεσμεύσεις στρατηγικής από τον πρωθυπουργό για δραστικά μέτρα απέναντι στον πληθωρισμό και τους έμμεσους φόρους, για να γίνει πιο αντιμετωπίσιμο το κόστος της καθημερινότητας. Ποιο είναι ουσιαστικά το μήνυμα των δημοσκοπήσεων των πολιτών προς τον κ. Μητσοτάκη; Λάβετε υπόψη σας σοβαρά στο κυβερνείο του Μαξίμου τον δείκτη της «αγοραστικής δύναμης» στο μείγμα της οικονομικής στρατηγικής σας και χαράξτε πορεία για το 2030. Φυσικά το διορθωμένο μοντέλο θα πρέπει να συγκροτηθεί και να προβληθεί πριν από τις εκλογές. Οι δεσμεύσεις του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη έχουν αξία όταν αναγγέλλονται και όχι όταν υπονοούνται. Ήδη από το βήμα του 16ου Συνεδρίου ο πρωθυπουργός έδειξε ότι έχει αντιληφθεί τη σημασία που θα πρέπει να δοθεί στρατηγικά στον πρωτογενή τομέα (τον αγροτικό, κτηνοτροφικό, αλιευτικό δηλαδή) στο νέο παραγωγικό μοντέλο σε αντίθεση με την υποεκτίμηση της περιόδου 2019-2025.
Το πλέον πιθανό είναι οι εκλογές να εξελιχθούν όπως και το συνέδριο του κόμματος. Πολλά ειπώθηκαν και περιεγράφηκαν αλλά δεν υπήρξε ούτε κάποιο σχίσμα στη Νέα Δημοκρατία ούτε ένα τόσο μεγάλο δράμα όπως προβλεπόταν και υποστηριζόταν από πολλούς εξωθεσμικούς. Τα συνέδρια γίνονται για να υπάρξει διάλογος, προβολή προτάσεων, προσεγγίσεων, στρατηγικών. Αυτές δεν είναι καθόλου απαραίτητο να συμπίπτουν ακριβώς μεταξύ τους. Αλλά στο κλείσιμο των εργασιών η ενότητα έχει προκριθεί και όσα διαφορετικά έχουν ειπωθεί έχουν ληφθεί υπόψη δημιουργώντας νέες δυναμικές αλλά και συναινέσεις.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στις εκλογές, Οι ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν ένα κόμμα, αλλά μια πλειάδα από κόμματα που θα συγκροτήσουν το επόμενο Κοινοβούλιο. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ψηφίσουν κυριαρχικά τη Νέα Δημοκρατία ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό. Γιατί μεταξύ των άλλων είναι πολύ δύσκολο για τον μέσο Έλληνα να απωλέσει υπ’ ευθύνη του το πλεονέκτημα που έχει αποκτήσει χρόνια τώρα, όταν κοιμάται το βράδυ στο σπίτι του με την οικογένειά του ό,τι κι αν συμβεί (και συμβαίνουν πολλά δραματικά και απρόβλεπτα) στον κόσμο, να ξέρει ότι όταν θα ξυπνήσει το πρωί θα έχει ισχυρή χώρα, σπίτι, δουλειά, κράτος, περιουσιακά στοιχεία, επόμενη ημέρα. Αυτά τα καθόλου λίγα που του εξασφαλίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και αν θέλει να «επαναστατήσει»; Να τα αλλάξει όλα; Οι μεγάλες αλλαγές μπορούν να περιμένουν το 2030 – 2031 όταν ο κ. Μητσοτάκης θα κλείνει ούτως ή άλλως τον κύκλο του και κάποιοι άλλοι θα είναι επαρκώς ώριμοι να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Επί του παρόντος «δικαίωμα», που λένε και οι χαρτοπαίκτες.
Εφημερίδα Απογευματινή
