Κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας είχε μπερδευτεί κάνοντας λόγο για στροφή 360ο ενώ ήθελε να εννοήσει την πλήρη αλλαγή στάσης.
Τώρα, θα ήταν η κατάλληλη συγκυρία να το επαναλάβει με ασφάλεια διότι ενώ επιχείρησε μετατόπιση 180ο για να πάρει αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και την προηγούμενη παρουσία του, τελικά έκανε στροφή γύρω από τον εαυτό του και επανήλθε στην αρχική του θέση. Είναι ίσως το πιο σύντομο πολιτικό rebranding που έχει καταγραφεί.
Η πολιορκία των δεξαμενών του Κέντρου δεν απέδωσε επειδή οι εκλογικά κατοικοεδρεύοντες εκεί αρνήθηκαν να άρουν πύλες κι έτσι επανέκαμψε στον φυσικό του χώρο. Back to then roots.
Ονομασία με εμφυλιοπολεμικές αναφορές, λογότυπο που παραπέμπει στη ριζοσπαστική αριστερά, επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Υπενθυμίζει τους βαθύτερους λόγους για τους οποίους προχώρησε με τόση ευκολία σε παραχωρήσεις που όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αρνηθεί, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών και η εκχώρηση του ιστορικού περιεχομένου της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.
Δικαιώνονται έτσι οι ψηφοφόροι του Κέντρου που δεν παρασύρθηκαν από το σύντομο φλερτάρισμα που τους απηύθυνε.
Κατά κάποιον τρόπο λειτουργεί απελευθερωτικά για πολλούς.
Για τον ίδιο που δεν χρειάζεται να προσποιείται ότι είναι κάποιος άλλος από αυτός που πραγματικά είναι. Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις παραφυάδες που θα δεχθούν λυτρωτική ευθανασία από το δράμα του αργόσυρτου βασανιστικού πολιτικού θανάτου.
Για τη Νέα Δημοκρατία η οποία προτιμά τον κ. Τσίπρα ως αντίπαλο επιλογής διότι θα ενεργοποιήσει για ακόμα μία φορά -αν και ίσως όχι στον ίδιο βαθμό- τα αντανακλαστικά των ψηφοφόρων που της είχαν δώσει τα εντυπωσιακά εκλογικά υψηλά.
Ακόμα και στο ΠΑΣΟΚ θα δώσει διέξοδο. Όχι στην ηγεσία, αλλά στα στελέχη που προσπαθούν τόσο καιρό να πείσουν τον Νίκο Ανδρουλάκη ότι κρατά το κόμμα καθηλωμένο σε χαμηλή οροφή και τώρα θα έχουν επιχείρημα. Οπότε και το ΠΑΣΟΚ έστω και με αυτόν τον τρόπο θα βγει από την ταλαιπωρία να μετεωρίζεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Βέβαια το κόμμα Τσίπρα μένει να αποκτήσει στοιχειώδες πολιτικό και προγραμματικό περιεχόμενο καθώς μέχρι τώρα δεν προκύπτει. Νοσταλγικές γενικότητες περί δημοκρατίας, διαφάνειας, δικαιοσύνης (λες και κάποιος κηρύττει ολοκληρωτισμό, διαφθορά και αδικία) διανθισμένες με γενναία παροχολογία (δωρεάν είναι) και άλλα ωραία τσιτάτα βγαλμένα από τα ηρωικά χρόνια του μνημονίου. Με τη διαφορά ότι σήμερα δεν υπάρχει για να το σκίσει.
Σε αυτούς στους οποίους έφερε πλατύ χαμόγελο ανακούφισης είναι σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν κρατιόντουσαν και είχαν αρχίσει ήδη να πηδάνε από το καράβι χωρίς σωσίβιο για να πάνε κολυμπώντας στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα πριν καν ανακοινωθεί χωρίς πάντως να τους έχει προσκαλέσει όλους.
Όπως σχηματίστηκε και ένα μειδίαμα στο Μέγαρο Μαξίμου που είδαν με ανακούφιση τον παλιό καλό Αλέξη να κάνει την εμφάνισή του με όλα τα λάβαρα της αυθεντικότητάς του.
Το rebranding είναι για την αστική τάξη και τους κομφορμιστές.
Εφημερίδα Απογευματινή
