Είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το επεισόδιο των «Πρωταγωνιστών» του Σταύρου Θεοδωράκη που προβλήθηκε από την τηλεόραση του Alpha το βράδυ της Πέμπτης. Σε πόσες τηλεοπτικές εκπομπές μετά την… επανάσταση του 2008 θυμάστε να έχουν εμφανιστεί Γιώργος και Γιάννης Βαρδινογιάννης και να συζητούν δημόσια για τον Παναθηναϊκό;
Από τις διαδηλώσεις στους δρόμους που οδήγησαν την οικογένεια μακριά από το «τριφύλλι», όλα τα μέλη της απέφευγαν επί σειρά ετών όπως ο… διάολος το λιβάνι οποιαδήποτε αναφορά στα τεκταινόμενα μιας ΠΑΕ με την οποία έγιναν πρακτικά συνώνυμο για τρεις δεκαετίες.
Μιας, λοιπόν, και γύρισε λίγο ο χρόνος πίσω στα ’80s και τα ’90s (άλλωστε κάθε δημόσια παρουσία του «καπετάνιου» επαναφέρει υποσυνείδητα τη σκέψη μας στα πρώτα βήματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη χώρα μας), έχει σημασία να ανατρέξουμε λίγο σε όσα μεσολάβησαν από τον… ξεσηκωμό μεγάλης μερίδας του κόσμου του Παναθηναϊκού, προκειμένου να αλλάξει η ιδιοκτησία της αγαπημένης τους ποδοσφαιρικής ομάδας, μέχρι τη σημερινή εποχή που το «τριφύλλι» βαδίζει ολοταχώς προς τη συμπλήρωση 20 ετών μακριά από την κορυφή του πρωταθλήματος της Super League.
Αν υπήρχε η δυνατότητα να συναντήσουμε έναν προς έναν τους χιλιάδες φιλάθλους του Παναθηναϊκού που είχαν πλημμυρίσει τη λεωφόρο Αλεξάνδρας και τους δρόμους της Αθήνας στις διαδηλώσεις που οδήγησαν τον σύλλογο σε μια ιστορική αλλαγή σελίδας, πώς θα αξιολογούσαν, αλήθεια, σήμερα εκείνη την επιλογή τους;
Θα αισθάνονταν δικαιωμένοι που οδήγησαν την οικογένεια Βαρδινογιάννη στην έξοδο; Θα αναθεωρούσαν την τότε τους επιλογή, βλέποντας τον αγαπημένο τους Παναθηναϊκό όχι μόνο να απέχει από τον θρόνο του πρωταθλητή, αλλά τις περισσότερες σεζόν να αδυνατεί έστω να διεκδικήσει με αξιώσεις την κορυφή;
Εκ του αποτελέσματος
Ξέρετε, στο ποδόσφαιρο και στον αθλητισμό γενικότερα ισχύει η αρχή ότι άπαντες κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Όπως, λοιπόν, όλοι εμείς (δημοσιογράφοι και οπαδοί) στήνουμε με περίσσια ευκολία στο «εκτελεστικό απόσπασμα» του διαδικτύου ιδιοκτήτες, προπονητές, ποδοσφαιριστές και μπασκετμπολίστες, έτσι κι εμείς οφείλουμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας όταν τα γεγονότα «εκθέτουν» τις όποιες επιλογές ή τοποθετήσεις μας.
Η ερώτηση είναι, λοιπόν, εξαιρετικά απλή: Οι φίλοι του Παναθηναϊκού που οργάνωσαν την τότε λαϊκή επανάσταση σε βάρος της οικογένειας Βαρδινογιάννη αισθάνονται σήμερα δικαιωμένοι;
Νιώθουν ότι απέδωσε εκείνη η κίνησή τους; Ότι η ομάδα που ακολουθούν σε κάθε γωνιά της γης βρίσκεται σήμερα σε καλύτερη κατάσταση από τότε;
Ή μήπως όσα είχαν στο μυαλό τους αποδείχτηκαν στην πράξη ουτοπιστικά και ο Παναθηναϊκός ενεπλάκη σε μια αδιέξοδη διαδικασία και μια μακρά περίοδο αγωνιστικής (και όχι μόνο) ξηρασίας;
Τα γεγονότα και οι αριθμοί, πάντως, μοιάζουν αμείλικτα. Μέχρι το 2008 ο Παναθηναϊκός βάδιζε πάνω σε συγκεκριμένες σταθερές, ανεξαρτήτως αν τερμάτιζε κάθε σεζόν στην πρώτη ή σε κάποια χαμηλότερη θέση της βαθμολογίας της Super League. Για παράδειγμα, ακόμη και στα χρόνια κυριαρχίας του Ολυμπιακού του Κόκκαλη, οι «πράσινοι» είχαν κερδίσει ουκ ολίγα ευρωπαϊκά παράσημα με την παρουσία τους στις διοργανώσεις της UEFA.
Μετά την… επανάσταση της Λεωφόρου, το ευρωπαϊκό DNA της ομάδας που είχε φτάσει στο σημείο να διεκδικήσει δύο φορές την παρουσία της σε τελικό Champions League υπέστη δραματική σμίκρυνση.
Σε κάθε περίπτωση, όσα συμβαίνουν στον Παναθηναϊκό εδώ και σχεδόν μία εικοσαετία είναι εξαιρετικά διδακτικά για όλους. Γιατί πολλές φορές όσα κουβαλάμε στο μυαλό μας… απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Γι’ αυτό, όποτε επιλέγουμε να ενεργήσουμε ως πρόεδροι ή ιδιοκτήτες συλλόγων, να γνωρίζουμε ότι οι επιλογές μας έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από ένα σχόλιο στο Facebook.
Εφημερίδα Απογευματινή
