Αν δεχθούμε ότι κάθε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου συνοδεύεται διαχρονικά από ένα γοητευτικό… μυστήριο, το φετινό, που ξεκίνησε χθες το βράδυ στην Πόλη του Μεξικού, είναι πλημμυρισμένο στα ερωτηματικά.
Για να φτάσουμε στο σημείο να απαντήσουμε στο παραδοσιακό ερώτημα «ποιος θα το σηκώσει;» πρέπει αρχικά να ανακαλύψουμε… τι θα δούμε. Γιατί είναι αλήθεια ότι πίσω από τη διεύρυνση της φετινής διοργάνωσης (η πρώτη που θα διεξαχθεί με 48 ομάδες) ελλοχεύει ο κίνδυνος να ζήσουμε ένα Μουντιάλ που θα προκαλέσει χασμουρητά τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του μήνα, όταν θα εκκινήσουν τα νοκ άουτ.
Έχουμε που έχουμε να διαχειριστούμε τη διαφορά ώρας με την αμερικανική ήπειρο, θα χρειαστεί μεγάλες αντοχές για να παρακολουθήσει κανείς τις… τιτανομαχίες Εκουαδόρ – Κουρασάο ή Κονγκό – Ουζμπεκιστάν στις δύο και στις τρεις τα ξημερώματα!
Υπό φυσιολογικές συνθήκες το σασπένς της πρώτης φάσης του νέου format θα… βυθιστεί στα τάρταρα και το μοναδικό ενδιαφέρον του τουρνουά μέχρι τον γύρο των «32» θα σχετίζεται με τους χορούς και τις βουβουζέλες των Αφρικανών στις εξέδρες, τα βαμμένα πρόσωπα των Ασιατών και το σχολικό λεωφορείο της εθνικής ομάδας του Κουρασάο. Πόσο φυσιολογικές, όμως, θα είναι οι συνθήκες υπό τις οποίες θα διεξαχθεί το φετινό πολύ ιδιαίτερο Μουντιάλ;
Αρχικά ουδείς μπορεί να γνωρίζει πόσο μεγάλα φορτία κόπωσης θα κουβαλήσουν τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου έπειτα από μια εξοντωτική σεζόν των αστεριών τους. Ναι, η Γαλλία και η Ισπανία λογίζονται από τις στοιχηματικές ως επικρατέστερες για να φτάσουν ως το τέλος της διαδρομής, αλλά ποιος βάζει το χέρι του στη φωτιά ότι θα έχουν εύκολο έργο απέναντι στους… καταδρομείς της Ιαπωνίας;
Δεύτερον, με δεδομένη την κόπωση των περισσότερων ποδοσφαιριστών, αρκετοί προπονητές ενδεχομένως να προχωρήσουν στην πρώτη φάση σε… επαναφόρτιση των μπαταριών τους, αντιλαμβανόμενοι ότι το ρίσκο ενδεχόμενου αποκλεισμού θα είναι μηδαμινό.
Το μείγμα Αντσελότι – Βραζιλίας
Τρίτον, κάθε Μουντιάλ που διεξάγεται σε άλλη ήπειρο πλην της ευρωπαϊκής πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες κατάκτησής του από χώρα εκτός Γηραιάς Ηπείρου.
Και αν φαντάζει κάπως δύσκολο να επαναλάβει τον άθλο του Κατάρ η Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι, ποιος μπορεί να υποτιμήσει τη Βραζιλία του… δαιμόνιου Κάρλο Αντσελότι; Ενδεχομένως η συνένωση της πιο ιστορικής φανέλας εθνικής ομάδας στον πλανήτη με τον απόλυτο εξπέρ των νοκ άουτ αγώνων να συνθέτει ένα «εκρηκτικό» μείγμα, που μπορεί να οδηγήσει τη «σελεσάο» στην κορυφή του κόσμου ύστερα από 24 ολόκληρα χρόνια.
Βιαζόμαστε όμως. Φτάσαμε στον τελικό και έχουμε μπροστά μας έναν μαραθώνιο 103 αγώνων για να περιηγηθούμε σε Ηνωμένες Πολιτείες, Μεξικό και Καναδά πριν από το μεγάλο ραντεβού της 19ης Ιουλίου.
Υπάρχει, βλέπετε, και άλλη μία εξαιρετικά σημαντική και ιδιαίτερη παράμετρος της φετινής συνάντησης των ποδοσφαιρικών λαών του κόσμου. Θα πρέπει τις επόμενες εβδομάδες να συζητάμε αποκλειστικά για τον «βασιλιά των σπορ» και μόνο για αυτόν. Ακόμη και αυτό το θεωρητικά εγγυημένο δεδομένο στο Μουντιάλ του Ντόναλντ Τραμπ και ενός πλανήτη που ισορροπεί σε λεπτή κλωστή δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο.
Ετοιμαστείτε, λοιπόν, να ζήσουμε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο γεμάτο… γρίφους και δεκάδες ερωτήματα εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Αν και, εδώ που τα λέμε, μόνο μία ερώτηση πρέπει να απασχολεί εμάς τους Έλληνες: πώς στα κομμάτια θα δούμε ξανά την εθνική μας ομάδα να μην περιορίζεται σε ρόλο τηλεθεατή στις μεγάλες διοργανώσεις; Γιατί στη θεωρία διαθέτουμε την πιο ταλαντούχα γενιά ποδοσφαιριστών που έχει αναδείξει η χώρα μας εδώ και 30 χρόνια, αλλά στην πράξη το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα μάλλον πραγματοποιεί βήματα προς τα πίσω αντί να πορεύεται προς τα εμπρός.
Εφημερίδα Απογευματινή
