Η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου, η περιβόητη FIFA, δεν υπήρξε ποτέ «ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος». Το αντίθετο μάλλον ισχύει! Τα σκάνδαλα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας κατά καιρούς, για όσα συμβαίνουν στα πολυτελή γραφεία της Ζυρίχης, απλώς έρχονται να επιβεβαιώσουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα τη διαφθορά που υπάρχει στα υψηλά κλιμάκια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Άλλωστε, όπου υπάρχει εξουσία συνήθως συνοδεύεται και από διαφθορά και, δυστυχώς, όχι μόνο στον κόσμο του αθλητισμού.
Αρκετοί πρόεδροι της FIFA, λοιπόν, βρέθηκαν στο παρελθόν αντιμέτωποι με βαρύτατες κατηγορίες (κάποιοι μάλιστα καθαιρέθηκαν από το αξίωμά τους), ουδέποτε όμως στο παρελθόν υπήρξε φαινόμενο ανάλογο με αυτό του Τζάνι Ινφαντίνο. Ουδέποτε υπήρξε παράγοντας τόσο επικίνδυνος για το ίδιο το άθλημα που θεωρητικά θα έπρεπε να υπηρετεί! Ουδέποτε υπήρξε πρόεδρος να καταστρατηγεί τόσο ξεδιάντροπα ακόμη και κανονισμούς για να εξυπηρετεί συμφέροντα πολιτικών ή άλλων ισχυρών (όπως συνέβη στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την… εξαφάνιση της κόκκινης κάρτας του Μπάλογκαν). Ουδέποτε υπήρξε άλλος πρόεδρος της FIFA να συμπεριφέρεται με νοοτροπία που θυμίζει απολυταρχικά καθεστώτα, καταστρατηγώντας ακόμη και την έννοια της δημοκρατίας και καταφεύγοντας σε εκβιαστικές πρακτικές για να υλοποιήσει τις προσωπικές φιλοδοξίες του.
Μετά λοιπόν την αύξηση των ομάδων του Μουντιάλ σε 48 (χωρίς μάλιστα να λαμβάνονται υπόψη στοιχειώδη στοιχεία ανταγωνιστικότητας, τα οποία θα ήταν σε θέση να εξασφαλίσουν τη βελτίωση του θεάματος που θα απολάμβαναν θεατές και τηλεθεατές), ξαφνικά ο Τζάνι Ινφαντίνο αποφάσισε να προχωρήσει στην… ιδιωτικοποίηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συγχωρέστε μας αν σας φαίνεται αδόκιμος ο συγκεκριμένος όρος, αλλά ο Ιταλοελβετός ισχυρός άνδρας του παγκόσμιου ποδοσφαίρου τροχοδρομεί το άθλημα σε πρωτόγνωρα και εξαιρετικά επικίνδυνα μονοπάτια.
Ανάχωμα η UEFA
Ουσιαστικά αυτό που προτείνει ο Ινφαντίνο είναι να δημιουργηθεί μια ιδιωτική εταιρεία που θα αναλάβει να τρέχει τις διοργανώσεις της FIFA και κυρίως το Μουντιάλ που αποτελεί το «φιλέτο» της παγκόσμιας συνομοσπονδίας. Ποιος θα έχει το κουμάντο της; Ποιος θα ελέγχει τους νέους μετόχους που θα συμμετέχουν στο εγχείρημα αλλά και τη διακίνηση των δισεκατομμυρίων που θα επενδυθούν; Μα, φυσικά… ο ίδιος! Τι θα κάνει μετά το 2031, όταν θα έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος και της δεύτερης αναμενόμενης θητείας του; Στη σύνταξη να βγει; Το σχέδιο προβλέπει τον διορισμό του εμπνευστή σε ρόλο διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας, με τις εκτιμήσεις για τον ετήσιο μισθό του να ανέρχονται στο ποσό των 64.000.000 δολαρίων!
Αυτή, φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ινφαντίνο επιχειρεί να προσελκύσει ιδιώτες επενδυτές ως… χρηματοδότες των σχεδίων του, με την προϋπόθεση βέβαια ότι ο ίδιος θα έχει κυρίαρχο ρόλο στα όποια νέα εγχειρήματα. Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει τρόπος να προστατευτεί πλέον το ποδόσφαιρο από τον «αδηφάγο» πρόεδρο της παγκόσμιας συνομοσπονδίας και αν υπάρχει κάποιο πρόσωπο ή φορέας που μπορεί να υψώσει ανάχωμα στα επεκτατικά σχέδιά του.
Η UEFA σπεύδει τα τελευταία εικοσιτετράωρα (και όχι μόνο) να επιτεθεί δημοσίως σε έναν παράγοντα που ξέρουν… απέξω κι ανακατωτά στη Νιόν, καθώς εκεί ανδρώθηκε παραγοντικά ο Ινφαντίνο προτού μετακομίσει στα γραφεία της παγκόσμιας συνομοσπονδίας. Οι αντιδράσεις μάλιστα πρώην συνεργατών του Ινφαντίνο (άρα ανθρώπων που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τις σκέψεις του) περιγράφουν ανάγλυφα τον βαθμό επικινδυνότητας που χαρακτηρίζει τις αποφάσεις του.
Θα οδηγηθούμε σε μια πολυεπίπεδη και ολομέτωπη αντιπαράθεση UEFA και FIFA; Σε επίπεδο ανακοινώσεων τη βιώνουμε ήδη, μένει αν θα περάσουμε στο επόμενο επίπεδο των δραστικών μέτρων, όπως ενδεχομένως να είναι το μποϊκοτάζ όλων των διοργανώσεων της FIFA (ακόμη και του Μουντιάλ) από τις ευρωπαϊκές χώρες.
Εφημερίδα Απογευματινή
