Οποιαδήποτε ρεβάνς με ολλανδική ομάδα στη «χώρα της τουλίπας» (ανεξαρτήτως βαρύτητας ονόματος και σκορ του πρώτου αγώνα) συνιστά… δύσκολη εξίσωση! Το ίδιο συμβαίνει και με την αποψινή αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την άπειρη, πλην όμως εξαιρετικά φιλόδοξη, Ναϊμέγκεν.
Το 0-0 του «Γεώργιος Καραϊσκάκης» ουσιαστικά καθιστά το πρώτο παιχνίδι των δύο ομάδων ως… μη γενόμενο και τις τοποθετεί στην ίδια γραμμή εκκίνησης αναφορικά με τις πιθανότητες πρόκρισης στα playoffs του Champions League. Είναι όμως αυτό καθαυτό το εισιτήριο για τον τελευταίο γύρο των καλοκαιρινών προκριματικών πρωταρχικό ζητούμενο για τους «ερυθρόλευκους» στη σημερινή μονομαχία; Αν και ουδείς μπορεί να υποτιμήσει οποιαδήποτε πρόκριση στη διάρκεια του Αυγούστου, επιτρέψτε μας να δώσουμε αρνητική απάντηση στο παραπάνω ερώτημα: Όχι, δεν είναι!
Με δεδομένο ότι οι Πειραιώτες έχουν κερδίσει με τη συνέπειά τους τα τελευταία χρόνια το πολύτιμο μαξιλαράκι ασφαλείας της βέβαιης συμμετοχής στη League Phase του Europa League, σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο δεν θα υποστούν κάποια ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που αποκλειστούν από τους Ολλανδούς. Και να προκριθούν, άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τη βέβαιη δεύτερη διαδοχική παρουσία τους στη League Phase του Champions League, δεδομένου ότι θα εκκρεμεί μία ακόμη πιο δύσκολη δοκιμασία, είτε απέναντι στην Μπόντο Γκλιμτ είτε κόντρα στην Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ.
Άλλο είναι το μεγάλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο Ολυμπιακός τις επόμενες εβδομάδες του Αυγούστου, αρχής γενομένης από τη ρεβάνς με τη Ναϊμέγκεν: ολόκληρος ο «ερυθρόλευκος» οργανισμός, από τον τελευταίο οπαδό του μέχρι την κορυφή της διοικητικής πυραμίδας του, καλείται να πιστέψει ξανά στο περίφημο «Mendi Ball», αυτό το ιδιαίτερο old school ποδόσφαιρο που διδάσκει ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και το οποίο έφερε στη χώρα μας και στον Πειραιά το πρώτο της τρόπαιο σε διασυλλογική διοργάνωση της UEFA.
Ιδιο μοντέλο, άλλη εφαρμογή
Σε μια περίοδο όπου πολλαπλασιάζονται οι… διαδικτυακές φωνές και οι δικαιολογημένες αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί η συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία να επαναφέρει τον Ολυμπιακό στο μονοπάτι των επιτυχιών και των αγωνιστικών υπερβάσεων, οι Πειραιώτες πρέπει να αποκτήσουν διαδοχικά ερεθίσματα προκειμένου να πειστούν ότι ο κύκλος του λατρεμένου τους «θείου Μέντι» δεν έχει κλείσει.
Ας είμαστε ειλικρινείς! Ακόμη και ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ (ένας πανέξυπνος άνθρωπος) γνωρίζει ότι εδώ και μήνες η μηχανή της ομάδας του εμφανίζει πολύ σημαντικές δυσλειτουργίες.
Το μοντέλο ποδοσφαίρου μπορεί να παραμένει ίδιο με εκείνο του «χρυσού» 2024, ωστόσο η ποιότητα εφαρμογής του απέχει πάρα πολύ από τη συνταγή που βοήθησε τους «ερυθρόλευκους» να κυριαρχούν στα παιχνίδια τους ακόμη και απέναντι στην απίθανη Άστον Βίλα του Ουνάι Έμερι.
Ούτε η ασφυκτική πίεση της χρονιάς του Conference υπάρχει ούτε η ποσότητα ανακτήσεων της μπάλας κοντά στην περιοχή των αντιπάλων, ενώ η φαντασία και η αποτελεσματικότητα στο δεύτερο μισό του γηπέδου κινούνται… υπό το μηδέν. Και εννοείται ότι παρατηρείται και έλλειμα σε επίπεδο ατομικής ποιότητας σε σχέση με εκείνη την ομαδάρα που έγραψε ιστορία στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Ιμπόρα δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, Ροντινέι και Τσικίνιο εμφανίζουν κάθετη πτώση στην απόδοσή τους, εξτρέμ όπως ο Φορτούνης και ο Ποντένσε στα ντουζένια τους αγνοούνται, ενώ ακόμη και το σημείο αναφοράς που λέγεται Αγιούμπ Ελ Κααμπί διάγει ένα εξάμηνο ιδιαίτερα… χαμηλών πτήσεων!
Απόψε, λοιπόν, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ καλείται να επιλέξει τα κατάλληλα εκείνα εργαλεία που θα τον βοηθήσουν να εμφανίσει έναν Ολυμπιακό βασισμένο στην πετυχημένη συνταγή του 2024 αλλά σαφώς πιο φρέσκο, ανανεωμένο και σίγουρα πιο ελκυστικό από αυτόν που βλέπουμε εδώ και μήνες.
Εφημερίδα Απογευματινή
