Το κρίσιμο μέγεθος για σταθερότητα της διακυβέρνησης δεν κρίνεται μόνο την ημέρα των εκλογών από τον τρόπο που θα ψηφίσουν οι πολίτες. Κατά πόσο δηλαδή θα προκύψει αυτοδύναμη μονοκομματική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ή ένα «παζάρι» χωρίς τέλος μεταξύ μειοψηφικών κοινοβουλευτικά κομμάτων και πολιτικών προσωπικοτήτων, που ενδεχομένως θα αναλάβουν -προφανώς υπό όρους και συνεχείς κομματικούς συσχετισμούς- την ευθύνη της διακυβέρνησης.
Οι πολίτες μπορούν να προκρίνουν τρίτη θητεία για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Μια νέα εντολή δηλαδή με χρονικό ορίζοντα το 2030. Μπορούν όμως τελικά να προωθήσουν μια πολιτική, πολιτειακή, οικονομική και γεωπολιτική σύγχυση στη διακυβέρνηση της χώρας. Επειδή οι πολίτες δεν συγκεντρώνονται σε μια ενιαία βάση, συζητούν και αποφασίζουν με διαβούλευση την επόμενη μέρα στην ηγεσία της χώρας, αλλά ψηφίζουν κατά μόνας, τι θα προκύψει το βλέπουν το βράδυ των εκλογών, ταυτόχρονα με τις πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων και τους διεθνείς παρατηρητές όλων των επιπέδων και ειδικοτήτων.
Ακριβώς για τον λόγο αυτόν ο πρωθυπουργός προέκρινε από τη ΔΕΘ και την αρχή της εκλογικής περιόδου, να παρουσιάσει όχι μόνο μια σειρά από θετικά μέτρα, ως διανομή μερίσματος ευημερίας από τα δημοσιονομικά πλεονάσματα σε επαγγελματικές κατηγορίες και κοινωνικές ομάδες που είχαν μείνει πίσω στη διαδικασία αναδιανομής πλούτου, αλλά και να περιγράψει δομικά τη στρατηγική της διακυβέρνησης για την επόμενη τετραετία 2027-2031.
Ο πρωθυπουργός δεν μίλησε συγκεχυμένα. Ούτε κομματικά ή ιδεολογικά. Μίλησε ως κυβερνήτης προς όλους τους Έλληνες, αφού η επιτυχία μιας στρατηγικής, ενός κυβερνητικού προγράμματος με ορίζοντα, η λειτουργικότητα και όχι μόνον η αυτοδυναμία μιας διακυβέρνησης αφορά όλους τους Έλληνες και θα προκύψει από την πλειοψηφία όλων των Ελλήνων.
Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε όπως συνηθίζει να μιλά και στο υπουργικό του συμβούλιο. Με στόχους, χρονοδιαγράμματα, ορίζοντα, μετρήσιμα αποτελέσματα, εφαρμοσμένη πολιτική και όχι στρατηγική θεωρία. Καθαρές κουβέντες, καθαρές δεσμεύσεις, καθαροί στόχοι, καθαροί χρόνοι, καθαρά όρια. Ουδείς από αυτούς που ακούνε, είτε ψηφίσει υπέρ της διακυβέρνησης Μητσοτάκη είτε όχι, δεν θα μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν γνωρίζει τι ψηφίζει, τι προγραμματισμό για τη χώρα προκρίνει, τι έχει να κερδίσει αυτός και η οικογένειά του από τη συγκεκριμένη στρατηγική για τη χώρα. Ποια Ελλάδα τελικά θα επιχειρήσουμε ως Έλληνες να πετύχουμε μέχρι την αφετηρία της εικοσαετίας 2030-2050 και ποια τα αντικειμενικά όρια, ευρωπαϊκά και δημοσιονομικά, μέσα στα οποία μπορεί να κινηθούμε.
Σε έναν θολό, άναρχο και γεμάτο εκρήξεις, ανατροπές και νέους συσχετισμούς κόσμο στη διεθνή διάσταση, ο πρωθυπουργός και η δεσπόζουσα δύναμη διακυβέρνησης καλούν σε επιλογές σταθερές και βάσιμες για την Ελλάδα των επόμενων ετών.
Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη διατηρεί την ευθύνη της χώρας από το 2019. Χωρίς να χάσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών ούτε στις εκλογές ούτε στις δημοσκοπήσεις. Είναι μια διακυβέρνηση λειτουργική και όχι θεαματική ως προς τους λόγους και τις διακηρύξεις. Κινείται με την εμπέδωση μετρήσιμων, μη αμφισβητούμενων, θετικών αποτελεσμάτων. Είναι μια απολύτως αξιόπιστη διακυβέρνηση στο μοντέλο «το είπαμε, το κάναμε».
Αυτό που ο πρωθυπουργός είπε από τη ΔΕΘ προς όλους τους πολίτες είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο. «Είμαστε εδώ αποφασισμένοι να προχωρήσουμε με μια “κοινωνική συμφωνία προόδου και ευημερίας”, που σας προδιαγράφω». Οι πολίτες με μία ψήφο έχουν να προκρίνουν σταθερότητα για τη χώρα και τη ζωή τους, με έναν ηγέτη, ένα κόμμα, μια στρατηγική που θα γνωρίζουν. Χωρίς ρίσκο και ερωτήματα τι θα συμβεί την επόμενη μέρα, αφού κλείσουν οι κάλπες.
Εφημερίδα Απογευματινή
