Έχουμε αφιερώσει τόσους ύμνους στο project του ΟΦΗ τα τελευταία χρόνια (πολύ πριν οι Κρητικοί πανηγυρίσουν τους πρώτους τίτλους τους ή αρχίσουν να ζουν βραδιές ευρωπαϊκών θριάμβων όπως αυτή με τη Χοφενχάιμ), που αν αναλωθούμε ξανά σε μια στείρα αποθέωση του Ομίλου απλώς θα επαναλάβουμε τον εαυτό μας.
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη αρχίζει να εξελίσσεται σε… ομάδα όλων των Ελλήνων! Οι έχοντες υγιή ποδοσφαιρική σκέψη απολαμβάνουν να βλέπουν ένα σύνολο γεμάτο από ελληνόπουλα να διαπρέπει εντός και εκτός συνόρων. Αν αναλογιστεί κανείς τι συνέβαινε πριν από έναν χρόνο στο Παγκρήτιο (όταν οι Ηρακλειώτες τα έβαζαν κατά δικαίων και αδίκων για το κάκιστο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα) και συγκρίνει εκείνη την… μπαρουταποθήκη με τις εικόνες που ζήσαμε το βράδυ της Πέμπτης, αντιλαμβάνεται και τη μοναδικότητα ενός σπάνιου επιτεύγματος, για το οποίο πρέπει να αισθάνονται περήφανοι όλοι οι Κρητικοί.
Κατά πόσο μπορεί να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο το συγκεκριμένο μοντέλο δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον Μιχάλη Μπούση, τον Χρήστο Κόντη και τους συνεργάτες του. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τι δυναμική θα είχε ο ΟΦΗ αν διέθετε μια σύγχρονη ποδοσφαιρική έδρα (ένα «Γεντί Κουλέ» εναρμονισμένο στις απαιτήσεις της σημερινής εποχής) και πόσο πιο απειλητικός θα μπορούσε να είναι για τις παραδοσιακές δυνάμεις του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Μπορεί να βοηθήσει η ελληνική πολιτεία με ένα μοντέλο ανάλογο με εκείνο της Διπλής Ανάπλασης που συνέβαλε στην απόκτηση σύγχρονης έδρας από τον Παναθηναϊκό; Μπορεί η Περιφέρεια Κρήτης να συνδράμει οικονομικά (έστω και για συνοδευτικά έργα), όπως το έπραξε η αντίστοιχη της Αττικής στην περίπτωση ανέγερσης της Allwyn Arena στη Νέα Φιλαδέλφεια; Θα είναι πραγματικά ευχής έργον αν ο ΟΦΗ αποκτήσει σύγχρονη έδρα, ανάλογη με το προφίλ της αγωνιστικής εκτόξευσής του. Γιατί όσα βελτιωτικά έργα και αν γίνουν στο Παγκρήτιο, δεν αρκούν…
Πώς να τον υποτιμήσεις;
Για άλλη μία φορά πάντως, χαζεύοντας μία… νύχτα θαυμάτων των Κρητικών, αναλογιστήκαμε πόσο διαφορετικό θα ήταν το ελληνικό ποδόσφαιρο σε περίπτωση που μπορούσαμε ως αθλητική κοινωνία να αναγεννήσουμε όλους τους «κοιμώμενους γίγαντές» του.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, για πόσο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα Super League θα συζητούσαμε αν εκτός από τον ΟΦΗ εμφάνιζαν αντίστοιχη δυναμική ομάδες όπως η ΑΕΛ, η Παναχαϊκή, ο ΠΑΣ Γιάννινα, η Δόξα Δράμας, ο Πανσερραϊκός.
Ούτε playoffs θα χρειαζόμασταν, ούτε περισσότερα ντέρμπι, ούτε διεύρυνση του… υδροκεφαλισμού του «Big 4». Δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε: αυτό πρέπει να είναι το μεγαλύτερο στοίχημα της επόμενης ημέρας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Να δημιουργηθεί το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και ένα υγιές περιβάλλον ανταγωνισμού που θα προσελκύσει το ενδιαφέρον επενδυτών όπως ο Μιχάλης Μπούσης. Να τους πείσει ότι τα χρήματά τους θα πιάσουν τόπο και ότι δεν θα καταλήξουν σε ένα… βαρέλι χωρίς πάτο, που απλώς θα τους προκαλέσει ψυχολογική και οικονομική φθορά.
Προς το παρόν ο ΟΦΗ μοιάζει με ένα μικρό γαλατικό χωριό ελπίδας σε ένα ποδόσφαιρο που έχει μάθει να παραμένει εγκλωβισμένο στον «πόλεμο των βουβαλιών του».
Και επειδή αναφερόμαστε σε μια ομάδα που δεν σταματά να τρυπά το ταβάνι της στο χορτάρι, έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε πόσο απειλητικοί μπορούν να αποδειχθούν οι Κρητικοί στη μάχη για την εξασφάλιση μίας εκ των τεσσάρων θέσεων στα playoffs των θέσεων 1-4. Θα αντέξουν το βάρος της παράλληλης διαδρομής σε Ελλάδα και Ευρώπη; Μέχρι πριν από λίγα εικοσιτετράωρα η απάντηση που θα σας δίναμε πιθανότατα θα ήταν αρνητική. Με αυτά που βλέπουμε από την ομάδα-θαύμα του Κόντη, πλέον δεν τολμούμε να την υποτιμήσουμε!
Εφημερίδα Απογευματινή
