«Το δίπολο έσπασε», θα μπορούσε να είναι ο τίτλος όσων ζήσαμε το Σαββατοκύριακο στο κλειστό του Περιστερίου, με αφορμή τη διεκδίκηση του πρώτου εγχώριου τροπαίου στο ελληνικό μπάσκετ για τη σεζόν 2026-27. Εξαιρετικά πρόωρο και βεβιασμένο συμπέρασμα, παρά το ηχηρό μήνυμα που έστειλε ο ΠΑΟΚ με την παρουσία του. Απλώς στο «Ανδρέας Παπανδρέου» επιβεβαιώθηκε η δυναμική ενός μεγαλεπήβολου project με επίκεντρο τη Βόρεια Ελλάδα, για πρώτη φορά από την παράδοση των σκήπτρων της Θεσσαλονίκης και την εγκατάσταση των κυρίαρχων δυνάμεων του αθλήματος στο λεκανοπέδιο της Αττικής.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς όμως, το project που εκπονούν ο Τέλης Μυστακίδης και οι συνεργάτες του παραείναι μεγάλο για να αξιολογηθεί από τα αποτελέσματα δύο αγώνων, είτε αυτά ήταν αρνητικά είτε θετικά. Απλώς οποιαδήποτε νίκη είτε επί του Παναθηναϊκού AKTOR είτε επί του Ολυμπιακού πολλαπλασιάζει τα κύτταρα αυτοπεποίθησης σε έναν οργανισμό που είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού ότι διψάει για να κατακτήσει από φέτος κορυφές. Αυτό είναι το… ζουμί του Σαββατοκύριακου που ζήσαμε: δεν μπορεί οποιαδήποτε νίκη του «Δικέφαλου του Βορρά» επί των δύο «αιωνίων» -σε διοργάνωση εντός των τειχών- να αντιμετωπίζεται από την κοινή γνώμη ως έκπληξη μεγατόνων.
Αναφερόμαστε συγκεκριμένα στις εγχώριες διοργανώσεις, εκεί όπου υπάρχει ο περιορισμός χρησιμοποίησης έξι ξένων ανά αγώνα και μοιραία μειώνει το ποιοτικό χάντικαπ του ΠΑΟΚ έναντι Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού AKTOR. Άλλη συζήτηση θα κάναμε για τα δεδομένα της φετινής σεζόν αν «πράσινοι» και «ερυθρόλευκοι» είχαν την πολυτέλεια να παρατάσσουν και εντός συνόρων τα «πυρηνικά» ρόστερ που τους καθιστούν φαβορί για την κατάκτηση της Euroleague και άλλη με τους ισχύοντες κανονισμούς.
Αλλο Ελλάδα, άλλο Euroleague
Χάσαμε, όμως, το νόημα του σημερινού κειμένου. Ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων του Super Cup, η δυναμική της νέας εποχής που ξημερώνει στη Θεσσαλονίκη είχε διαφανεί από τη μέρα που ένας αθλητής με το βιογραφικό και την προσωπικότητα του Τσεντί Οσμάν επέλεξε να απαρνηθεί την εγγυημένη λάμψη μιας κραταιάς δύναμης της Euroleague όπως ο Παναθηναϊκός AKTOR και να πιστέψει στο εγχείρημα μιας ομάδας Eurocup.
Αυτός ήταν ο πρώτος και μεγαλύτερος θρίαμβος του ΠΑΟΚ της νέας εποχής. Σε όσα buzzer beaters και αν ευστοχήσει ο σπουδαίος Τούρκος, όσους θριάμβους της νέας του ομάδας και αν συνοδεύσει με την προσωπική του υπογραφή, η απόφασή του να μετακομίσει στο Παλατάκι έστειλε το πιο ηχηρό μήνυμα, όχι μόνο στο ελληνικό αλλά και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, για την αναγέννηση ενός ιστορικού συλλόγου που… έρχεται με φόρα για να αποτελέσει κακό πονοκέφαλο για τις παραδοσιακές δυνάμεις της Euroleague.
Επειδή, βέβαια, οι Έλληνες δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία στο αύριο και εστιάζουμε το ενδιαφέρον μας στο σήμερα και στα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα της ομάδας μας, το ερώτημα είναι αν ο ΠΑΟΚ είναι σε θέση να «εισχωρήσει» στο δίδυμο Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού AKTOR και να αφήσει εκτός τελικών GBL έναν εκ των δύο «μεγαθήριων» του ελληνικού Νότου. Για να δώσουμε απάντηση θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον μέχρι την έλευση της άνοιξης, γιατί τα δεδομένα που μπορεί να έχουν διαμορφωθεί και στις τρεις ομάδες μέχρι την έναρξη της τελικής ευθείας της σεζόν μπορεί να είναι κατά πολύ διαφοροποιημένα σε σχέση με τα σημερινά.
Το σίγουρο είναι πάντως ότι ο ελληνικός κορμός του ΠΑΟΚ με Καλάθη, Μπαζίνα, Χουγκάζ, Μήτρου-Λονγκ είναι σε θέση να σταθεί άκρως ανταγωνιστικός απέναντι στους αντίστοιχους των δύο «αιωνίων». Η λογική, βέβαια, λέει ότι και φέτος ο πρώτος αλλά πλέον όχι τόσο… ξεκάθαρος λόγος ανήκει στις ομάδες του Γιώργου Μπαρτζώκα και του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Εφημερίδα Απογευματινή
