Δεν συνιστά έκπληξη ο ενθουσιασμός που κυριαρχεί σε κάθε γωνιά του πλανήτη όπου χτυπά η καρδιά του Ελληνισμού, λίγες ώρες πριν από τον αγώνα της Εθνικής με την Ολλανδία στην Τούμπα.
Ενδεχομένως ο παροξυσμός που επικράτησε στη Θεσσαλονίκη και συνολικά στη Βόρεια Ελλάδα για την εξασφάλιση ενός εισιτηρίου για τα παιχνίδια με τους «οράνιε» και τη Γερμανία να ξεπέρασε κάθε προηγούμενο (σε ό,τι αφορά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα), αλλά ήταν εξ ορισμού βέβαιο ότι η συγκεκριμένη γενιά ποδοσφαιριστών θα έχτιζε με τον κόσμο μια βαθιά… ερωτική σχέση!
Στις δύο αναμετρήσεις με αντιπάλους τα συγκροτήματα του Τσάβι και του Γιούργκεν Κλοπ η «γαλανόλευκη» έχει μαθηματικά τη δυνατότητα ακόμη και να «κλειδώσει» τη θέση της στα προημιτελικά του Nations League, ισοπεδώνοντας κάθε προγνωστικό. Θα μαλλιάσει η γλώσσα μας, όμως, να φωνάζουμε ότι τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα δεν αποτελούν πρωταρχικό ζητούμενο για τη συγκεκριμένη ομάδα.
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι παίκτες του οφείλουν πάνω από όλα να αξιοποιήσουν τους αγώνες της συγκεκριμένης διοργάνωσης ως κομμάτι μιας εξελικτικής διαδικασίας που θα επαναφέρει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα σε μια σταθερή πορεία συνεπούς παρουσίας στις τελικές φάσεις Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων και Παγκοσμίων Κυπέλλων.
Η Εθνική μας βρίσκεται ακόμη σε στάδιο εκμάθησης των πραγματικών δυνατοτήτων της αλλά και προσαρμογής σε ασυνήθιστες συνθήκες για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Για παράδειγμα εθνικές ομάδες που προέρχονται από χώρες τρίτης ποδοσφαιρικής ταχύτητας, όπως η δική μας, διαθέτουν σαν βέλος στη φαρέτρα τους το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Μας περίμενε κανείς τόσο ανταγωνιστικούς στο Euro του 2004; Μέχρι να καταλάβουν οι μεγάλες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου τη δυναμική των παιδιών του Ότο Ρεχάγκελ, Πορτογάλοι, Ισπανοί και Γάλλοι είχαν βρεθεί ήδη στο καναβάτσο.
Πώς να μας υποτιμήσουν;
Πλέον όλοι μάς περιμένουν και μας υπολογίζουν! Μετά το διπλό στη Γερμανία η πλειονότητα των αναλυτών σε ολόκληρο τον κόσμο μάς χαρακτηρίζει μαζί με τη Νορβηγία του Έρλινγκ Χάαλαντ ως τις δύο ανερχόμενες απειλές στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο για τους παραδοσιακούς μεγάλους. Τους Ισπανούς, τους Γάλλους, τους Άγγλους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, τους Ολλανδούς, τους Πορτογάλους, τους Βέλγους…
Όσο σοβινιστικά και αν μας αντιμετωπίζουν ιστορικά πολλοί από τους άνωθεν ποδοσφαιρικούς λαούς, μόνο ένας ομοσπονδιακός τεχνικός με αυτοκτονικές τάσεις μπορεί να υποτιμήσει ένα σύνολο στο οποίο αγωνίζονται ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες της Premier League (Τζολάκης), ο βασικός αριστερός εξτρέμ της πρωταθλήτριας Αγγλίας Άρσεναλ (Τζόλης), ο βασικός δεξιός εξτρέμ της Ντόρτμουντ (Καρέτσας) και ένα από τα πιο «καυτά πιστόλια» των τελευταίων ετών στις κορυφαίες διασυλλογικές διοργανώσεις της UEFA (Παυλίδης).
Συνυπολογίστε ότι η χώρα μας διαθέτει τον μοναδικό σύλλογο εκτός «Big 5» που κατέκτησε Κύπελλο Ευρώπης τα τελευταία 15 χρόνια (τον Ολυμπιακό) και θα αντιληφθείτε για ποιο λόγο είναι αδύνατο να αιφνιδιάσουμε πλέον οποιονδήποτε αντίπαλό μας. Μπορούμε όμως να τον προβληματίσουμε.
Να μη σκεφτόμαστε μόνο εμείς πώς θα τον αντιμετωπίσουμε, αλλά να υποχρεώνουμε τον κάθε Κλοπ και τον κάθε Τσάβι να πονοκεφαλιάζουν πώς θα σταματήσουν τα δικά μας όπλα, τη δική μας μηχανή.
Η αποστολή της Εθνικής μας απέναντι στους Ολλανδούς θα είναι πολύ πιο δύσκολη από αυτή που προηγήθηκε στο Άουγκσμπουργκ. Οι «οράνιε» βρίσκονται σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση από τους Γερμανούς, διαθέτουν αρκετούς φορμαρισμένους ποδοσφαιριστές (αν και η απουσία του Χάκπο είναι πολύ σημαντική) και σίγουρα η βραδιά θα είναι πολύ υψηλών απαιτήσεων. Ό,τι και αν συμβεί όμως στα δύο παιχνίδια με Ολλανδία και Γερμανία, η διαδικασία εμπέδωσης της συνταγής που θα οδηγήσει την Ελλάδα στις επιτυχίες δεν πρέπει να αλλοιωθεί στο ελάχιστο. Αυτή είναι η ουσία!
Εφημερίδα Απογευματινή
