«Ποιος το είπε αυτό;», είχε αναρωτηθεί ο Γεώργιος Παπανδρέου από το βήμα της Βουλής, όταν την ώρα που μίλαγε είχε πεταχτεί κάποιος από το έδρανο και του είχε αναφέρει κάτι προσβλητικό. Όταν αυτός ο κάποιος είχε απαντήσει «εγώ», ο Παπανδρέου είχε σχολιάσει «ε, τότε δεν έχει καμία σημασία». Η χαρακτηριστική ρήση του γενάρχη των Παπανδρέου ταιριάζει γάντι σε ουκ ολίγες πολιτικές περιπτώσεις, μεταξύ αυτών και στην κυρία Κωνσταντοπούλου με το απύλωτο στόμα. Η οποία εσχάτως εμφανίζεται να καθυβρίζει τον Νίκο Ανδρουλάκη αλλά και κορυφαίες προσωπικότητες του ΠΑΣΟΚ, θιγμένη, μεταξύ άλλων, από την αυτονόητη στάση της Χαριλάου Τρικούπη στα θέματα της άρσης των ασυλιών.
Στα διάφορα ακατάληπτα που λέει μπλέκει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, την Άννα Διαμαντοπούλου, ακόμα και τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ερμηνεύει, μάλιστα, τη συμπεριφορά του τελευταίου έναντι της κυβέρνησης με βάση το γεγονός ότι δεν έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Και έχει μια κάποια συμβολική αξία ότι το λέει αυτό η κυρία Κωνσταντοπούλου. Η οποία, από τη στιγμή που ασχολείται με τους (δυνάμει) Προέδρους της Δημοκρατίας και τις αντίστοιχες συμπεριφορές τους, καλό είναι να φρεσκάρει τη μνήμη της και να θυμηθεί τι είχε συμβεί στο κόμμα με το οποίο ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα. Και εννοούμε να θυμηθεί τι είχε γίνει το 2004 και πόσο είχε επηρεαστεί η συνολικότερη πολιτική του κόμματος με αφορμή τη διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ο Συνασπισμός ήταν το μοναδικό κοινοβουλευτικό κόμμα που είχε πάρει πάνω του όλο το θέμα της αντίθεσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όπως και τα ζητήματα του ντόπινγκ, εισπράττοντας και το αντίστοιχο πολιτικό κόστος, καθώς ήταν η μόνη δύναμη που είχε πάει κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα. Λίγες ημέρες μετά το πέρας τους, σε ειδική συνέντευξη Τύπου, είχε σχεδόν ζητηθεί συγγνώμη για τη στάση που είχε το κόμμα αναφορικά με την πραγματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων. Συμπτωματικά πλησίαζε η διαδικασία της διαδοχής του Κωστή Στεφανόπουλου στην Ηρώδου του Αττικού… Λίγους μήνες μετά η ΟΝΝΕΔ, η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας, αξιώθηκε να κάνει εκδήλωση για να τιμήσει το Πολυτεχνείο. Στην αίθουσα της Παλιάς Βουλής είχε μαζευτεί το άπαν σύμπαν των νεοδημοκρατών, όχι για να ακούσει κάποιον κορυφαίο κομματικό παράγοντα αλλά τον τότε πρόεδρο του Συνασπισμού. Είχαν, βλέπεις, μεγάλη καούρα στη Ρηγίλλης για να ακούσουν την άποψη ενός αριστερού ηγέτη για τα γεγονότα της εξέγερσης των φοιτητών…
Αυτά, μεταξύ πολλών άλλων, όπως αυτά που μαθαίναμε διαβάζοντας, λέμε τώρα, ακόμα και την τοπική εφημερίδα «Αμαρυσία», γινόντουσαν το μακρινό 2004. Εντέλει κάτι στράβωσε και ο Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε στις 12 Δεκεμβρίου τον Κάρολο Παπούλια για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και όχι αυτόν που περιμέναν οι περισσότεροι στην Κουμουνδούρου και στα πέριξ, θεωρώντας πως θα ήταν τιμή για τον χώρο και αναγνώριση των αγώνων που είχε κάνει όσοι λίγοι επί χούντας η επιλογή τού τότε προέδρου του Συνασπισμού για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.
Εφημερίδα Απογευματινή
