Το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου 2023 δεν ήταν ίδιο με τα άλλα στη ζεστή ανατολική ακτή της Μεσογείου στα εδάφη του Ισραήλ. Ένα μάτσο φονιάδες, εγκληματίες της τζιχάντ, οργανωμένοι, εκπαιδευμένοι και οπλισμένοι από τη δολοφονική οργάνωση των Παλαιστινίων Χαμάς και άλλων ανάλογων παραστρατιωτικών ομάδων της Μεσοποταμίας ορμούσαν μέσα σε ένα μουσικό φεστιβάλ για την ειρηνική συνύπαρξη Εβραίων και Παλαιστινίων, σκοτώνοντας αδιακρίτως και στα τυφλά νέους ηλικιακά ανθρώπους που είχαν οράματα και ρομαντισμό. Στη συνέχεια έβαλαν φωτιά σε συνοικισμούς-κιμπούτς, βιάζοντας και εκτελώντας μωρά και ενηλίκους, ολόκληρες οικογένειες που ζούσαν εκεί, πυρπολούσαν τα σπίτια τους, ασχημονούσαν ακόμη και στα πτώματα των δολοφονημένων από τα χέρια και τη μανία τους. Ταυτόχρονα έχοντας εισβάλλει σε πόλεις του Ισραήλ πυροβολούσαν μαζικά ή μαχαίρωναν περαστικούς, αστυνομικούς, έγκυες. Ο όρος τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς εναντίον των Εβραίων του κράτους του Ισραήλ δεν είναι τελικά, και με την απόσταση των τριών χρόνων από το γεγονός, επαρκής για να περιγράψει την επιλογή και τη σκοπιμότητα της απόφασης μαζικού εγκλήματος από την πλευρά της τζιχάντ.
Είναι πολύ σημαντικό ότι (όπως παραδέχθηκαν μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 οι επιτελείς και οι οργανωτές του εγκλήματος εκείνου του «μακελειού») αξιωματούχοι και διοικητές της Χαμάς, που κρύβεται πίσω από τις κουκούλες ως μία περαιτέρω άσκηση τρομοκρατίας στο πλήθος και στην παγκόσμια κοινή γνώμη, το «μακελειό» ήταν αποτέλεσμα προετοιμασίας άνω των 20 χρόνων. Από τότε δηλαδή που οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είχαν αποχωρήσει από τη ζώνη της Γάζας ή τον Λίβανο που πολεμούσαν τη Χεζμπολάχ. Τα κονδύλια των ανθρωπιστικών οργανώσεων, του ΟΗΕ, του ίδιου του Ισραήλ αντί η ηγεμονεύουσα τη Γάζα, Χαμάς, να τα διοχετεύσει στον πληθυσμό των Παλαιστινίων στα νοσοκομεία, τα σχολεία τους και την αναβάθμιση του βιοτικού τους επίπεδου, τα έκανε τούνελ, ρουκέτες, πυραύλους ή ιδιωτική περιουσία της οικογένειας Χανίγια ιδιοκτησία των οποίων ήταν η Χαμάς, αφήνοντας τους ανθρώπους σε κατάσταση και συνθήκες πρόσφυγα όπως βόλευε τις φιλοδοξίες της και το ιδεολογικό imperium που διατηρούσε στη ζώνη. Δεν ήταν τυχαίοι άλλωστε οι τίτλοι στα διεθνή και αραβικά μίντια στα ρεπορτάζ για τη Γάζα σε βάθος δεκαετιών, ως «η πιο μεγάλη ανοιχτή φυλακή στον κόσμο».
Πέραν αυτών όμως η σφαγή των Εβραίων τη 7η Οκτωβρίου 2023 χρησίμευε για κάτι πιο μεγάλο και πολύ πιο γεωπολιτικό για τις ζώνες της Δυτικής Ασίας στο τρίγωνο Αν. Μεσόγειος-Αραβικός Κόλπος-Κασπία. Κοινός στόχος της συνωμοσίας της παγκόσμιας τζιχάντ, του ιερατείου και των Φρουρών της Επανάστασης στο Ιράν, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας των Σουνιτών και άλλων εξτρεμιστών με έδρα την Τουρκία, αλλά και πολύ ισχυρών οικονομικά δυναστειών με έδρα το Κατάρ ήταν η ανατροπή της εξέλιξης των πραγμάτων προς τη σταθεροποίηση, την ανάπτυξη, τη συνεργασία, την ευημερία στη Μέση Ανατολή. Ένα στρατήγημα που διακηρύχθηκε κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ, το 2018, ως «Συμφωνίες του Αβραάμ».
Καθοριστικό σημείο η δυνατότητα συνεννόησης μεταξύ του Βασιλείου των Σαούντ (Σαουδική Αραβία) με το Ισραήλ στα δεδομένα που είχαν ήδη επιτευχθεί στη σχέση εξ αποστάσεως Ισραήλ – Αιγύπτου ή την εξέλιξη στη σχέση Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Ισραήλ. Κρίσιμος ο αρμός Ελλάδας και Κύπρου στις θετικές διεργασίες.
Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου στόχο είχε να λειτουργήσει ως «ξίφος» και «πρώτο αίμα» που θα ανάγκαζε τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ να εμπλακούν, όπως ήταν φυσικό, με ανοιχτές επιχειρήσεις στην εκκαθάριση της Χαμάς στην πυκνοκατοικημένη και «ναρκοθετημένη» Γάζα εναντίον της Χαμάς αλλά και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο ή των Χούθι στην Υεμένη. Και τελικά να επιχειρήσει η Ιερουσαλήμ απέναντι στην «κεφαλή του φιδιού» στην Τεχεράνη. Επειδή η τζιχάντ δεν θέλει εκεχειρία, συνεργασία και ευημερία, αλλά θάνατο, πόνο και φτώχεια για να επιβιώσει…
Εφημερίδα Απογευματινή
