Ποιος είπε ότι οι… μεταγραφικές βόμβες «σκάνε» μόνο το καλοκαίρι ή τον Ιανουάριο; Η οικογένεια της Next Step Media Group καλωσόρισε εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα στην αγκαλιά της μία από τις πιο ιδιαίτερες φωνές του χώρου της αθλητικής δημοσιογραφίας, τον Παντελή Διαμαντόπουλο, τον οποίο μπορείτε να απολαμβάνετε στη σειρά vidcast «Δική μου η μπάλα», που μεταδίδεται στο Spotify και το κανάλι YouTube του parapolitika.gr.
Στην πρώτη ανάλυσή του ο Παντελής χαρακτήρισε αδίστακτη την εθνική ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, προχωρώντας σε ένα… αυταπόδεικτο συμπέρασμα μετά την ολοκλήρωση του πρώτου «κύκλου εργασιών» της στη μεγάλη κατηγορία του Nations League: αν πριν από την έναρξη των αγώνων με Σερβία, Ολλανδία, Γερμανία μάς χάριζαν πέντε βαθμούς στο φινάλε του πρώτου «παραθύρου», θα πετάγαμε τη σκούφια μας! Εμείς έχουμε οκτώ, δεν έχουμε υποστεί ήττα, δεν δεχθήκαμε γκολ σε δύο αναμετρήσεις με τη Γερμανία και προβάλλουμε ως αδιαφιλονίκητο φαβορί για την πρόκριση στην οκτάδα των προημιτελικών. Αφήστε που ουσιαστικά ολοκληρώσαμε με επιτυχία την πιο βασική αποστολή μας από το πρώτο κιόλας παιχνίδι, προσπερνώντας τους Σέρβους και εξασφαλίζοντας μια θέση στο πρώτο γκρουπ της κλήρωσης των προκριματικών του Euro 2028.
Απλώς επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και επειδή είναι αρκετά νωπή η… ανώμαλη προσγείωση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στα προκριματικά του Μουντιάλ ύστερα από μια επίσης υπερβατική διαδρομή στη δεύτερη κατηγορία του Nations League, οφείλουμε άπαντες να διαχειριζόμαστε τα παιχνίδια της «γαλανόλευκης» με γνώμονα τη μακροχρόνια εξέλιξη μιας ταλαντούχας γενιάς, που έχει όλες τις προϋποθέσεις να οδηγήσει την εθνική μας ομάδα στις πιο υπολογίσιμες δυνάμεις. Όχι μίας μεμονωμένης διοργάνωσης αλλά μίας ολόκληρης 15αετίας στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Οι μεγάλες διαφορές
Υπό αυτό το συγκεκριμένο πρίσμα, λοιπόν, τα τέσσερα παιχνίδια που έδωσε η εθνική μας ομάδα σε διάστημα δύο εβδομάδων δεν μπορούν να τοποθετηθούν στην ίδια ζυγαριά. Με αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια και με γνώμονα το καλύτερο δυνατό χτίσιμο ενός συνόλου που θα μας επαναφέρει σε τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων, δεν γίνεται να αξιολογηθούν με το ίδιο πρόσημο τα δύο εκτός έδρας παιχνίδια σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ με τα ισάριθμα που έδωσε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στην Τούμπα με Ολλανδούς και Γερμανούς. Και αυτό γιατί υπήρξαν τεράστιες διαφορές και στα σενάρια των αναμετρήσεων, αλλά και στα πρόσωπα που επέλεξε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς για να φέρει εις πέρας το σχέδιο δράσης του.
Για παράδειγμα, στα δύο πρώτα νικηφόρα παιχνίδια ο ομοσπονδιακός τεχνικός επένδυσε πολύ περισσότερο στο «νέο αίμα» της Εθνικής, κυρίως μεσοεπιθετικά. Είδαμε Κωστούλα, είδαμε Τεττέη, είδαμε Δουβίκα. Στη Θεσσαλονίκη τούς χάσαμε από την εξίσωση! Αντ’ αυτού, μετά τον τραυματισμό του Χρήστου Τζόλη προτιμήθηκε να μονιμοποιηθεί στην ενδεκάδα ο πολύπειρος Γιώργος Μασούρας. Βλέποντας τα λεπτά συμμετοχής στα τέσσερα παιχνίδια ο Μασούρας κατέγραψε 181, ενώ οι Κωστούλας, Τεττέη, Δουβίκας όλοι μαζί 145.
Επίσης, στα δύο πρώτα παιχνίδια καταφέραμε να ελέγξουμε πολύ καλύτερα τον ρυθμό των αγώνων (ακολουθώντας μάλιστα διαφορετική συνταγή), ενώ αποφύγαμε σχήματα με τρεις μέσους. Στην Τούμπα αφήσαμε τους «οράνιε» και τα «πάντσερ» να κυριαρχήσουν τουλάχιστον για ένα ημίχρονο, περιοριστήκαμε σε εντελώς παθητικό ρόλο και αν δεν υπήρχαν ο… Όσιος Τζολάκης και η τύχη να μας προστατεύσουν, πιθανότατα τα αποτελέσματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Αν έπρεπε, πάντως, να επιλέξουμε δύο από τις τέσσερις αναμετρήσεις που έδωσε η Εθνική ως οδηγό για το μέλλον της, δεν θα διαλέγαμε αυτά που αγωνίστηκε ως γηπεδούχος. Τόσο σε επίπεδο ποδοσφαιρικής συνταγής και διαχείρισης ρόστερ όσο και σε ό,τι αφορά τη στελέχωση της ενδεκάδας… ψηφίζουμε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ!
Εφημερίδα Απογευματινή
