Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας της Ομοσπονδίας βρέθηκε στην Αθήνα για πυκνές επαφές, διαβουλεύσεις, συνεργασία, υπογραφή συμφωνιών και μία ομιλία κοσμοπολιτισμού προς τον πλανήτη από την Πνύκα, χθες, 7 Οκτωβρίου 2026. Τρία ακριβώς χρόνια μετά το «μακελειό» της Χαμάς στην επικράτεια του Ισραήλ. Και όμως η σύμπτωση αυτή που έχει συμβολισμό, δεν σχετιζόταν με το πνεύμα των μηνυμάτων και των συμφωνιών που θέλησε ο κ. Ρούμπιο να μεταδώσει προς τους Έλληνες. Και αυτό επειδή μπορεί η Ελλάδα να είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλος του ΝΑΤΟ ή και κρίσιμος παράγων της συνεργασίας «3+1» με Ισραήλ, Κύπρο και τις ίδιες τις ΗΠΑ , αλλά το βάθος της αναβαθμισμένης Ελλάδας–ΗΠΑ είναι τελικά μετωπικά διμερής.
Δεν σημαίνει αυτό ότι καταργείται ο πολυμερής χαρακτήρας της γεωπολιτικής και των συγκροτημένων ενοτήτων-στις οποίες είναι μέρος η χώρα μας και εν πολλοίς επηρεάζουν και τη σχέση με την Ουάσινγκτον, αλλά η Ελλάδα σε μια γεωγραφική θέση που συνδέει τρεις ταραγμένες ηπείρους, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική στην προκειμένη περίοδο μετάβασης σε μια άλλη εποχή για το παγκόσμιο power game, είναι συνεπής, στενός και σπουδαίος σύμμαχος των ΗΠΑ καταρχήν. Και αυτό δεν προέκυψε έτσι ξαφνικά, ούτε επιβάλλεται ως καθεστώς από τον πιο ισχυρό στον πιο αδύναμο από τους δύο. Η στρατηγική σχέση στο πλαίσιο και προς όφελος της οποίας εξελίχθηκε ο 6ος γύρος διαλόγου, είναι ζήτημα επιλογής. Τόσο της Αθήνας όσο και της Ουάσιγκτον.
Και από τους δύο συμμάχους, που αποτελούν ισχυρές ναυτικές δυνάμεις στον κόσμο, η στρατηγική συμμαχία απεδείχθη μέσα σε παραπάνω από μία δεκαετία ότι αντέχει και ισχυροποιείται μέσα από τις δύσκολες συνθήκες κρίσεων στις ευρωατλαντικές σχέσεις και πολέμων στην Ευρώπη και την Εγγύς Ανατολή, χωρίς να εξαρτάται από τη διαδοχή κυβερνήσεων εδώ και προέδρων διαφορετικών κομμάτων στην ατλαντική ακτή. Φυσικά η σταθερότητα των προσανατολισμών του συστήματος διακυβέρνησης στην Ελλάδα ως προς τις κεντρικές επιλογές της διεθνούς πολιτικής της χώρας παραμένει κρίσιμη ειδικά σε μια εκλογική χρονιά για την Ελλάδα.
Αυτό όμως που γίνεται φανερό και από την επίσκεψη και πολύ περισσότερο από το πρόγραμμα της συγκεκριμένης ευρωπαϊκής περιοδείας Ρούμπιο, από την Ισλανδία στην Ελλάδα και σήμερα προς την Πορτογαλία, είναι ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ο άλλος πόλος της Τουρκίας. Η κλασική προσέγγιση ότι οι συζητήσεις και η σχέση με τους Αμερικανούς έχει κεντρικό κεφάλαιο την αποτροπή της επιθετικότητας από την Άγκυρα είναι παρωχημένη εκ των συνθηκών και την πολυεπίπεδη διμερή σχέση. Η Τουρκία είναι πλέον ένα παράρτημα στη δομική συνεργασία με τις ΗΠΑ. Το κεντρικό «μενού» είναι ότι μια αδιαμεσολάβητη συνεργασία Αθήνας – Ουάσιγκτον μπορεί να αφορά την άμυνα-ασφάλεια, τους εξοπλισμούς και τις τεχνολογίες, την ενέργεια σε πρώτο πλάνο, τις επενδύσεις, τις υποδομές ή το εμπόριο, τη γεωπολιτική εν γένει, αλλά θα αναπτύσσεται σε ένα πεδίο αξιών και κοσμοθεωρίας.
Είναι χαρακτηριστική η αποστροφή του επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και πολύ περισσότερο του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ σχετικά με την επιπλέον προστασία έναντι της παράτυπης μετανάστευσης (υβριδική απειλή) και της τρομοκρατίας ή του οργανωμένου εγκλήματος, της ασφάλειας συνόρων που θα πρέπει να τύχει η Ελλάδα από τις δυνατότητες των ΗΠΑ: «Λόγω της γεωγραφίας της, ούσα σταυροδρόμι πολλών οδών, η Ελλάδα είναι εκτεθειμένη στις απειλές έναντι της μαζικής μετανάστευσης, της διακίνησης ανθρώπων από διαφορετικές μορφές τρομοκρατών. Τώρα, ως κομμάτι των προσπαθειών μας να αντιμετωπίσουμε αυτές τις κοινές μας απειλές, περήφανα ανακοινώνουμε ένα νέο μνημόνιο συνεργασίας που παγιώνει ένα πρόγραμμα ασφαλείας σε επίπεδο αντιτρομοκρατίας και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των δικών μας αρχών επιβολής του νόμου. Δεν θέλουμε υπό ουδεμία περίπτωση να δούμε το λίκνο του δυτικού πολιτισμού να απειλείται από ατυχείς αποφάσεις, από μία δράση, από παραβιάσεις, από αποτυχία αντιμετώπισης απειλών». Αυτό λέει πολλά για την περίοδο που διανύουμε όπως και η παγκόσμια διακήρυξη για τη νέα εποχή των ΗΠΑ από την Πνύκα.
Εφημερίδα Απογευματινή
