Της Σοφίας Καρακασίδη
Υπήρξαν εποχές που η Ελλάδα έψαχνε το γκολ µε τo κιάλι και η συζήτηση πριν από κάθε παιχνίδι της άρχιζε και τελείωνε µε το ίδιο ερώτηµα: «Ποιος θα βάλει την µπάλα στα δίχτυα;». Υπήρξαν χρόνια στα οποία ένα καλό «9άρι» ήταν πολύτιµο. ∆ύο µαζί ήταν πολυτέλεια. Τρία έµοιαζαν υπερβολή. Τώρα; Τώρα η Ελλάδα κοιτάζει προς τον πάγκο της και µπορεί να δει πέντε, διαθέτοντας πια µια ασυνήθιστα γεµάτη και ποιοτική «χρυσή» δεξαµενή στο «9».
Βαγγέλης Παυλίδης, Τάσος ∆ουβίκας, Χαράλαµπος Κωστούλας, Φώτης Ιωαννίδης, Ανδρέας Τεττέη. Από την Premier League και τη Serie A µέχρι την Πορτογαλία και τη Super League, τα ελληνικά «κανόνια» πυροβολούν και φέρνουν µια άνευ προηγούµενου νότα αισιοδοξίας για το τι µπορεί να καταφέρει η «γαλανόλευκη» στα αντίπαλα δίχτυα. Και οι πέντε σε εξαιρετικές ποδοσφαιρικές ηλικίες. Επιθετικοί που πρωταγωνιστούν, σκοράρουν, φτιάχνουν γκολ, µεγαλώνουν το όνοµά τους και κάνουν την Ευρώπη να παραµιλά.
∆εν πρόκειται απλώς για πέντε Ελληνες στράικερ που βρίσκονται σε καλό φεγγάρι και κάνουν καριέρα. Το αξιοσηµείωτο είναι ότι συµβαίνει ταυτόχρονα. O ένας σκοράρει ακατάπαυστα στην Πορτογαλία και γράφει διαρκώς ιστορία µε την Μπενφίκα, ο άλλος έχει καθιερωθεί στη Serie A και κάνει πάταγο στην Κόµο, ο τρίτος κοιτάζει στα µάτια τα µεγαθήρια της Premier League και σε ηλικία 19 ετών έχει ήδη «τιµωρήσει» Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Αρσεναλ, ο τέταρτος τα δίνει όλα για να ξεχωρίσει σε ένα τεράστιο πορτογαλικό κλαµπ, όπως η Σπόρτινγκ, και ο πέµπτος έχει ήδη εκτοξεύσει τις «µετοχές» του στην Ελλάδα και εξελίσσεται µε ιλιγγιώδη ταχύτητα στον Παναθηναϊκό, αποτελώντας τη µόνιµη πηγή κινδύνου στις αντίπαλες άµυνες. Και όλοι τους φορούν ίδια φανέλα: τη γαλανόλευκη.
Και το πιο εντυπωσιακό; ∆εν είναι ίδιοι. Εχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο κοινός παρονοµαστής τους είναι η δεινότητα στο σκοράρισµα. Ο Παυλίδης έχει την κίνηση, την τεχνική, το διάβασµα των χώρων και την αίσθηση του γκολ. Ο ∆ουβίκας κουβαλά το ένστικτο του κλασικού εκτελεστή. Ο Ιωαννίδης µπορεί να παίξει µε πλάτη, να συγκρουστεί, να κουβαλήσει άµυνες πάνω του και να δηµιουργήσει χώρους. Ο Τεττέη φέρνει δύναµη, έκρηξη και παιχνίδι στο ανοιχτό γήπεδο. Και ο Κωστούλας είναι κάτι διαφορετικό. Το άγνωστο -ακόµη- ταβάνι ενός 19χρονου που µε το ποδοσφαιρικό του θράσος χτίζει τον µύθο του στο κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθληµα του κόσµου.
Σε τροχιά καταξίωσης
Αν υπάρχει αυτή τη στιγµή ένας Ελληνας σέντερ φορ που δεν χρειάζεται συστάσεις στην ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική αγορά αυτός είναι ο Βαγγέλης Παυλίδης. ∆εν έχει την ανάγκη να αποδείξει ότι µπορεί να σταθεί στο υψηλό επίπεδο. Το έχει κάνει.
Τώρα χτίζει κάτι µεγαλύτερο: αναλογιστείτε ότι ήδη φιγουράρει στην πέµπτη θέση µεταξύ των κορυφαίων ξένων σκόρερ στην ιστορία των «αετών». Μάλιστα, µέχρι και οι αστέρες του παγκόσµιου ποδοσφαίρου, Κιλιάν Εµπαπέ και Λαµίν Γιαµάλ, τρώνε τη σκόνη του 27χρονου φορ, µιας και η απίθανη εκκίνησή του µε 8 γκολ σε 7 αγώνες τη φετινή σεζόν τον βρίσκουν να φιγουράρει στη δεύτερη θέση των κορυφαίων σκόρερ της Ευρώπης.
Ο «µικρός» της Εθνικής Ελλάδας, που παίζει σαν… έµπειρος µεγάλος, είναι ο Χαράλαµπος Κωστούλας. Είναι µόλις 19 ετών και ήδη κάνει πράγµατα στην Premier League που για έναν Ελληνα ποδοσφαιριστή αυτής της ηλικίας κάποτε θα ακούγονταν σχεδόν εξωπραγµατικά. Στα πρώτα οκτώ παιχνίδια της φετινής χρονιάς είχε ήδη 4 γκολ και 3 ασίστ, ξεπερνώντας µέσα σε ελάχιστες εβδοµάδες την περσινή συνολική παραγωγή του, όταν είχε 3 γκολ και 1 ασίστ. Και όλα αυτά στο πιο δύσκολο πρωτάθληµα της Ευρώπης.
Υπάρχουν επιθετικοί που θέλουν πολλές επαφές. Και υπάρχουν επιθετικοί που θέλουν µία φάση. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει ο Τάσος ∆ουβίκας, καθώς η ίδια η οµάδα του Κόµο έφτασε στο σηµείο να τον χαρακτηρίσει στα social media αληθινό γκολτζή. Σκόραρε στη νίκη επί της Λειψίας στο Champions League, µπαίνοντας στη λίστα των Ελλήνων που έχουν βρει δίχτυα στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Την περασµένη σεζόν ολοκλήρωσε τη Serie A µε 14 γκολ και δύο ασίστ σε 38 συµµετοχές, συµβάλλοντας και µε το παραπάνω στην ιστορική έξοδο του ιταλικού συλλόγου στα «αστέρια» και φέτος συνεχίζει από εκεί που σταµάτησε. Ενας διαρκώς εξελίξιµος ποδοσφαιριστής που έχει µάθει να επιβιώνει και να σκοράρει σε διαφορετικές χώρες, διαφορετικά πρωταθλήµατα και διαφορετικές ποδοσφαιρικές συνθήκες είναι ένας επιθετικός που η Εθνική µπορεί να χρειαστεί ανά πάσα στιγµή.
Ο Φώτης Ιωαννίδης εκπροσωπεί µία διαφορετική εκδοχή του σέντερ φορ. Γιατί το παιχνίδι του δεν τελειώνει στην εκτέλεση. Μπορεί να κρατήσει µπάλα. Να παίξει µε πλάτη. Να κατεβάσει την οµάδα στο γήπεδο. Είναι η δυνατότητα που προσφέρει σε έναν προπονητή να αλλάξει τον τρόπο µε τον οποίο επιτίθεται χωρίς να αλλάξει απαραίτητα σχηµατισµό. Να τραβήξει στόπερ. Να ανοίξει χώρο. Να δηµιουργήσει. Να επιτεθεί ο ίδιος στον χώρο. Και πλέον τα κάνει φορώντας τη φανέλα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Με τον Ιωαννίδη η Ελλάδα µπορεί να παίξει πάνω στον φορ της. Να του ζητήσει να κρατήσει. Να συγκρουστεί. Να κερδίσει µέτρα. Να γίνει ο πρώτος άνθρωπος της πίεσης και ταυτόχρονα ο παίκτης που θα τελειώσει τη φάση.
Και αν κάποιος πριν από λίγα χρόνια έλεγε ότι ο Ανδρέας Τεττέη θα βρισκόταν σε µία τέτοια συζήτηση, ίσως αρκετοί να τον κοιτούσαν µε δυσπιστία. Σήµερα δεν χρειάζεται να πείσει κανέναν ότι δικαιούται να βρίσκεται εδώ. Το έχει ήδη κάνει στο γήπεδο. Ο επιθετικός του Παναθηναϊκού έχει ξεκινήσει τη σεζόν µε πέντε γκολ σε δέκα συµµετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και δίνει διαρκώς λύσεις και βαθµούς στο «τριφύλλι», του οποίου είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής στη γραµµή κρούσης. Ο Τεττέη προσθέτει στην ελληνική δεξαµενή κάτι που δεν περισσεύει ποτέ: µια ωµή αθλητικότητα· δύναµη, ταχύτητα, έκρηξη, κάθετο παιχνίδι, ικανότητα να επιτεθεί στον χώρο.
Αυτό που λέµε «killer»
Πάµε µια βόλτα στα παλιά, στη µετά 2004 εποχή, όταν η Ελλάδα φόρεσε το στέµµα της πρωταθλήτριας Ευρώπης, και στην εµφάνιση που έκανε ο Φάνης Γκέκας, ο οποίος έµελλε να γράψει ιστορία µε το εθνόσηµο: 78 συµµετοχές και 24 γκολ, κάτι που τον καθιστά τρίτο σκόρερ όλων των εποχών και δωδέκατο σε αριθµό συµµετοχών παίκτη της «γαλανόλευκης».
Αγωνίστηκε στο Κύπελλο Συνοµοσπονδιών του 2005 στη Γερµανία, στο Euro 2008, στο Μουντιάλ του 2010 στη Νότια Αφρική, στο Euro 2012 στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας, καθώς και στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Ηταν πρώτος σκόρερ της Εθνικής Ελλάδας µε πέντε γκολ για τα προκριµατικά του Euro 2008 και µε δέκα γκολ, πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη στα προκριµατικά του Μουντιάλ 2010.
Ποια είναι λοιπόν η άποψή του για τη σηµερινή πεντάδα της Εθνικής Ελλάδας και αν αυτή είναι η πληρέστερη και κορυφαία όλων των εποχών… «Πιστεύω ότι είναι µια πολύ καλή πεντάδα επιθετικών που παίζουν σε υψηλό επίπεδο, αλλά νοµίζω δεν είναι η κορυφαία πεντάδα όλων των εποχών. Υπήρξε και καλύτερη, αλλά είναι µια πεντάδα στην οποία µπορεί να στηριχτεί ένας προπονητής».
Οσο για τα στοιχεία που ξεχωρίζει στον κάθε επιθετικό της εθνικής µας οµάδας, ο ίδιος σχολιάζει ότι ο καθένας έχει διαφορετικό στιλ από τον άλλον. «Ο Βαγγέλης Παυλίδης νοµίζω έχει όλο το πακέτο. Είναι ένας επιθετικός που σκοράρει, µαρκάρει τρέχει, είναι δυνατός. Είναι αυτό που λέµε ‘‘killer’’. Ο Φώτης Ιωαννίδης είναι ένας περιφερειακός επιθετικός, δεν είναι καθαρό εννιάρι γι’ αυτό µπερδεύονται µερικοί, αλλά η θέση του για µένα είναι περιφερειακός. Είναι κι αυτός γρήγορος, αλλά πρέπει να βελτιώσει πάρα πολύ την τεχνική του στο σκοράρισµα. Ο Τάσος ∆ουβίκας έχει δείξει τα τελευταία χρόνια ότι είναι ένας επιθετικός που σκοράρει και το έχει αποδείξει στην Ιταλία. Είναι καλό φορ, γρήγορο και βάζει γκολ. Ο Μπάµπης Κωστούλας νοµίζω ότι είναι ένας περιφερειακός επιθετικός που έχει βελτιωθεί πάρα πολύ στην Αγγλία. Βέβαια στον Ολυµπιακό που έπαιζε αγωνίστηκε στο Champions League, αλλά η Αγγλία είναι Αγγλία και θέλεις-δεν θέλεις βελτιώνεσαι είτε σε δύναµη είτε σε τακτικό κοµµάτι είτε σε τεχνικό κοµµάτι. Ο Μπάµπης το κατάφερε µέσα σε έναν χρόνο να το κάνει και να είναι µια υπολογίσιµη δύναµη για την οµάδα του. Από την άλλη, ο Ανδρέας Τεττέη είναι νέος στον χώρο των επιθετικών, µε την Κηφισιά είχε τελείως διαφορετικό στιλ, αλλά και πάλι νοµίζω ότι το στιλ του Αντρέα είναι πιο πολύ του περιφερειακού επιθετικού. Πρέπει να βελτιώσει κι αυτός σηµαντικά πράγµατα σε αντοχή, να δουλέψει στη φυσική κατάσταση, που νοµίζω ότι πρέπει να βελτιώσει, και σε κάποια τακτικά σηµεία του και αν αυτά τα κοµµάτια τα βελτιώσει πιστεύω µπορεί να εξελιχθεί σε έναν ποδοσφαιριστή που θα πάει να κάνει καλά πράγµατα στην Ευρώπη».
«Με σωστή δουλειά»
Και οι πέντε δείχνουν να µην έχουν ταβάνι. Μέχρι ποιο επίπεδο πιστεύει ο Φάνης Γκέκας ότι µπορεί να φτάσουν και ποια πρωταθλήµατα θα τους ταίριαζαν;
«Ο καθένας µπορεί να φτάσει όπου µπορεί και όπου θέλει, αρκεί να κάνει σωστά τη δουλειά του και να δουλεύει κάθε µέρα για να βελτιώσει αυτά που πρέπει να βελτιώσει. Ο Παυλίδης νοµίζω ότι µπορεί να φτάσει σε ένα τα πιο υψηλά επίπεδα και να κάνει το µεγάλο βήµα σε οµάδες όπως είναι η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης. Εχει όλο το πακέτο και θεωρώ ότι είναι από τους καλύτερους Ελληνες επιθετικούς αυτή τη στιγµή και ο µόνος ο οποίος µπορεί να φτάσει σε τοπ επίπεδο.
Οι υπόλοιποι ποδοσφαιριστές νοµίζω ότι δεν µπορούν να φτάσουν σε τόσο υψηλό επίπεδο, εάν εξαιρέσουµε τον Μπάµπη Κωστούλα, ο οποίος µπορεί κι αυτός -αν δουλέψει και συνεχίσει έτσι όπως πρέπει- να φτάσει µε τη σειρά του στις µεγαλύτερες οµάδες στην Ευρώπη».
Ποιους από τους πέντε επιθετικούς της Εθνικής Ελλάδας θα ήθελε ο Φάνης Γκέκας ως προπονητής στην οµάδα του; «Θα ήθελα τον Βαγγέλη Παυλίδη και τον Μπάµπη Κωστούλα. Είναι µια δυάδα που µπορεί να παίξει µαζί σε οποιαδήποτε κορυφαία οµάδα στην Ευρώπη. Θα µπορούσαν να κάνουν πάρα πολλά πράγµατα, έτσι ώστε να βάζουν γκολ,να τρέχουν και να µαρκάρουν. Είναι πολύ δυνατοί και οι δύο και ποιος προπονητής δεν θα ήθελε δύο επιθετικούς σαν κι αυτούς;».
Kυριακάτικη Απογευματινή
