Η πρόωρη ψηφοφορία για τις ενδιάμεσες εκλογές βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη και οι Ρεπουμπλικανοί προετοιμάζονται για μια αγαπημένη προεκλογική παράδοση: να εξηγήσουν ποιος θα φταίει αν χάσουν.
Το κλίμα στο κόμμα έχει μεταβληθεί από το «όλοι για έναν και ένας για όλους» στο «ο καθένας και η καθεμία για τον εαυτό τους».
Η ομάδα του Τραμπ, από την πλευρά της, προσπαθεί να κρατήσει την παρέα ενωμένη, παρόλο που αρκετά μέλη της φαίνεται να κάνουν οντισιόν για σόλο καριέρα ή, ίσως, για ένα ντουέτο.
Ένας κορυφαίος Ρεπουμπλικανός υπεύθυνος προεκλογικής στρατηγικής έδωσε την ακόλουθη εκτίμηση, η οποία μάλλον δεν πρόκειται να τυπωθεί σε κάποια προεκλογική πάνινη τσάντα:
«Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα εκεί έξω. Δεν έχουμε τίποτα να προσφέρουμε στους ψηφοφόρους, οι τιμές της βενζίνης είναι στα ύψη, τα τρόφιμα, τα ασφάλιστρα υγείας, οι ασφάλειες, και ο κατάλογος συνεχίζεται. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι εμείς είμαστε η αιτία όλων αυτών των πραγμάτων, οι πολιτικές μας, στις οποίες οι περισσότεροι δεν πίστευαν εξαρχής. Κανείς δεν πιστεύει ότι φταίει ο Τζο Μπάιντεν και έχουμε ευθυγραμμιστεί πλήρως με έναν Λευκό Οίκο που δεν φαίνεται να έχει κατά νου το συμφέρον των Ρεπουμπλικανών που διεκδικούν εκλογή».
Φόβος, παραίτηση, απογοήτευση και αποστροφή. Αυτή είναι η ανίερη τετράδα, τόσο στην πολιτική όσο και στη ζωή.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, δύο άνδρες στους οποίους είχε ανατεθεί να βοηθήσουν τους Ρεπουμπλικανούς να επιβιώσουν τον Νοέμβριο βρήκαν χρόνο για κάποιες επικερδείς παράλληλες δραστηριότητες στα Βαλκάνια.
Ο Κρις ΛαΣιβίτα, ο οποίος συνέβαλε στην ηγεσία της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ το 2024, και ο Τζέιμς Μπλερ, πρώην αναπληρωτής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου και κορυφαίος πολιτικός σύμβουλος του Τραμπ, φέρεται να ταξίδεψαν το Σαββατοκύριακο στη Σερβική Δημοκρατία (Δημοκρατία της Σέρπσκα), μια αυτόνομη περιοχή εντός της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Οι New York Times προκάλεσαν πολιτική έκρηξη την Τρίτη, όταν ανέφεραν ότι η ξένη κυβέρνηση κατέβαλε στον καθένα από τους δύο εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, μέσω μιας δικηγορικής εταιρείας της Ουάσινγκτον, για συμβουλές σχετικά με εκλογικά ζητήματα.
Οι Ρεπουμπλικανοί που αγωνίζονται να διασώσουν τις δικές τους θέσεις ή εκείνες των πελατών τους θα μπορούσαν εύλογα να προτιμούσαν λίγες συμβουλές για τα δικά τους εκλογικά προβλήματα, εδώ στην πατρίδα τους.
Αρκετοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί ανέφεραν ότι ο Τραμπ εξεπλάγη και εξοργίστηκε από το ταξίδι.
Την Τετάρτη, τόσο στο Truth Social όσο και κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφισης στο Οβάλ Γραφείο, περιέγραψε τους δύο άνδρες ως εξωτερικούς συμβούλους, δήλωσε ότι αγνοούσε ποιοι ήταν οι άλλοι πελάτες τους και απείλησε με άμεση διακοπή της συνεργασίας τους εάν υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων.
Αργότερα, ωστόσο, ίσως για να κατευνάσει τη δημόσια ένταση γύρω από τη διαμάχη, δήλωσε ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων.
Ίσως, έστω και αυτή τη μία φορά, ο Τραμπ να αντιλαμβάνεται τη σοφία του να κρατήσει τις όποιες εντάσεις μακριά από τη δημοσιότητα, ώστε να μην ενισχύσει ακόμη περισσότερο την εικόνα των «Ρεπουμπλικανών σε αποδιοργάνωση».
Αν το παρελθόν αποτελεί προάγγελο του μέλλοντος, ο Τραμπ πιθανότατα σκέφτεται ήδη σε ποιον θα επιρρίψει την ευθύνη για μια μεγάλη ήττα του κόμματος τον Νοέμβριο.
Αν ο πρόεδρος αναζητά έναν αποδιοπομπαίο τράγο (ή δύο), η οργή του θα μπορούσε να τροφοδοτηθεί από ένα παράδειγμα της πρακτικής που τον ενοχλεί περισσότερο από σχεδόν οτιδήποτε άλλο: όταν άνθρωποι τους οποίους ο ίδιος έχει αναδείξει εξαργυρώνουν το όνομά του και τις διασυνδέσεις του χωρίς να το γνωρίζει.
Άλλο είναι να βγάζεις χρήματα, κάτι που θαυμάζει, και άλλο να βγάζεις χρήματα πίσω από την πλάτη του «μπαμπά», κάτι που απαιτεί συζήτηση και κάποια άδεια.
Κανείς που γνωρίζει τον Τραμπ δεν θα μπέρδευε τη φαινομενική επιείκεια της Τετάρτης με εγγύηση ισόβιας απασχόλησης.
Αυτό που προκαλεί την κακή διάθεση των Ρεπουμπλικανών είναι η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι το συνολικό πολιτικό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί από τον πόλεμο του Ντόναλντ Τραμπ, τους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ και την ενασχόληση του Ντόναλντ Τραμπ με πράγματα όπως οι αίθουσες χορού έχει καταδικάσει το κόμμα να βρεθεί στη μειοψηφία στο Κογκρέσο και να υποστεί πανωλεθρία στις εκλογικές αναμετρήσεις για τα χαμηλότερα αξιώματα.
Ωστόσο, κατά τις έρευνές μου αυτή την εβδομάδα, εντόπισα ορισμένους Ρεπουμπλικανούς υπεύθυνους προεκλογικής στρατηγικής που πιστεύουν ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει χαθεί, αλλά ίσως όχι με τόσο μεγάλη διαφορά, και ότι η πλειοψηφία στη Γερουσία μπορεί πράγματι να διασωθεί.
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ένα δηλητηριώδες εθνικό πολιτικό περιβάλλον μπορεί να συνυπάρχει με έναν ευνοϊκό εκλογικό χάρτη.
Η αναχάραξη των εκλογικών περιφερειών και η παγιωμένη κομματική γεωγραφία καθιστούν ατελείς τις συγκρίσεις με τα εκλογικά κύματα του 1994, του 2006, του 2010 και του 2018. Μια μεγάλη άνοδος των Δημοκρατικών θα μπορούσε, στην πραγματικότητα, να τους εξασφαλίσει μόνο μια οριακή πλειοψηφία.
Στη Γερουσία, κάποιος συνδυασμός νικών στο Οχάιο (όπου οι Ρεπουμπλικανοί παραμένουν πιστοί στον κομματικό τους χαρακτήρα), στο Τέξας (όπου ο κυβερνήτης Άμποτ και 200 εκατομμύρια δολάρια βοηθούν τον Κεν Πάξτον να φτάσει μέχρι τη γραμμή του τερματισμού), στη Μινεσότα (όπου μετρά η ποιότητα του υποψηφίου) και στο Μίσιγκαν (όπου ο Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ απλώς δεν μπορεί να πείσει αρκετούς μαύρους ψηφοφόρους) επιτρέπει στους Ρεπουμπλικανούς να διατηρήσουν την πλειοψηφία τους κυριολεκτικά με την ελάχιστη δυνατή διαφορά.
Προσέξτε ότι καμία από αυτές τις αισιόδοξες εκτιμήσεις δεν εξαρτάται από το αν οι ψηφοφόροι θα ερωτευτούν ξανά τον Λευκό Οίκο.
Εξαρτάται από τους εκλογικούς χάρτες, τους υποψηφίους, τη συμμετοχή των ψηφοφόρων και την αποτυχία των Δημοκρατικών να τα καταφέρουν.
Για τους Ρεπουμπλικανούς που προσπαθούν να κοιτάξουν πέρα από τη σημερινή δυσάρεστη κατάσταση, η ομιλία του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα την Τετάρτη πρόσφερε έναν δελεαστικό αντιπερισπασμό.
Με φόντο την Ακρόπολη, ο υπουργός Εξωτερικών εκφώνησε μια εκτενή υπεράσπιση του δυτικού πολιτισμού, της εθνικής ισχύος και των συμμαχιών.
Εκεί, ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί βλέπουν έναν πιθανό σωτήρα: έναν άνθρωπο με ευφράδεια, σοβαρότητα και ικανότητα να ολοκληρώνει μια ομιλία χωρίς περισπασμούς ή καταστροφικές παρεκτροπές.
Δυστυχώς, τα καθήκοντα του υπουργού Εξωτερικών περιορίζουν τη δυνατότητα του Ρούμπιο να μετατραπεί στο ιππικό που θα σπεύσει να σώσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές.
Ούτε όμως ο Ρούμπιο του 2028 αποτελεί σε καμία περίπτωση βέβαιη επιλογή.
Έτσι, η προσοχή επιστρέφει, όπως πάντα, στον Τραμπ.
Έχει ζητήσει από τους ψηφοφόρους να προσποιηθούν ότι ο ίδιος είναι υποψήφιος στις εκλογές.
Οι προεκλογικές εκστρατείες των Δημοκρατικών είναι πανευτυχείς να του κάνουν τη χάρη.
Του MARK HALPERIN/©Associated Newspapers Limited
