Ρεπορτάζ: Κώστας Σαρρής
Ο Κιρ Στάρμερ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία μετά την ήττα που προκάλεσε στο εσωτερικό των Εργατικών η νίκη του Άντι Μπέρναμ στην αναπληρωματική εκλογή του Μέικερφιλντ. Η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη θα αρχίσει στις 9 Ιουλίου, ώστε ο διάδοχος να έχει αναλάβει καθήκοντα έως τον Σεπτέμβριο, με τον Μπέρναμ να θεωρείται φαβορί.
Στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του, ο Στάρμερ υπερασπίστηκε το κυβερνητικό έργο του, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνησή του ενίσχυσε τα δικαιώματα των εργαζομένων και ενοικιαστών και έβαλε τέλος στη λιτότητα.
Οι επικριτές του, όμως, υποστηρίζουν ότι η διατήρηση περιορισμών στα κοινωνικά επιδόματα και οι περικοπές σε παροχές προς συνταξιούχους είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα.
Η πτώση του Στάρμερ εντάσσεται σε μία ευρύτερη περίοδο πολιτικής αστάθειας στη Βρετανία, η οποία ακολούθησε τη χρηματοπιστωτική κρίση, το Brexit και την πανδημία.
Δέκα χρόνια από το δημοψήφισμα για έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ κυριάρχησε η πολιτική αστάθεια. Η «κατάρα του Brexit» κατάπιε έξι πρωθυπουργούς από το 2016 έως σήμερα, πέντε από τους Τόρις και έναν, τον τελευταίο, από τους Εργατικούς: τον Ντέιβιντ Κάμερον, την Τερέζα Μέι, τον Μπόρις Τζόνσον, τη Λιζ Τρας, τον Ρίσι Σούνακ και τώρα τον Κιρ Στάρμερ.
Η διαδοχή τόσων ηγετών μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα αποτυπώνει τη δυσκολία διαχείρισης των πολιτικών και οικονομικών συνεπειών του Brexit. Παράλληλα, καταδεικνύει πόσο βαθιά μετασχημάτισε το δημοψήφισμα το βρετανικό πολιτικό σύστημα.
Μέσα στους Εργατικούς υπάρχουν «αριστερές τάσεις» που θεωρούν ότι η ηγεσία Στάρμερ επέλεξε να προσαρμοστεί στο «κέντρο», να καθησυχάσει τις αγορές και τις επιχειρήσεις αντί να αμφισβητήσει τις κυρίαρχες οικονομικές επιλογές.
Παρότι ο Άντι Μπέρναμ εμφανίζεται ως πιο «ήπια» επιλογή, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τους δημοσιονομικούς κανόνες που διέπουν την οικονομική πολιτική των Εργατικών. Παράλληλα, έχει υιοθετήσει σκληρότερη ρητορική στο μεταναστευτικό.
Για τους επικριτές του, η αντικατάσταση του Στάρμερ από τον Μπέρναμ δεν συνιστά ουσιαστική αλλαγή κατεύθυνσης. Αντίθετα, εκτιμούν ότι πρόκειται για μια διαφορετική εκδοχή της ίδιας «κεντρώας πολιτικής», σε μια περίοδο κατά την οποία μεγάλα τμήματα της βρετανικής κοινωνίας ζητούν βαθύτερες αλλαγές.
Η Βρετανία μπαίνει ξανά σε νέο γύρο αστάθειας, με το Brexit να διχάζει ξανά και τον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος Reform UK, Νάιτζελ Φάρατζ, που προηγείται στις δημοσκοπήσεις, να επανέρχεται ζητώντας τώρα εκλογές.
Εφημερίδα Απογευματινή
