Παιδί σχεδόν δύο ετών υποβλήθηκε σε ευθανασία στην Ολλανδία τον περασμένο Ιούνιο, σύμφωνα με έκθεση της αρμόδιας επιτροπής που έγινε γνωστή τις τελευταίες ημέρες. Η επιτροπή έκρινε ότι ο γιατρός που προχώρησε στον τερματισμό της ζωής του ενήργησε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της δέουσας ιατρικής φροντίδας.
Το παιδί είχε γεννηθεί πολύ πρόωρα, στην 26η εβδομάδα της κύησης. Αντιμετώπιζε σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, εγκεφαλική παράλυση και προβλήματα όρασης. Είχε επίσης επιληπτικές κρίσεις που δεν ελέγχονταν με φάρμακα, ενώ η συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες δυσχέραινε σημαντικά την αναπνοή του.
Οι διαφορετικές ιατρικές γνωματεύσεις
Ο γιατρός και οι γονείς του παιδιού εκτίμησαν ότι η κατάστασή του δεν μπορούσε πλέον να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με θεραπεία. Πριν προχωρήσει, ο γιατρός συμβουλεύθηκε ανεξάρτητους συναδέλφους του, οι οποίοι διατύπωσαν επιφυλάξεις. Έκριναν ότι το παιδί δεν υπέφερε συνεχώς και αφόρητα εκείνη τη στιγμή και ότι υπήρχαν ακόμη πιθανές επιλογές παρηγορητικής φροντίδας και φαρμακευτικής αγωγής για τον έλεγχο των κρίσεων.
Στη συνέχεια, ο γιατρός ζήτησε νέα γνώμη από άλλον συνάδελφό του. Εκείνος έκρινε ότι η αφόρητη οδύνη του παιδιού ήταν εμφανής και ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τον τερματισμό της ζωής του.
Η αρμόδια επιτροπή συμφώνησε με τη δεύτερη εκτίμηση. Στην έκθεσή της ανέφερε ότι οι κινητικές δεξιότητες, η συμπεριφορά και η προσωπικότητα του παιδιού είχαν υποστεί σοβαρή βλάβη, χωρίς προοπτική βελτίωσης. Πρόσθεσε ότι, παρά τις παρεμβάσεις που είχαν προηγηθεί, οι γονείς και ο γιατρός δεν είχαν διαπιστώσει βελτίωση και είχαν πειστεί πως το παιδί υπέφερε αφόρητα, χωρίς προοπτική ανακούφισης.
Τι προβλέπει το ολλανδικό πλαίσιο
Στην Ολλανδία ισχύει ειδικό πλαίσιο για τον τερματισμό της ζωής παιδιών ηλικίας από ενός έως 12 ετών που υποφέρουν αφόρητα, χωρίς προοπτική βελτίωσης. Για τις περιπτώσεις αυτές απαιτείται η συμφωνία των γονέων και η εξέταση των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών.
