Η πρόσφατη αποστροφή του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη πως η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να συνεργαστεί «μόνο με ένα υπεύθυνο ΠΑΣΟΚ παλαιότερων ετών» δεν συνιστά κάποια τυχαία φραστική έξαρση αλλά δείγμα της στρατηγικής που υιοθετεί πλέον το Μέγαρο Μαξίμου απέναντι στη Χαριλάου Τρικούπη.
Σε μια πολιτική συγκυρία όπου οι συσχετισμοί δυνάμεων βάσει των δημοσκοπήσεων που βλέπουν το φως κάνουν αρκετά δύσκολο τον στόχο της αυτοδυναμίας, η κυβερνητική παράταξη επιχειρεί έναν διπλό ελιγμό: από τη μία πλευρά να περιχαρακώσει και να επαναπροσεγγίσει τον μεσαίο χώρο και από την άλλη να μεταφέρει την πίεση και το βάρος της ευθύνης για την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ, με δεδομένο πως η χώρα με κάποιο τρόπο θα πρέπει να κυβερνηθεί την επομένη της κάλπης.
Από το 2019 και νωρίτερα η ηγεμονία του Κυριάκου Μητσοτάκη βασίστηκε ακριβώς σε αυτήν τη διείσδυση που έχει ο πρωθυπουργός και στην ικανότητά του να εκφράσει τους κεντρώους ψηφοφόρους με την ευρεία έννοια. Έναν κόσμο δηλαδή που θέλει να δει τη χώρα να μεταρρυθμίζεται και να κινείται προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, πολλοί εκ των οποίων προέρχονται ιστορικά από τη δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ.
Το Μαξίμου γνωρίζει ότι τμήμα αυτού του ακροατηρίου μετακινήθηκε στην «γκρίζα ζώνη» των αναποφάσιστων, αλλά μέρος του τείνει να επιστρέψει στη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας επανέρχεται στον αριστερισμό. Έτσι μπορεί και να δικαιολογηθούν οι επιθέσεις στον Νίκο Ανδρουλάκη όχι ως πρόσωπο αλλά λόγω της επιλογής που έγινε στο πρόσφατο συνέδριο να μην αποτελέσει το ΠΑΣΟΚ εναλλακτική μιας νέας συγκυβέρνησης με τη ΝΔ. Χαρακτηρίζοντας το σημερινό ΠΑΣΟΚ ως «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ», το κυβερνών κόμμα επιχειρεί να στείλει το μήνυμα στους κεντρώους ότι η μόνη μεταρρυθμιστική δύναμη παραμένει η ΝΔ.
Η αναφορά του κυβερνητικού εκπροσώπου στην περίοδο της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εμπεριέχει μια βαθιά τακτική στόχευση. Κατ’ αρχάς να διασπάσει το πασοκικό μέτωπο με απεύθυνση στα στελέχη και στους ψηφοφόρους που διατηρούν ισχυρά αντισυριζαϊκά ανακλαστικά και βλέπουν θετικά τη λογική των εθνικών συνεννοήσεων. Και παράλληλα εκθέτει τον Νίκο Ανδρουλάκη ενώπιον όσων στη Χαριλάου Τρικούπη (και δεν είναι λίγοι) θέλουν να παραμείνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ.
Σε κάθε περίπτωση το ερώτημα της κυβερνησιμότητας θα τίθεται όλα και πιο πιεστικά από την κυβερνητική παράταξη. Υπό αυτή την έννοια η στρατηγική του Μαξίμου να πλήξει το ΠΑΣΟΚ στο Κέντρο αποτελεί μία αναγκαία επιλογή. Επιδιώκει αφενός μεν να ανακόψει την όποια δυναμική της Χαριλάου Τρικούπη στον μεσαίο χώρο, αφετέρου δε να ενισχύσει την εικόνα της ΝΔ ως της μόνης πολιτικά συμπαγούς δύναμης που μπορεί να διευθύνει τη χώρα σε αυτήν τη φάση του μεγάλου κατακερματισμού.
Η μάχη συνεπώς για την ηγεμονία στον μεσαίο χώρο δεν είναι απλώς τακτικός ελιγμός αλλά ο πυρήνας που θα καθορίσει ποιος θα εισπράξει τη θετική ψήφο όσων δεν θέλουν να δουν τη χώρα να εισέρχεται σε νέες περιπέτειες και πολύ περισσότερο στην ακυβερνησία.
Εφημερίδα Απογευματινή
