Ζούμε σε μια εποχή όπου η σιωπή της νέας γενιάς είναι η πιο εκκωφαντική πολιτική πράξη. Η αποχή από τις κάλπες, η περιφρόνηση για τους κομματικούς μηχανισμούς και η παραίτηση από τα κοινά δεν είναι δείγματα αδιαφορίας. Είναι -κατά τη γνώμη μου- μια συνειδητή, οργισμένη απόρριψη ενός συστήματος που έμαθε να εξαντλείται στην τηλεοπτική ατάκα, την εσωστρέφεια και την ανούσια διαχείριση. Αν η Κεντροαριστερά θέλει να αποτινάξει την παθογένεια της συστημικής της προσαρμογής και να ξαναγίνει φορέας κοινωνικής απελευθέρωσης, οφείλει να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, περνώντας οριστικά από τους βολικούς μύθους στον ουσιαστικό λόγο. Η αναγέννησή της δεν θα έρθει μέσα από κλειστά γραφεία αλλά μέσα από το ρίσκο της αυτοκριτικής και τη ρήξη με την αδράνεια.
Η νέα γενιά δεν ζητά «προστασία» ούτε πατερναλιστικές υποσχέσεις. Αναζητά λόγο και ρόλο, βιώνοντας καθημερινά μια ιδιότυπη απομόνωση, ακόμα και λίγα μόλις χιλιόμετρα από το κέντρο της πρωτεύουσας. Στην Ανατολική Αττική -μια Περιφέρεια με τεράστιες αναπτυξιακές δυνατότητες- οι νέοι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με την απόλυτη εγκατάλειψη: αραιά δρομολόγια, έλλειψη βασικών συγκοινωνιακών υποδομών, ξεχασμένες περιοχές που αντιμετωπίζονται ως πίσω αυλή της Αθήνας. Όταν ένας νέος χρειάζεται δύο ώρες για να φτάσει στο πανεπιστήμιο ή στην εργασία του, όταν νιώθει αποκλεισμένος από τον πολιτισμό και τη δημιουργία, η πολιτική οφείλει να δώσει πρακτικές απαντήσεις.
Για να μετατραπεί η αποχή σε ενεργή δράση, χρειαζόμαστε πρώτα από όλα διαφάνεια και ρήξη με τους κομματικούς μηχανισμούς, επιβάλλοντας τον πλήρη διαχωρισμό της κομματικής λειτουργίας από το κράτος, ώστε η πολιτική να παραχθεί ξανά στις τοπικές κοινωνίες, στους χώρους εργασίας και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Παράλληλα, απαιτείται μια νέα περιφερειακή ισόρροπη ανάπτυξη με σοβαρές επενδύσεις σε σύγχρονες δημόσιες συγκοινωνίες, τοπικά δίκτυα καινοτομίας και υποδομές που θα συνδέουν οργανικά την περιφέρεια με τον εθνικό κορμό, δίνοντας ουσιαστική ανάσα στις ξεχασμένες περιοχές.
Την ίδια στιγμή, η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύει καθημερινά ότι αντιλαμβάνεται τη νέα γενιά μόνο ως πελατειακή δεξαμενή ή ως διακοσμητικό στοιχείο σε επικοινωνιακές φιέστες, εγκλωβίζοντάς τη στην εργασιακή ανασφάλεια και την ακρίβεια. Με πολιτικές που ενισχύουν τον υδροκεφαλισμό και τις ανισότητες, η κυβερνητική παράταξη μετατρέπει τις υποσχέσεις για εκσυγχρονισμό σε ένα επικοινωνιακό περιτύλιγμα που αφήνει τους νέους στο περιθώριο, χωρίς ουσιαστικές ευκαιρίες εξέλιξης στον τόπο τους.
Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να πείσουμε τη νέα γενιά να προσαρμοστεί στις δομές του παρελθόντος αλλά να αλλάξουμε τις δομές για να χωρέσουν τις δικές της ανησυχίες. Αν η Κεντροαριστερά τολμήσει να γίνει ξανά επικίνδυνη για τα κατεστημένα συμφέροντα και χρήσιμη για την κοινωνία, τότε η αποχή θα δώσει τη θέση της σε ένα νέο κύμα δημιουργικής ανατροπής.
Η κυρία Κοροβέση είναι ανεξάρτητη βουλευτής Ανατολικής Αττικής
Εφημερίδα Απογευματινή
