ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ δεν είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Δεν υφίσταται ουσιαστικά έννοια ή πολιτικός χώρος ενιαίας Κεντροαριστεράς. Δεν υφίσταται, με άλλα λόγια, διπολισμός Κεντροαριστεράς – Κεντροδεξιάς. Η Νέα Δημοκρατία από το 2016 και μετά, πριν ακόμη δηλαδή να αναλάβει εκ νέου τη διακυβέρνηση της χώρας μετά την επικράτηση στην ηγεσία της του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποτελεί υβριδικό σχήμα. Και αυτό επειδή στις παραδοσιακές παρακαταθήκες του «καραμανλισμού», του συντηρητικού δεξιού ρεαλισμού της σχολής Αβέρωφ και του φιλελευθερισμού της κεντρώας παράδοσης του Μητσοτάκη του πρεσβύτερου, προστέθηκαν πρόσωπα και στελέχη αλλά και αφετηριακές οργανικές βάσεις στη διακυβέρνηση από τον «σημιτισμό» και την Κεντροαριστερά του εκσυγχρονισμού. Η πολιτική πρακτική Μητσοτάκη του νεότερου δεν συγκρότησε απλώς μία δεσπόζουσα δύναμη ή σύνθεση διακυβέρνησης που επιβεβαιώνεται την τελευταία δεκαετία εκλογικά και δημοσκοπικά, αλλά περιόρισε σημαντικά και διαρθρωτικά τη δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ της ύστερης εποχής να διεισδύει στα δεξιά του και να αντλεί εν δυνάμει μετακινούμενους, οριακούς, ψηφοφόρους από τη Νέα Δημοκρατία.
Το πλέον συμαντικό για τον πλανήτη ΠΑΣΟΚ, πέραν της χρεοκοπίας του μοντέλου του αλλά και της ελληνικής οικονομίας στις απαρχές της προηγούμενης δεκαετίας, υπήρξε η περίπτωση και τελικά η πραγματικότητα μιας «κυβερνώσας Αριστεράς». Με φυσικό ηγέτη αυτής, όπως εκ των εξελίξεων επιβεβαιώνεται, τον κ. Αλέξη Τσίπρα και ιστορική «μήτρα» τα κινήματα και τα πολιτικά σχήματα της περιώνυμης «Ανανεωτικής (ελευθεριακής) Αριστεράς» που ενώ ανέδειξε πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες στον κύκλο της Μεταπολίτευσης σερνόταν εκλογικά πέριξ του ορίου του 3% για την είσοδο στη Βουλή. Το γεγονός της διακυβέρνησης της χώρας σε ιδιότυπες μάλιστα συνθήκες για την κατάσταση των πραγμάτων στην Ελλάδα από τον ΣΥΡΙΖΑ, που κυριάρχησε επί του σχήματος κυβερνητικού συνασπισμού των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας Νέας Δημοκρατίας – ΠΑΣΟΚ (2012-2015, Σαμαράς – Βενιζέλος) , με διπλή εκλογική νίκη το 2015, καθόρισε τις εξελίξεις.
Από τη μία ο έχοντας αναλάβει ευθύνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έθεσε και θέτει όρια στο ΠΑΣΟΚ στη χειραγώγηση ενός κρίσιμου χώρου στα Αριστερά του, εχέγγυο υπαρξιακό που διατηρούσε από την πρώιμη ακόμη περίοδο ηγεσίας του Ανδρέα Παπανδρέου (διακήρυξη 3ης Σεπτεμβρίου), ενώ η σύμπτυξη του φιλελεύθερου αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου, το εγκλώβισε ως «κόμμα συνοδείας» της Νέας Δημοκρατίας. Ειδικά στη βάση της πολιτικής στρατηγικής που ακολούθησαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ηγετική ομάδα του την τελευταία δεκαετία ή την επταετία στη διακυβέρνηση από το 2019. Το γεγονός ότι στην αξιωματική αντιπολίτευση από την τετραετία 2019-2023 ο ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών και η ηγεσία Τσίπρα έχασαν το «στοίχημα» μιας συγκροτημένης και με προοπτική αξιωματικής αντιπολίτευσης έδωσε «παράθυρο ευκαιρίας» στο ΠΑΣΟΚ τη διετία 2024-2026. Οι διασπάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και η πλήρης απορρύθμιση έφεραν το ΠΑΣΟΚ, συγκυριακά, σε θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η προσπάθεια του ιστορικού κόμματος των Ανδρέα Παπανδρέου, Κώστα Σημίτη και Γιώργο Παπανδρέου να ανακαταλάβει την επιρροή του στην Κεντροαριστερά, υπό την ηγεσία του μέτριου αλλά ισχυρού στην οργανωτική δομή Ανδρουλάκη έπεσε στο κενό.
Πριν από ελάχιστους μήνες ο Αλέξης Τσίπρας επανήλθε στο προσκήνιο με την ίδρυση αυτήν τη φορά ενός αστικού τύπου και δομής κόμματος της «κυβερνώσας Αριστεράς». Την ΕΛΑΣ. Το ότι άμεσα στις δημοσκοπήσεις έδειξε επιρροή αξιωματικής αντιπολίτευσης, φέρνει σε ακόμη πιο δύσκολη θέση το ΠΑΣΟΚ. Η χρονιά είναι τυπικά εκλογική. Αν στο τέλος του δρόμου αποφασίσει μια κυβέρνηση συνασπισμού με τη Νέα Δημοκρατία θα εμπεδωθεί ο ρόλος του ως «κόμμα συνοδείας» στην Κεντροδεξιά. Και βαθμηδόν θα απορροφηθεί το μεγαλύτερο μέρος στελεχών και ψηφοφόρων του από τον ιστορικό του αντίπαλο. Αν αρνηθεί τη σύμπραξη θα υποστεί ήττα εντός της Κεντροαριστεράς από την ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα. Η ΕΛΑΣ από την άλλη είναι σαφές ότι επιθυμεί να κερδίσει το χαμένο «στοίχημα» της τετραετίας 2019-2023 στην αξιωματική αντιπολίτευση και να είναι σε θέση ως κυρίαρχος πόλος της Κεντροαριστεράς να ζητήσει περί το 2030 ψήφο εμπιστοσύνης για μία νέα ανάληψη της διακυβέρνησης. Δεν ενδιαφέρεται λοιπόν για καμία ουσιώδη σχέση με τον ανταγωνιστικό πόλο στην Κεντροαριστερά το ΠΑΣΟΚ.
Εφημερίδα Απογευματινή
