Οι πασόκοι που μεταπηδούν αυτήν την περίοδο στον Αλέξη Τσίπρα και παίρνουν πόστα στη διοίκηση της ΕΛΑΣ ισχυρίζονται ότι η επιλογή τους αυτή σχετίζεται με την «ανησυχία» τους ότι η Χαριλάου Τρικούπη και ο Νίκος Ανδρουλάκης μπορεί την επομένη των εθνικών εκλογών να συμμαχήσουν με τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.
Εν τω μεταξύ, γελάει ο κόσμος με την προβολή του συγκεκριμένου επιχειρήματος ειδικά όταν ακούγεται δημοσίως από πρόσωπα, όπως ο κ. Μαρίνος Σφανδάμης, που ανήκε στην κατηγορία των «πράσινων» προθύμων κατά την περίοδο συγκυβέρνησης της ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά με το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο κ. Σφανδάμης γούσταρε να είναι αξιωματούχος της κυβέρνησης Σαμαρά με συγκυβερνήτη τον Ευ. Βενιζέλο, εισπράττοντας και αυτός τη χλεύη και την προσβολή που εκτόξευε εναντίον τους ο Αλέξης Τσίπρας. Ήταν και αυτός θύμα της δυσφημιστικής εκστρατείας του Αλ. Τσίπρα κατά των «Σαμαροβενιζέλων» και των «Μερκελιστών».
Ανήκε στη λίστα των ευνοημένων στην αναλογική μοιρασιά που έκαναν στα πόστα της εξουσίας οι «κυβερνητικοί εταίροι», ενώ -αν θυμάμαι καλά- εκείνος που «έδινε» τα ονόματα στο Μέγαρο Μαξίμου, ήταν ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, που επί προεδρίας Ευ. Βενιζέλου ήταν γραμματέας της ΚΕ του κόμματος. Άρα, τον Μ. Σφενδάμη τον «τακτοποίησαν» στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης με «μπιλιετάκι» από τη Χαριλάου Τρικούπη.
Δεν έχει όμως τόσο μεγάλη αξία να υπενθυμίζουμε όλα τα παραπάνω, καθώς στην προκειμένη περίπτωση σε κάτι άλλο θα έπρεπε να απαντήσουν οι «φευγάτοι» του ΠΑΣΟΚ, που -ενώ έχουν καταπιεί αμάσητο τον Σαμαρά στο παρελθόν- τώρα τάχα μου φοβούνται μην τους κάτσει στον λαιμό ο Κ. Μητσοτάκης. Πηγαίνοντας στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, έχουν λάβει εγγυήσεις ότι ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ -εφόσον του δοθεί η δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση- δεν θα το κάνει με δυνάμεις που ανήκουν στο τόξο της λαϊκίστικης Δεξιάς, της ψεκασμένης ακροδεξιάς ή της εμμονικής ριζοσπαστικής Αριστεράς;
Διότι κάνουν δίκη προθέσεων σε βάρος του κόμματός τους, αλλά εμπιστεύονται την «προοδευτική διακυβέρνηση» της χώρας, σε ένα πρόσωπο όπως είναι ο Αλ. Τσίπρας, που το 2015 έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του το ΠΑΣΟΚ και την αείμνηστη Φ. Γεννηματά, καθώς και το Ποτάμι του Στ. Θεοδωράκη, επιλέγοντας για συγκυβερνήτη του και σύμμαχό του τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ, Π. Καμμένο. Θέτουμε αυτήν τη διάσταση, μήπως και αντιληφθούν κάποιοι ότι δεν τους τιμά να ανήκουν στη χορεία των χρήσιμων ηλιθίων της ιστορίας…
«Βρείτε μόνοι σας, μη με μπλέκετε με τον ΣΥΡΙΖΑ»
«Δεν με απασχολεί τι γίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ με τον Παύλο Πολάκη και τον Σωκράτη Φάμελλο», δήλωσε χθες το βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha και τον Αντώνη Σρόιτερ ο Αλέξης Τσίπρας, στέλνοντας μήνυμα ότι ποσώς τον ενδιαφέρουν οι διεργασίες στο πρώην κόμμα του ή αν αποφασίζουν μονομερώς ότι θέλουν να συνεργαστούν μαζί του. Κοινώς, τους είπε – ειδικά στον Σ. Φάμελλο: Μην πάτε να μου «μπασταρδέψετε» την πρωτοβουλία με το να δημιουργείτε στην κοινή γνώμη στρεβλές εντυπώσεις. Επίσης, είπε και κάτι άλλο: Αν θέλετε να έρθετε μαζί μου, οι πόρτες είναι ανοιχτές, αρκεί να παραιτηθείτε από τον ΣΥΡΙΖΑ και να με στηρίξετε χωρίς όρους και ανταλλάγματα.
Με βάση τα παραπάνω, έχει ενδιαφέρον να δούμε αν εντός της ημέρας θα επαληθευτούν οι πληροφορίες ότι έξι με επτά βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα αποχωρήσουν από το κόμμα και θα παραδώσουν τις έδρες τους, δηλώνοντας ότι πηγαίνουν με τον Αλ. Τσίπρα.
Τι και ποιους ακριβώς καταγγέλλει ο κ. Μόσχος;
Οφείλω να ομολογήσω ότι έχω προβληματιστεί από τις δημόσιες παρεμβάσεις που κάνει ο Θωμάς Μόσχος, επιχειρηματίας στον χώρο της αγροτικής οικονομίας και «σκιώδης» υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης του Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό διότι σε κάθε εμφάνισή του, ακόμη και τώρα που έγινε «στελεχάρα» στο κόμμα του Αλ. Τσίπρα, σου δίνει την εντύπωση ότι περισσότερο νοιάζεται για την ατομική του επιχείρηση, «ρουφιανεύοντας» στεγνά -με υπαινιγμούς και γενικόλογες καταγγελίες- άλλους συναδέλφους του, τους οποίους θεωρεί ανταγωνιστές στα δικά του συμφέροντα.
Ασχέτως αν αυτά που λέει δημοσίως αποσκοπούν να τα ακούσει η κυβέρνηση, εκείνο που στο τέλος καταλαβαίνει κανείς είναι ότι ο ίδιος… κράζει κόσμο, δηλαδή άλλους συναδέλφους του από τον χώρο της αγροτιάς και της κτηνοτροφίας, για να αναδείξει πόσο «αδικημένος» είναι ο ίδιος σε επιχειρηματικό επίπεδο. Επί της ουσίας, με τις δημόσιες τοποθετήσεις του δεν δείχνει έναν άνθρωπο που έχει όραμα για την ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας, αλλά το μόνο που κάνει είναι να πετάει σπόντες πώς κάποιοι άλλοι συνάδελφοί του κάνουν «χρυσές δουλειές» και κλέβουν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις ή τις κρατικές ενισχύσεις. Δηλαδή περιφέρει τον πόνο του δημοσίως με όρους επιχειρηματικής ιδιοτέλειας και όχι συλλογικής έγνοιας για το μέλλον της αγροτιάς.
Εφημερίδα Απογευματινή
