Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούν εδώ και μια πενταετία διάφορα «σπαρταριστά» βίντεο με τσιγγάνους που βρίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ταυτόχρονα αποθεώνουν τον Αλέξη Τσίπρα, με την παροιμιώδη ατάκα: «Μόνο το Τσίπρα και τίποτε άλλο». Το συγκεκριμένο σουρεαλιστικό σκηνικό παραπέμπει σε τυφλή εκδήλωση προσωπολατρίας, την οποία δεν έχουμε κανέναν λόγο να μην αποδεχτούμε και ας αγγίζει τα όρια της γραφικότητας. Παρόμοια βίντεο κυκλοφορούν και με κάτι μετανάστες από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν, που στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα βλέπουν τον… επίγειο θεό, τον ήλιο τον καλοκαιρινό και των υπόλοιπων εποχών συνάμα.
Ο λόγος που κάνουμε ειδική μνεία σε όλα τα παραπάνω βίντεο είναι επειδή τη σκυτάλη μιας τέτοιας υποτακτικής προσωπολατρίας έχουν παραλάβει από τους «αμόρφωτους» τσιγγάνους και τους «ακαλλιέργητους πνευματικά» μετανάστες δεκάδες «σπουδαγμένοι» άνθρωποι, με πανεπιστημιακές περγαμηνές και επιστημονικές διακρίσεις, που κάνουν παρέλαση στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, φωνάζοντας «ζήτω το Τσίπρα» και «τίποτε άλλο».
Η ΕΛΑΣ δεν είναι κόμμα «αριστερής συμπαράταξης», αλλά ένας αλλοπρόσαλλος σχηματισμός δουλοπρεπούς στοίχισης πίσω από τον Αλ. Τσίπρα, που ακολουθεί τυφλά και αναντίρρητα το δόγμα «πετάει ο γάιδαρος, πετάει», όταν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και τις τακτικές. Το βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες με την υπόθεση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, όπου κοτζάμ «αριστεροί» -όπως τουλάχιστον δηλώνουν- ρίχνουν νερό στο κρασί της ιδεολογικής τους καθαρότητας και υποδύονται τους μοντέρνους αστούς της συστημικής Κεντροαριστεράς, διότι -ως γνωστόν- ο Τσίπρας, προκειμένου να ρεφάρει επικοινωνιακά μήπως και ξαναδεί το φως της εξουσίας, πρέπει να οικοδομήσει το προφίλ του «αριστερού Μητσοτάκη».
«Με το Τσίπρα» (και ας πρεσβεύει το απόλυτο «τίποτα» σε ιδεολογικό και προγραμματικό επίπεδο) είναι και όλοι αυτοί που αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνοντας ανεξάρτητοι ή παραδίδοντας τις έδρες τους, για να πάνε μαζί του. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή. Αλλά στην πολιτική δεν (θα πρέπει να) ψάχνουμε τον καλύτερο εργοδότη, θέτοντας ως προτεραιότητα την ατομική μας ευημερία και την εξασφάλιση του κοινοβουλευτικού μας επιούσιου.
Βγάζει… Μάτι η αιτία της απουσίας Δούρου
Άρχισε τις αριστερόστροφες «τσαχπινιές» η νέα επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου, δηλώνοντας χθες ότι το κόμμα της δεν πρόκειται να παραστεί στην επετειακή εκδήλωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο, επειδή σε αυτή έχουν προσκληθεί «νοσταλγοί της χούντας, εκπρόσωποι της ακροδεξιάς και αναθεωρητές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας». Στην αφοριστική επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν μπαίνει καν στον κόπο να κατονομάσει αυτούς που -κατά τη γνώμη της- δεν έπρεπε να προσκληθούν.
Όταν το κόμμα στο οποίο ανήκει, μεσουράνησε στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, έχοντας βασιστεί στην αβανταδόρικη στήριξη των ΑΝΕΛ του Π. Καμμένου και την «εθνοσωτήρια» καθοδήγηση του Π. Παυλόπουλου, ο οποίος έχει ταυτίσει το όνομά του στο παρελθόν με την υπόθεση Γρηγορόπουλου, μάλλον δεν πείθουν κανέναν νοήμονα πολίτη τέτοιου είδους «αντιδραστικοί ακτιβισμοί» εκ μέρους της κυρίας Ρένας Δούρου. Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δώσει κανείς για την αποχή της από την εκδήλωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας είναι, επειδή αυτή συμπίπτει χρονικά με την τραγωδία στο Μάτι, η οποία την έχει σημαδέψει σε ατομικό επίπεδο εφ’ όρου ζωής.
Για την ισονομία δεν ενδιαφέρεται η αντιπολίτευση;
Μου κάνει τρομερή εντύπωση ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, επάνω στη μανία τους να ασκήσουν δυσφημιστική κριτική στην κυβέρνηση για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν αναδεικνύουν την προβληματική επιλογή της ΝΔ να ρυθμίσει νομοθετικά την επίσπευση υποθέσεων που αφορούν στην εμπλοκή πολιτικών προσώπων σε τέτοιου είδους υποθέσεις. Κανένα κόμμα έως τώρα δεν έχει επισημάνει το προφανές: Για ποιον λόγο τα πολιτικά πρόσωπα θα πρέπει να έχουν μεροληπτική προτεραιότητα έναντι της Δικαιοσύνης σε σύγκριση με έναν απλό πολίτη, ο οποίος θα πρέπει να περιμένει στην «ουρά του χρόνου» για να δικάσει ή να δικαστεί;
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια καραμπινάτη καταστρατήγηση της έννοιας της ισονομίας, καθώς όποιος είναι βουλευτής και διώκεται, διαθέτει το πλεονέκτημα της… πρόωρης δίκης, ενώ εάν κάποιος είναι απλός ιδιώτης, μπορεί να χάσει τη δουλειά του, εάν κατηγορηθεί για κάτι και περιμένει τη δικαίωσή του ύστερα από χρόνια. Η πολιτεία προσφέρει τη δυνατότητα στα πολιτικά πρόσωπα να καθαρίσουν το όνομά τους με επίσπευση της δικαστικής διερεύνησης που τους αφορά, αλλά μια παρόμοια πρόνοια δεν υπάρχει για τους απλούς πολίτες.
Στο κενό ο Φάμελλος
Επειδή ο Αλέξης Τσίπρας ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που «δεν δίνουν ούτε του αγγέλου τους νερό» υποψιάζομαι πως, όταν έρθει η ώρα των εθνικών εκλογών, θα ζυγίσει σοβαρά εάν τον συμφέρει να συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτια της ΕΛΑΣ τον Σωκράτη Φάμελλο, ο οποίος χθες… ανεξαρτητοποιήθηκε, δηλώνοντας ότι «θα συνεχίσει τη μάχη για την σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων».
Ο Αλ. Τσίπρας, που ομολογουμένως είναι… τσακάλι στις ίντριγκες, δεν αποκλείεται να «κόψει» τον Φάμελλο από την ΕΛΑΣ, ώστε να μη δικαιώσει όσους τον κατηγορούν πως το προηγούμενο διάστημα τον είχε σε διατεταγμένη υπηρεσία, για να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα επιβεβαιωθεί ότι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από «δούρειος ίππος» του Αλ. Τσίπρα για την εκπόρθηση της Κουμουνδούρου, λειτούργησε πολιτικά και ως «χρήσιμος ηλίθιος» της στρατηγικής του πρώην πρωθυπουργού.
Εφημερίδα Απογευματινή
