Ο νεκρός δεδικαίωται. Έτσι λέει η Καινή Διαθήκη, που, εδώ που τα λέμε δεν σημαίνει ότι και η πίστη του καθενός που συνιστά τη μεταφυσική προσέγγισή του προς μία ανώτερη δύναμη πρέπει απαραίτητα να συμβαδίζει με ό,τι γράφει μία γραπτή παράδοση, στην οποία επιφανείς θεολόγοι έχουν εντοπίσει σειρά αντιφάσεων και υπερβολών.
Αναγκαίος ο πρόλογος αυτός, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, διότι άλλο πράγμα να σέβεσαι τον νεκρό και άλλο πράγμα να μην μπορείς να κρίνεις τα πεπραγμένα του επειδή το «δεδικαίωται» συνήθως ερμηνεύεται πως του έχουν συγχωρεθεί με τον θάνατο όλες οι αμαρτίες, ενώ κατά την αγία Γραφή το χωρίο «ο ἀποθανών δεδικαίωται ἀπό τῆς ἁμαρτίας» έχει διαφορετική έννοια: ότι ο αποθανών έχει παύσει από του να αμαρτάνει.
Και είναι επίσης αναγκαίος ο πρόλογος διότι πολύ μελάνι έχει ήδη χυθεί για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.
Αναμφίβολα χαρισματικός ο μακαρίτης, ανεξαρτήτως αν τα χαρίσματά του, τα πολιτικά κυρίως, τα χρησιμοποιούσε για την πάρτη του. Είναι χαρακτηριστικό το παρακάτω περιστατικό το οποίο το έζησε επιφανής συνάδελφος δημοσιογράφος, που είχε διατελέσει και διευθυντής μεγάλης εφημερίδας. Και οποίος ως πολιτικός συντάκτης εκάλυπτε το ρεπορτάζ ΠΑΣΟΚ τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ο Ανδρέας έχοντας επιστρέψει μετά τη δικτατορία στην Ελλάδα, γευματίζει με μερικούς δημοσιογράφους. Ένας δημοσιογράφος τον ερώτησε γιατί αποφάσισε να επιστρέψει από την Αμερική όπου μπορούσε να συνεχίσει την καθηγητική του καριέρα.
Και στην εμβρόντητη ομήγυρη ο Ανδρέας έδωσε την εξής απίθανη απάντηση:
–Ξέρετε, στην Αμερική μου έδωσαν δύο επιλογές. Ή να δεχθώ την πρόταση που μου έκαναν να μπω υφυπουργός Οικονομικών στην αμερικανική κυβέρνηση ή να γίνω σε λίγο καιρό πρωθυπουργός της Ελλάδας! Προτίμησα το δεύτερο για να περνάω καλά, γιατί η πρώτη επιλογή θα είχε παρά πολύ δουλειά, εκεί στην Αμερική!
Και όντως την πρωθυπουργία του στη χώρα μας την απόλαυσε δεόντως.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι βρίθει το Διαδίκτυο από επεξεργασμένες ατάκες κάτω από τη φωτογραφία του Ανδρέα που υποτίθεται ότι τις λέει ο ίδιος αλλά που εκφράζουν την λαϊκίστικη πολιτική που επί χρόνια ακολουθούσε προκειμένου να κολακεύει την κοινωνία και να εξασφαλίζει τη στήριξή της. Η τελευταία ανάρτηση, επίκαιρη, έχει τον Ανδρέα να λέει ότι «με το ΠΑΣΟΚ έτσι και σε δάγκωνε ο λαγοκέφαλος έβγαινες στη σύνταξη».
Θεός ‘σχωρέστον, αλλά από την Ιστορία είναι δύσκολο να διαγραφούν συγκεκριμένα πεπραγμένα του που δεν είναι και λίγα. Διογκωμένος δημόσιος τομέας, αύξηση του δημοσίου χρέους, ισοπέδωση της επιχειρηματικότητας, στο όνομα του κρατισμού που είχε ως συνέπεια μεγάλες επιχειρήσεις που παρήγαγαν προϊόντα που εξάγονταν, να κλείσουν. Μέχρι και εργοστάσιο που έφτιαχνε αυτοκίνητα είχαμε και που ο πανίσχυρος και κατευθυνόμενος από το κόμμα συνδικαλισμός το έκλεισε…
Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε για τα καλά χρόνια που περάσαμε, αλλά όταν μας ήλθε ο λογαριασμός έμοιαζε με… καθαρκτικό. Διότι νομίζαμε κι εμείς, ως αφελείς, ότι τα λεφτά που ξοδεύαμε ήταν δικά μας.
Εφημερίδα Απογευματινή
