Η είδηση έρχεται από το Μεξικό και αναφέρεται στην αντίδραση κάποιων γονέων στη συμπεριφορά μιας δασκάλας προς τους μαθητές της. Μια συμπεριφορά οικειότητας -όχι κάτι πονηρό κατά τα άλλα-, μέσω της οποίας η συγκεκριμένη δασκάλα ήθελε να αισθάνονται άνετα οι μαθητές της στο μάθημα και κυρίως ευχάριστα ώστε και η μάθηση να γίνεται ευκολότερη.
Σε κάποιες φωτογραφίες που συνόδευαν τη διδασκαλία η συγκεκριμένη δασκάλα φαίνεται να ντύνεται όπως θα ντύνονταν κοπέλες της ηλικίας της, δεδομένου ότι φαίνεται να είναι κάτω των τριάντα ετών. Μίνι και κολλάν. Το ερώτημα είναι -και γίνεται και σχετική έρευνα- αν οι καταγγέλλοντες γονείς το έκαναν αυτό επειδή πίστευαν ότι η δασκάλα δείχνοντας οικειότητα προς ορισμένους μαθητές θεωρούσαν ότι αδικούσε τα δικά τους παιδιά. Ή προέβησαν στην καταγγελία θεωρώντας ότι κάτι πιο πονηρό συνέβαινε, που ούτως ή άλλως η καταγγελία αυτή θα μπορούσε να αξιολογηθεί και ως εκδικητική, επειδή τα παιδάκια τους δεν είχαν την ίδια οικεία μεταχείριση με άλλα!
Το θέμα έχει την ιδιαίτερη κοινωνική του διάσταση, δεδομένου ότι έμμεσα υπεισέρχεται το ενδεχόμενο ζήτημα της σεξουαλικής παρενόχλησης. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουμε διαβάσει ότι στην Αμερική γονείς έχουν καταγγείλει καθηγήτριες ότι αποπλάνησαν το βλαστάρι τους, ηλικίας 16 ετών – γαϊδούρι κατά τα άλλα σε αυτή την ηλικία. Και αντί να χαίρονται που το παιδί τους…
ανδρώθηκε, υπακούοντας στους κανόνες της φύσης, χωρίς μάλιστα να καταφεύγει στον πληρωμένο έρωτα, κάνουν καταγγελία για αποπλάνηση ανηλίκου. Όταν μάλιστα αποπλάνηση δεν μπορεί να υπάρξει όταν αυτός ο οποίος αποπλανάται το χαίρεται με την ψυχή του και είναι σαν να του παίρνουν την μπουκιά μέσα από το στόμα! Έχουμε φτάσει μάλιστα στο σημείο παιδιά αυτής της ηλικίας να κάνουν τα ίδια καταγγελία, αφού βεβαίως έχουν χορτάσει προηγουμένως, από τον φόβο των γονιών τους!..
Φαντάζομαι τι χαρά θα παίρνανε εδώ στην Ελλάδα μαθητές της δεκαετίας του ’60, του ’70, ακόμη και του ’80 αν τύχαινε να έχουν αυτή την… ευνοϊκή μεταχείριση και πόσο θα καμάρωναν οι μπαμπάδες για τους γιους τους που ξεπέρασαν αυτό που όλοι οι μπαμπάδες φοβούνται. Και ο νοών νοείτω…
Αλλά στον λεγόμενο προηγμένο κόσμο, όπου έχει κυριαρχήσει ως κοινωνικό ρεύμα το ορθόν και το αποδεκτό, έχουν έλθει τα πάνω κάτω. Επειδή λόγου χάρη η ισότητα πρέπει να ισχύει και όσον αφορά τη διαφορετικότητα και άρα αυτό συνιστά κανονικότητα, επομένως είναι κανονικότητα και η διαφορετικότητα. Είναι η λογική του τύπου, όπως έχει αναφέρει στο παρελθόν η στήλη ενθυμούμενη τα σχολικά χρόνια, «ο αστυνόμος είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνόμος είναι μπουζούκι».
Αμφιβάλλει κανείς ότι κάποιοι επιχειρούν να ευνουχίσουν σταδιακά τις φυσικές λειτουργίες, μέσα από στάσεις, συμπεριφορές δήθεν ορθές και ανηλεή προπαγάνδα που έχει αλλοιώσει το φυσιολογικό, εξισώνοντάς το με το αφύσικο;
Εφημερίδα Απογευματινή
