Δεν είναι τυχαίο, αφού επιβεβαιώνεται και ιστορικώς, ότι πολλές φορές οι δικαιολογημένες αρχικώς κοινωνικές αντιδράσεις μπορεί να αυτοϋπονομεύονται ως προς τον σκοπό τους, αφού η ψυχολογία του όχλου μπορεί να παρεκκλίνει του αρχικού σκοπού των αντιδράσεων. Στη Γαλλία αυτήν τη στιγμή η κατάσταση είναι έκρυθμη. Υπήρξαν αιτήματα τα οποία κινητοποίησαν πρώτα τους μαθητές και φοιτητές και στη συνέχεια άλλες κοινωνικές τάξεις. Μπορεί οι ενδείξεις να είναι ότι δύσκολα θα αποφορτιστεί το κλίμα, αν λάβουμε μάλιστα υπ’ όψιν ότι ο πρωθυπουργός του Μακρόν σκέπτεται και το ενδεχόμενο να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Και από δω και πέρα όμως αρχίζουν τα ωραία, τα οποία δημιουργούν εύλογες υποψίες και έρχονται να διαψεύσουν την ειλικρίνεια των απαιτήσεων που βασίζονται σε μία πραγματικότητα που δικαιολογεί όχι βεβαίως τη βία αλλά λαϊκές διαμαρτυρίες. Οι επιδρομές κατά καταστημάτων, που αποτελούν το σύνηθες ντεκόρ των διαδηλώσεων του πεζοδρομίου, αποκαλύπτεται ότι είχαν και συγκεκριμένους στόχους. Διότι δεν ήταν λόγου χάρη μία αντίδραση κατά μίας καπιταλιστικής κοινωνίας -λέμε τώρα-, αλλά απέβλεπε και σε πλιάτσικο, η παραγωγή του οποίου, στην πλειονότητα προϊόντα πολυτελή και μεγάλης αξίας, εντοπίστηκε ότι πουλιόταν διαδικτυακά ώστε η λαϊκή αντίσταση να είναι προφανώς και προσοδοφόρα!
Δράστες στη συντριπτική πλειονότητα αυτού του πλιάτσικου νέοι. Ενέργειες που ξευτιλίζουν έναν αγώνα -αν από την αρχή θα μπορούσε να θεωρηθούν οι κινητοποιήσεις ως τέτοιος- και που, βεβαίως, κανείς δεν θα μπορούσε να μιλήσει για υπεράσπιση συγκεκριμένης ιδεολογίας και κοινωνικών ιδανικών! Διότι το «ό,τι αρπάξουμε» δεν αποτελεί ιδεολογία. Κάπως αλλιώς αποκαλείται και έχει και ποινικές συνέπειες.
Στη συνήθη αφέλειά του, διότι ποτέ δεν θεώρησε σκόπιμο να εμβαθύνει, αν και κατείχε θέσεις ευθύνης, ο πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής της ΕΛΑΣ θέλησε να συμμετάσχει ως συμπαραστάτης των κοινωνικών αντιδράσεων στη Γαλλία και είπε, φιλοσοφώντας πολιτικά, ότι «οι νέοι κάποια στιγμή θα αντιδράσουν, δεν θα μείνουν απαθείς». Λογικό είναι μεγαλώνοντας και αυτός να βλέπει τους νέους με την απαραίτητη συμπάθεια και κατανόηση που όλοι πρέπει να τους βλέπουμε και να τους αντιμετωπίζουμε – μέχρις ενός σημείου βεβαίως. Δεν περίμενε τουλάχιστον λιγάκι ώστε η συμπαράστασή του αυτή να μην παρεξηγηθεί και οι κακεντρεχείς και οι κακοπροαίρετοι του καταλογίσουν ότι στέκεται στο πλευρό αυτών των νέων που κάνουν το πλιάτσικο και στη συνέχεια το εμπορεύονται; Αλλά προφανώς δεν είναι στον χαρακτήρα του το σπεύδε βραδέως.
Φαντάζομαι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση στη Γαλλία επιβεβαιώνεται το ελληνικό διαπιστωτικό πως «ο αγώνας τώρα δικαιώνεται». Διότι ούτε οι χαμένες ώρες μόρφωσης όσον αφορά μαθητές και φοιτητές θα μείνουν χωρίς αντίκρισμα ούτε οι εργαζόμενοι νεαροί που έχασαν μεροκάματα λόγω της συμμετοχής τους στην αντίσταση θα μείνουν με άδειες τσέπες. Αρκεί η πελατεία να βρήκε σε καλές τιμές τα προϊόντα που ψάχνει, αφού συνήθως διαδικτυακά συμφέρει να αγοράζεις. Δεν πληρώνεις βιτρίνα. Που ούτως ή άλλως θα την έβρισκες κομμάτια…
Εφημερίδα Απογευματινή
