Προκλήσεις-προσκλήσεις

Το επιχείρηµα ότι πάντοτε υπήρχαν ανισότητες στην ανθρωπότητα µπορεί να ισχύει, αλλά δεν είναι πλέον ισχυρό
11:52 - 18 Οκτωβρίου 2026
Προκλήσεις-προσκλήσεις

Το να µιλήσουµε για ανισότητες στον κόσµο είναι, το λιγότερο, κοινότοπο. Παραβιάζουµε ανοικτές θύρες, όπως θα έλεγαν οι παλαιότεροι. Πράγµατι, υπάρχουν τεράστιες ανισότητες στον κόσµο όλο, σε σηµείο που η συντριπτική πλειονότητα της ανθρωπότητας να είναι βέβαιο ότι µπορεί να µην έχει καν ιδέα το πόσο καλά ζει το απειροελάχιστο ποσοστό του παγκόσµιου πληθυσµού. Αυτές τις µεγάλες διαφορές, που συνήθως είτε τις ξεχνάµε είτε δεν τις αντιλαµβανόµαστε, ζώντας µέσα στα τυχερά περιβάλλοντα που η µοίρα µάς όρισε, τις επικαιροποιούν κάποια αναµνηστικά ρεπορτάζ, που αναφέρονται σε παρελθόντα µεν χρόνια, αλλά που ενδεχοµένως οι συνθήκες των νοσταλγικών εκείνων ρεπορτάζ να ισχύουν πάνω-κάτω και σήµερα. Οπως λ.χ. οι ιστορίες για τα πάρτι εκατοµµυρίων του Καντάφι στη Μύκονο ή τον γαλαντόµο εκείνο Ινδό δισεκατοµµυριούχο που ξόδεψε 400.000 ευρώ σε ένα µεσηµέρι για να κάνει το κέφι του.

Ασφαλώς και δεν υπάρχουν µεγαλύτερες προκλήσεις απέναντι σε δισεκατοµµύρια ανθρώπων που πένονται, αποτελώντας συγχρόνως και… προσκλήσεις ώστε να έλθουν οι ορδές των πεινασµένων στον λεγόµενο προηγµένο κόσµο και να µας «καταβροχθίσουν». Γιατί δεν αποκλείεται να γίνει και αυτό κάποια µέρα, καθώς οι ανισότητες συνεχώς διευρύνονται και οι λίγοι πλούσιοι γίνονται ακόµη πλουσιότεροι και τα δισεκατοµµύρια των πτωχών ή πεινασµένων βλέπουν τη µοίρα τους να γίνεται ακόµη χειρότερη. Θα έλθει κάποια στιγµή που οι «Μαµαντού» και οι «Μουσταφάδες», όπως αποκαλεί ο Τιερύ Ζονκέ στα βιβλία του τους Αφρικανούς που κατακλύζουν σήµερα τη Γαλλία και έχουν διογκώσει τους Λεπενιστές, θα είναι µία ευπρόσδεκτη πραγµατικότητα µπροστά σε ασυγκράτητες ορδές απελπισµένων που θα ερεθίζονται από την ευµάρεια των πολιτισµένων και θα προκαλούνται από τις αλαζονικές συµπεριφορές τους, που θα εκφράζονται µε τα πάρτι των εκατοµµυρίων και τα γεύµατα των 400.000 ευρώ. Και βεβαίως, οι ορδές αυτές των απελπισµένων, για µια καλύτερη ζωή που δεν κατόρθωσαν να έχουν ή δεν τους έχουν επιτρέψει να έχουν, δεν θα πάνε στη χώρα του Ινδού, που ξόδεψε τα 400.000 ευρώ στο πάρτι του, ούτε στη Λιβύη του µακαρίτη Καντάφι, όπου έκανε επίδειξη του πλούτου του. Θα έλθουν στον δυτικό κόσµο, λες και, τηρουµένων των αναλογιών, δεν υπάρχουν και σε αυτόν ανισότητες που συνεχώς διευρύνονται και που πληθαίνουν οι απελπισµένοι, έστω και αν βρίσκονται σε καλύτερη µοίρα από τους «Μαµαντού» και τους «Μουσταφάδες»!

Το επιχείρηµα ότι πάντοτε υπήρχαν ανισότητες στην ανθρωπότητα µπορεί να ισχύει, αλλά δεν είναι πλέον ισχυρό. Κι αυτό διότι έχουν πληθύνει αυτοί που ανενδοίαστα προκαλούν µε τον πλούτο τους, η ∆ύση έχει δείξει και το ανάλγητο πρόσωπό της και η αρχή ότι όλοι δικαιούνται ίση στον ήλιο µοίρα έχει υπονοµευθεί από τους ίδιους τους ανθρώπους. Χωρίς να σηµαίνει αυτό ότι οι προερχόµενοι από τις χώρες των πεινασµένων προνοµιούχοι δεν είναι περισσότερο ανάλγητοι, καθώς µάλιστα φροντίζουν να το δείχνουν και στην πράξη…

Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»