Χωρίς σύνορα

Όλες οι εθνικές προτεραιότητες τέθηκαν σε δεύτερη μοίρα, λόγω των ιδεοληψιών του τότε πρωθυπουργού και των συντρόφων του να μην κατηγορηθούν ότι υιοθετούν πρακτικές συντηρητικών πολιτικών
09:30 - 15 Ιουλίου 2026
Μεταναστευτικό

Η μεταναστευτική και προσφυγική κρίση του 2015 και η διαχείριση που έγινε τότε, κυρίως στα νησιά του Αιγαίου από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές δημόσιας διοίκησης ανά τον κόσμο ως ιστορικό παράδειγμα προς αποφυγή. Η έλλειψη υποδομών και η αδυναμία αντιμετώπισης των μεγάλων προσφυγικών ροών οδήγησαν σε πρωτοφανείς συνθήκες ακραίου συνωστισμού και βαθιάς ανθρωπιστικής κρίσης σε κέντρα όπως η Μόρια της Λέσβου και η ΒΙΑΛ στη Χίο.

Το δόγμα της «θάλασσας χωρίς σύνορα» και η ρητορική του ευρύτερου συριζαϊκού χώρου περί «ανοιχτών συνόρων», στο όνομα μιας στείρας, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο διεθνιστικής αλληλεγγύης, καθώς και η απόφαση για κατάργηση των πρακτικών αποτροπής, εξέπεμψαν το λάθος μήνυμα στους διακινητές, με συνέπεια αυτή η στάση να λειτουργήσει ως πυροκροτητής στην αύξηση των ροών. Εν πολλοίς η κυβέρνηση Τσίπρα φάνηκε να διαχειρίζεται το πρόβλημα καθαρά ως ΜΚΟ και όχι ως κυρίαρχο κράτος που έχει πρωταρχική υποχρέωση την προστασία της επικράτειάς του.

Επί ΣΥΡΙΖΑ αγνοήθηκαν κυριολεκτικά όλες οι εθνικές αντοχές: Η χώρα αντιμετωπίστηκε ως ανοιχτός χώρος υποδοχής, χωρίς να συνυπολογίζεται η πίεση στις τοπικές κοινωνίες των νησιών και στην οικονομία, που τότε βρισκόταν σε βαθιά κρίση. Αυτή η αντιμετώπιση εντέλει επέτρεψε σε χώρες όπως η Τουρκία να χρησιμοποιούν το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό ως εργαλείο πίεσης, γνωρίζοντας ότι η ελληνική πλευρά δίσταζε να πάρει πιο δυναμικά μέτρα.

Όλες οι εθνικές προτεραιότητες τέθηκαν σε δεύτερη μοίρα, λόγω των ιδεοληψιών του τότε πρωθυπουργού και των συντρόφων του να μην κατηγορηθούν ότι υιοθετούν πρακτικές συντηρητικών πολιτικών. Η εύλογη δε ανησυχία των νησιωτών για την αλλοίωση της κοινωνικής συνοχής συχνά βαφτίστηκε από τα κέντρα προπαγάνδας της εποχής ΣΥΡΙΖΑ όχι ως γνήσια αγωνία, αλλά ως «ξενοφοβία». Παρά ταύτα, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται σήμερα αμετανόητος, να ασκεί, και μάλιστα αφ’ υψηλού, κριτική στις ευρωπαϊκές πολιτικές και της παρούσας κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποφεύγοντας να αναλάβει τις μεγάλες ευθύνες που του αναλογούν για το μεταναστευτικό χάος που σφράγισε τη δική του διακυβέρνηση.

Εφημερίδα Απογευματινή

Τελευταία άρθρα στη κατηγορία Η Θέση μας