Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν στο Πακιστάν είναι δύσκολες. Δεν είναι τυχαίο πως και το ότι διεξάγονται θεωρείται πρόοδος και επιτυχία. Το ίδιο δύσκολο είναι το πέρασμα του Ορμούζ να μείνει ανοιχτό στη διέλευση όλων των εμπορικών πλοίων, ασχέτως σημαίας. Η εκεχειρία που έχει όριο μέχρι σήμερα συμπεριλάμβανε και την ελεύθερη διέλευση των πλοίων από το Ορμούζ. Όμως αυτό κατέπεσε σχεδόν εξαρχής, αφού η Τεχεράνη κατηγόρησε τον Λευκό Οίκο και την Ουάσινγκτον για την επιλογή τους να συνεχίσουν την πολιορκία εξωτερικά του Ορμούζ, συμπληρώνοντάς την μάλιστα και με την πολιορκία των λιμανιών του Ιράν. Βοήθησε τις εξελίξεις ο συντονισμός Τραμπ και Νετανιάχου προκειμένου να προκύψει παύση πυρός στον Λίβανο και ευκαιρία διαπραγματεύσεων μεταξύ του κράτους του Ισραήλ και του κράτους του Λιβάνου στην Ουάσινγκτον, ύστερα από δεκαετίες, χωρίς να εκπροσωπείται ως παράγων κυριαρχίας ο ιρανικός άξονας επιβολής της Χεζμπολάχ. Αλλά ούτε αυτό υπήρξε αρκετό για τη σταθεροποίηση του κλίματος προς τις διαπραγματεύσεις. Θα πουν αναλυτές και διπλωμάτες: Αυτή είναι η ιστορία και η μοίρα της Μέσης Ανατολής, ο φανατισμός και η σφαγή. Αλλά η ουσία βρίσκεται αλλού.
Στις 28 Φεβρουαρίου ξεκίνησε ουσιαστικά ένας πόλεμος, και όχι απλώς ένα «θερμό μέτωπο», μεταξύ των συμμαχικών ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ από τη μια και του κυριαρχικού στο Ιράν καθεστώτος των ένοπλων Φρουρών της Επανάστασης από την άλλη. Από τη στιγμή που ο πόλεμος αυτός ξεκίνησε, το τέλος του δεν μπορεί να ήταν διαφορετικό από μια «τελική λύση» στο ζήτημα του ισλαμικού Ιράν. Μια ολοκληρωτική ήττα δηλαδή των Αγιατολάχ και των Φρουρών τους.
Εξαιτίας του γεγονότος ότι ασκήθηκαν ασφυκτικές πιέσεις στη διοίκηση στην Ουάσινγκτον για τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου αυτού στη διεθνή αγορά και την επάρκεια στην ενέργεια, ο πρόεδρος Τραμπ και το επιτελείο του άρχισαν να αναζητούν μια «βεβιασμένη διέξοδο». Οι κυρίαρχοι ισλαμιστές της Περσίας, όπως ήταν προβλεπτό, εξαντλούν τα περιθώρια άμυνάς τους με επιθετικά πλήγματα εναντίον του εμπόλεμου Ισραήλ, των πλοίων που διέρχονται το Ορμούζ και έχουν δυτικές σημαίες στα κατάρτια τους, αλλά και -αυτό είναι το απρόβλεπτο- πλήττοντας υποδομές, το μοντέλο της οικονομικής ανάπτυξης και τις στρατιωτικές βάσεις των Αμερικανών στα αραβικά κράτη. Το στρατηγικό ολίσθημα από τον πρώτο πύραυλο που εκτόξευσε η Τεχεράνη είναι ιστορικό. Παρότι αυτό δεν το ανέδειξαν τα δυτικά μέσα που κάνουν τον δικό τους πόλεμο εναντίον του ηγετικού διδύμου Τραμπ – Νετανιάχου, η πραγματικότητα ήρθε να δείξει το ατόπημα. Για πρώτη φορά στην ιστορία μετά το 1950, Άραβες και Ισραήλ έχουν την ίδια απειλή και εχθρό: το ισλαμικό Ιράν. Κυριαρχικό συμφέρον όλων λοιπόν είναι να καταστραφεί ολοσχερώς και πλήρως το καθεστώς των Φρουρών της Επανάστασης και να βρει η Περσία την ιστορική της θέση στη νέα αρχιτεκτονική στη Δυτική Ασία.
Αυτό για να συμβεί θα πρέπει να υπάρξει μια ολοκληρωτική νίκη των Αμερικανών – Ισραηλινών στο πεδίο της μάχης του Ιράν. Να πληγεί η χώρα και η επικράτειά της σε βαθμό αντίστοιχο με τη Γερμανία και την Ιαπωνία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις προσαρμοσμένες στην περίσταση συνθήκες, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να πλήξουν όλες τις δομικές υποδομές και τα ενεργειακά δίκτυα της επικράτειας του Ιράν, ολοκληρωτικά. Σε μια τέτοια περίπτωση όμως, οι Φρουροί της Επανάστασης, που έχουν αποκεντρωθεί, θα πλήξουν πλοία πέριξ του Ορμούζ αλλά και τις ενεργειακές εγκαταστάσεις των αραβικών κρατών και μοναρχιών-εμιράτων στην περιοχή. Η καταστροφή θα είναι ολιστική και πολύ δύσκολα αναστρέψιμη για την παγκόσμια οικονομία για μακρύ χρονικό διάστημα. Θα έχουμε όμως νικητές και ηττημένους. Οι νικητές θα υποδεχθούν την υπάρχουσα αντιπροσωπεία των ηττημένων του κράτους του Ιράν στο Πακιστάν, προκειμένου να θέσουν τους όρους τους και οι άλλοι αναγκαστικά να τους αποδεχθούν ή να διαπραγματευθούν στα σημεία. Τα θέματα γνωστά. Ναι, αλλά δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, γιατί η τελική φάση κοστίζει ακριβά και είναι αβέβαιο πώς θα «δουλέψει» στο πεδίο χωρίς χερσαίες δυνάμεις. Οπότε, φθορά και αμοιβαίοι συμβιβασμοί. Μια δύσκολη εξίσωση πιο ήπιας ισχύος και ανολοκλήρωτου πολέμου.
Εφημερίδα Απογευματινή
