Υπήρξαν φάσεις στη σειρά των αγώνων με τη Βαλένθια για τις οποίες δικαιούνται να διαμαρτύρονται ή ακόμη και να… ωρύονται οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού AKTOR; Ασφαλώς και υπήρξαν! Είναι αυτός ο λόγος για τον οποίον επιστρέφει η σειρά των playoffs στη Roig Arena, παρά το αρχικό 2-0 υπέρ των «πράσινων»; Εννοείται πως όχι!
Για άλλη μία φορά βιώνουμε την απόλυτη υστερία αναφορικά με τις διαιτητικές αποφάσεις στα παιχνίδια μιας ελληνικής ομάδας, όπως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στον εγχώριο αθλητικό μικρόκοσμό μας. Ιδιαίτερα στο μπάσκετ (που λόγω της φύσης του αθλήματος οι επαφές και τα λάθη είναι πολύ περισσότερα από το ποδόσφαιρο) είναι εξαιρετικά προσφιλές για οποιονδήποτε ηττημένο να επικαλείται την αδικία, ως άλλοθι για τα δικά του λάθη.
Γιατί αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς ο βασικός λόγος για τον οποίο ο οικοδεσπότης του φετινού Final Four κινδυνεύει να δει τη μεγάλη γιορτή ως… τηλεθεατής δεν είναι η διαιτησία, αλλά η δική του εξαιρετικά προβληματική εικόνα στα δύο παιχνίδια που έδωσε με τις «νυχτερίδες» στο Telekom Center.
Σε αντίθεση με την εκκίνηση της σειράς, που τα μάτια γυάλιζαν (σ.σ. θυμηθείτε πώς δάγκωναν στην άμυνα οι παίκτες του Αταμάν στο ξεκίνημα της πρώτης αναμέτρησης της σειράς) στο «ηφαίστειο» του ΟΑΚΑ μόνο ο κόσμος του «τριφυλλιού» έδειξε να αντιλαμβάνεται τον βαθμό δυσκολίας των δύο αγώνων.
Η ευκολία με την οποία οι «πράσινοι» επέτρεπαν στους Ισπανούς να ανανεώνουν τις επιθέσεις τους ή να τις εκδηλώνουν σε ελάχιστα δευτερόλεπτα χωρίς την παραμικρή ενόχληση ήταν μνημειώδης! Η «μηχανή θέλησης και πάθους» που έκανε την εμφάνισή της στη Roig Arena, έδωσε αίφνης τη θέση της σε μια… μπλαζέ ομάδα που πίστευε ότι θα κρατήσει στα χέρια της το εισιτήριο του Final Four, χωρίς καν να ιδρώσει.
Τ0 «πράσινο» σταυροδρόμι
Καλώς ή κακώς, λοιπόν, φτάσαμε στο σημείο μηδέν του ζευγαριού! Ο Παναθηναϊκός AKTOR έχει μπροστά του σαράντα λεπτά είτε για να φανεί συνεπής στο ιστορικό ραντεβού που περίμενε να ζήσει ξανά, εδώ και 19 χρόνια, είτε για να υποστεί ένα άκρως οδυνηρό φιάσκο.
Όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, μια ομάδα που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο έχει να διαβεί ένα εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι: Είτε να θεωρήσει ότι θα δώσει τον τελικό πρόκρισης σαν πρόβατο επί σφαγή και να χαράξει μια επικοινωνιακή στρατηγική κατά της Euroleague, του Μποντίρογκα και ενός «σκοτεινού συστήματος που μας κυνηγά», είτε να βρει το σθένος να καθίσει μπροστά στον δικό της αγωνιστικό καθρέφτη.
Αν επιλέξει το πρώτο μονοπάτι και δεν το περιορίσει σε επίπεδο διοικητικών αντιδράσεων, πιθανότατα θα βρεθεί με φόρα στον γκρεμό ενός πρωτοφανούς βατερλό! Άλλο όμως είναι τι στρατηγική χαράσσει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, και ο όποιος ιδιοκτήτης κρίνει ότι πρέπει να προστατεύσει τα συμφέροντα της ομάδας του, και άλλο η πραγματικότητα που πρέπει να διαχειριστούν εντός αποδυτηρίων ο Αταμάν και οι παίκτες του.
Για να προκριθεί ο Παναθηναϊκός AKTOR το βράδυ της προσεχούς Τετάρτης, θα πρέπει στα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ να απαγορευτεί διά νόμου οποιαδήποτε αναφορά στη διαιτησία. Οφείλουν άπαντες να εστιάσουν στα δικά τους «αυτογκόλ», τα δικά τους λάθη και κυρίως τη νοοτροπία που πρέπει να επιδείξουν στον «τελικό» και η οποία πρέπει να είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που εμφάνισαν στο Game 3 και το Game 4 της σειράς.
Παρά το 2-2, οι «πράσινοι» παραμένουν φαβορί για την πρόκριση, αρκεί να μην κουβαλήσουν μαζί στο ταξίδι προς τη Βαλένθια… εύκολα άλλοθι και «χαλασμένα μυαλά».
Εφημερίδα Απογευματινή
