Ο πρώτος τίτλος της σεζόν χάθηκε, χωρίς καν να διεκδικηθεί στον τελικό, ο «αιώνιος» αντίπαλος μοιάζει να έχει δημιουργήσει μια ομάδα που σε όλα της τα παιχνίδια κινδυνεύει με… πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα. Συνολικά η εκκίνηση της χρονιάς δεν ήταν αυτή που περίμεναν οι φίλοι του Παναθηναϊκού AKTOR.
Παρ’ όλα αυτά η γαλήνη και η σιγουριά στο στρατόπεδο των «πράσινων» ξεχειλίζουν. Ακόμη και οι… κραυγές ισοπέδωσης που συνοδεύουν στα social media αποτυχίες των μεγάλων ελληνικών ομάδων σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ μοιάζουν αυτήν τη φορά πιο ήπιες από ποτέ!
Μπορείτε να φανταστείτε τον Παναθηναϊκό του Αταμάν να ηττάται από τον ΠΑΟΚ στον ημιτελικό του Super Cup και μάλιστα από παίκτη που πούλησε στον «Δικέφαλο του Βορρά»; Ενδεχομένως ο ίδιος ο Τούρκος να είχε ανεβάσει τους τόνους μετά το τέλος του αγώνα, είτε «αδειάζοντας» δημόσια κάποιον παίκτη του είτε κραυγάζοντας κατά δικαίων και αδίκων για τον αποκλεισμό, δεδομένα πάντως η… ψυχραιμία που υπήρξε στη διαχείριση του συγκεκριμένου αποτελέσματος δεν θα ήταν η ίδια.
Και αυτή ακριβώς η εξόφθαλμη διαφοροποίηση αποτελεί τη μεγαλύτερη συνεισφορά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην ομάδα με την οποία έγραψε ιστορία επί σειρά ετών. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο σπουδαίος Σέρβος θα πετύχει σε μία από τις -πιθανότατα- τελευταίες αποστολές της ένδοξης προπονητικής του καριέρας. Ουδείς μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά υποστηρίζοντας ότι ο «Επτάστερος» θα σαρώσει τους τίτλους εντός και εκτός συνόρων.
Με τον Ζοτς στο τιμόνι, όμως, ήταν δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός AKTOR θα έβρισκε σταδιακά αρκετά κομμάτια του DNA του που είχε απωλέσει επί των ημερών του Εργκίν Αταμάν.
Χτίσιμο χωρίς προπονήσεις
Με αφορμή τον αποκλεισμό του «τριφυλλιού» στο Super Cup, επιτρέψτε μας να επαναλάβουμε όσα γράφαμε το καλοκαίρι πριν από την έναρξη της μπασκετικής σεζόν.
Θα αργήσουμε πολύ για να διαπιστώσουμε το πραγματικό ταβάνι της δυναμικής όχι μόνο του Παναθηναϊκού, αλλά και του Ολυμπιακού. Ενδεχομένως να χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι την άνοιξη για να το αντιληφθούμε. Ιδιαίτερα οι «πράσινοι», που χτυπήθηκαν στη διάρκεια της προετοιμασίας τους από αλλεπάλληλα προβλήματα τραυματισμών, με τη διαδικασία χτισίματος της νέας τους έκδοσης να απαιτεί μεγάλη υπομονή και πίστωση χρόνου. Αναλογιστείτε, απλά, πόσο απαιτητικό θα είναι το διάστημα προσαρμογής του Κέντρικ Ναν στο μπάσκετ κανόνων και αρχών του Ομπράντοβιτς, σε σχέση με την πλήρη ελευθερία που έδινε στον Αμερικανό ο Αταμάν.
Σκεφτείτε πόσο δύσκολο θα είναι να βρεθούν οι κατάλληλοι ρόλοι, αλλά και η σωστή κατανομή των λεπτών συμμετοχής, σε ένα σύνολο γεμάτο από αστέρια πρώτης γραμμής. Και όλα αυτά θα πρέπει ο «Ζοτς» να τα πετύχει ουσιαστικά χωρίς προπονήσεις. Με την ομάδα να μπαινοβγαίνει στα αεροπλάνα και να δίνει το ένα επίσημο παιχνίδι μετά το άλλο.
Είναι ολοφάνερο, όμως, ότι η παρουσία του μεγαλύτερου προπονητή που κάθισε ποτέ στον «πράσινο» πάγκο δημιουργεί ένα κλίμα σιγουριάς και εμπιστοσύνης. Άπαντες στον οργανισμό του «τριφυλλιού» (από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο μέχρι τον τελευταίο οπαδό στις εξέδρες του Telekom Center) πιστεύουν ότι στο τέλος της διαδρομής όλα θα έχουν κυλήσει κατ’ ευχήν. Ενδεχομένως η συγκεκριμένη εκτίμηση να αποδειχτεί στην πορεία λανθασμένη, αλλά αυτήν τη στιγμή είναι δεδομένη.
Σε κάθε περίπτωση ο δρόμος του Παναθηναϊκού είναι ανηφορικός για τους επόμενους μήνες. Όταν θα βρεθεί στο ξέφωτο και θα μπορέσει να δουλέψει ως ομάδα, έστω και κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, θα είμαστε σε θέση να συζητήσουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια για την πραγματική ισχύ του. Υπομονή λοιπόν… μέχρι το 2027!
Εφημερίδα Απογευματινή
