Στη γνωστή ταινία «Good Bye, Lenin!», μία γυναίκα πέφτει σε κώμα πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και όταν συνέρχεται, το 1990, ο γιος της προσπαθεί να της κρύψει το γεγονός της κατάρρευσης του κομμουνισμού στην Ανατολική Γερμανία για να την προστατεύσει από τυχόν σοκ, προσπαθώντας να προσαρμόσει τα πάντα στο περιβάλλον γύρω της για να φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει τίποτα.
Αν υποθετικά κάποιος είχε πέσει σε κώμα το 2012 και ξυπνούσε το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης στη Θεσσαλονίκη, δεν θα χρειαζόταν καμία ιδιαίτερη προσπάθεια για να τον πείσει κανείς ότι η Ελλάδα είναι ακόμα υπό το καθεστώς της επιτήρησης από την τρόικα και των μνημονίων και ότι μάλιστα βρισκόμαστε ακριβώς στο ίδιο έτος. Στο video wall έπαιζε το βίντεο της Κατερίνας Μουτσάτσου από το 2012 με τίτλο «I am Hellene», όπου η ηθοποιός και τραγουδίστρια (με μουσική υπόκρουση τον εθνικό ύμνο) μεταξύ άλλων λέει ότι «η Ελλάδα εφηύρε τη Δύση» (sic) και πως «αν οφείλω σε κάποιους χρήματα σήμερα είναι επειδή εμπνεύστηκα την ιδέα της ελεύθερης αγοράς» (και όχι φυσικά επειδή δανειζόμουν ως κράτος ανεξέλεγκτα και ξόδευα σα να μην υπάρχει αύριο).
Η ίδια η Μουτσάτσου έγινε στη συνέχεια κάτι σαν συμπαρουσιάστρια της πολιτικής εκδήλωσης, πιάνοντας ίσως το νήμα από εκεί που το είχε αφήσει όταν είχε κατέβει ως υποψήφια ευρωβουλευτής το 2014 με το κόμμα ΕΠΑΜ (Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο) του Δημήτρη Καζάκη. Απηχώντας τις πλατείες των αγανακτισμένων του 2011 και τις επεισοδιακές διαδηλώσεις κατά την ψήφιση του δεύτερου μνημονίου το 2012, η Μουτσάτσου από τη σκηνή της εκδήλωσης είπε, καταχειροκροτούμενη, πως «είμαι εδώ σήμερα γιατί πιστεύω πως έπρεπε χθες να υπάρξει ένα κίνημα για αποκατάσταση της δημοκρατίας». Συνέχισε δε ως εξής: «Ζούμε όχι σε μεταμνημονιακή εποχή. Εσείς νιώθετε ότι έχουν τελειώσει τα μνημόνια; Έτσι μας λένε. Ζούμε σε μόνιμη κατάσταση μνημονίων».
Ο παρουσιαστής της εκδήλωσης άρχισε την εισαγωγή του λέγοντας ότι «αυτοί που εγκλημάτησαν πρέπει να γνωρίζουν ότι η τιμωρία τους πλησιάζει», χωρίς να διευκρινίζει σε ποιους αναφέρεται και σε ποια εγκλήματα και πώς θα επέλθει η τιμωρία αυτή. Στη συνέχεια από το ίδιο video wall παρήλασαν διάφορα πρόσωπα που δήλωναν την υποστήριξή τους στο νεότευκτο κόμμα, με μία κυρία να υποστηρίζει μεταξύ άλλων πως «200 χρόνια τώρα μας κυβερνούν ραγιάδες και δωσίλογοι». Το όνομα του κόμματος ανακοινώθηκε και είναι Ελπίδα για τη Δημοκρατία -Μαρία Καρυστιανού- Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών. Η ιδρύτρια και ηγέτιδά του ανέβηκε στο βήμα, παρουσίασε το μανιφέστο του νέου κόμματος λέγοντας σε ένα σημείο ότι «η νέα τάξη πραγμάτων θέλει να αφανίσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις».
Από το 2012 μέχρι σήμερα δεν φαίνεται σα να πέρασαν μόνο 14 χρόνια, αλλά ένας ολόκληρος αιώνας. Το ΠΑΣΟΚ έφτασε κοντά στην εξαΰλωση και αργότερα «αναστήθηκε», οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συγκυβέρνησαν και μετά εξαφανίστηκαν, κόμματα όπως το Ποτάμι και η Ένωση Κεντρώων που ήταν στο επίκεντρο του διαλόγου, κοντεύουν να ξεχαστούν. Οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις ήταν καταιγιστικές την περίοδο αυτή. Η χώρα πλέον παράγει πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, μειώνει το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ, έχει σταθερή ανάπτυξη πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.
Πριν από έναν χρόνο περίπου, ένα στέλεχος εταιρείας επικοινωνίας έλεγε στην ομήγυρή του ότι η αποδοχή της κοινής γνώμης για τη Μαρία Καρυστιανού είναι σε τέτοια ποσοστά, που ο ίδιος δεν τα έχει αντικρίσει στην καριέρα του. Η δημοφιλία της ήταν στα ύψη, ωστόσο η δυσκολία να τη διαχειριστεί ήταν αντικειμενική, όπως θα ήταν εξάλλου για κάθε άνθρωπο σε μια τέτοια θέση, χωρίς πρότερη πολιτική εμπειρία και με συγκεκριμένη και βαθιά ριζωμένη καθώς φαίνεται άποψη για τα τεκταινόμενα στη χώρα. Η αναπαράσταση του 2012, σε ένα έργο που ανέβηκε στη σκηνή του «Ολύμπιον», τύπου «Good Bye, troika!», προσφέρει ίσως ελπίδα σε κάποιους ανθρώπους που ψάχνουν μάλλον απεγνωσμένα σε κάτι να ελπίσουν, αλλά δεν κομίζει ούτε κάτι καινοτόμο ούτε κάτι πρωτοποριακό.
Η δε ιδρυτική διακήρυξη πάει τον χρόνο ακόμα πιο πίσω, στη Βουλή των Εφήβων της δεκαετίας του ’90: «Πυξίδα μας είναι η πολιτική αρετή και ελευθερία και οι κοινές για όλους πανανθρώπινες αξίες. Και οδηγός μας η αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μόνο όταν εφαρμοστούν αυτές οι αξίες στην πολιτική ζωή του τόπου και οι πολιτικοί εκπρόσωποί μας ενεργούν προς όφελος της χώρας και των πολιτών, χωρίς ιδιοτελείς επιδιώξεις και συμφέροντα, τότε και μόνο τότε μπορεί να ανθίσει η χώρα και να έχουν ελπιδοφόρο μέλλον η κοινωνία και ο λαός μας».
Εφημερίδα Απογευματινή
