Η αμερικανική στρατηγική που φυσικά συμπίπτει σε απόλυτο βαθμό με τα συμφέροντα της Ελλάδας ούτε τυχαία είναι ούτε αποσπασματική. Πέραν των άλλων είναι ένας διάδρομος που ενδιαφέρει σημαντικά την Ευρώπη συνολικά και γεωστρατηγικά. Επειδή στηρίζει δομικά τόσο την ενεργειακή της αυτονομία και την απεξάρτηση από τους εκβιασμούς της μίας και μοναδικής προμήθειας ενέργειας (όπως συνέβαινε με δραματικά αποτελέσματα στην προηγούμενη διμερή συμφωνία και σχέση Γερμανίας – Ρωσίας) όσο και τη μη εξάρτηση της Ευρώπης από ασιατικές διαδρομές όπως αυτές μέσω Τουρκίας.
Ο Κάθετος Διάδρομος είναι μία σύνδεση από την Ευρώπη για την Ευρώπη και αυτό γεωπολιτικά του δίνει ταυτότητα και προστιθέμενη αξία. Κινείται ηπειρωτικά εντός των ευρωπαϊκών κρατών και μελών της ενότητάς της. Από τα «θερμά νερά» της Μεσογείου και στη διαδρομή Σουέζ-Αλεξανδρούπολης απελευθερώνει τον χάρτη της ενέργειας, των μεταφορών, των logistics, τη σύνδεση των λιμανιών στην Παρευξείνια που παρακάπτει τα Δαρδανέλια και τυχόν απειλές στο πέρασμα της Μαύρης Θάλασσας, όπως στην παρούσα συγκυρία, και κινείται βόρεια και ανατολικά μέχρι την Οδησσό, συνδέοντας τη Βαλκανική και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη με υφιστάμενα δίκτυα μεταφοράς της ενέργειας, των μεταφορών και του εμπορίου αλλά και την Κεντρική Ευρώπη μέσω της Σλοβακίας και Ουγγαρίας, συναντώντας τις βόρειες διαδρομές με επίκεντρο τη Γερμανία ή τις Βαλτικές.
Ο Κάθετος Διάδρομος αποφασίσθηκε από την αμερικανική στρατηγική στη βάση της διαμετακόμισης του αμερικανικού LNG προς την Ευρώπη μέσω ασφαλών Ευρωπαίων συμμάχων, αλλά δεν θα λειτουργήσει αποκλειστικά για το LNG. Θα πρέπει να δούμε την αξιοποίηση ενός δικτύου υπαρχόντων υποδομών για το LNG και την ενέργεια συνδυασμένα με τις σιδηροδρομικές συνδέσεις και δίκτυα αλλά και τις οδικές μεταφορές που ενώνουν κράτη και οικονομίες εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας και ζώνης. Η Ευρώπη με την έννοια αυτή συνδέεται, για παράδειγμα, με τις ΗΠΑ, χωρίς να εκβιάζεται η σχέση αυτή από δυνάμεις όπως της Τουρκίας, της Ρωσίας ή περιοχές επιρροής και παρέμβασης της Κίνας στην Ασία. Άρα η Ευρώπη δεν αποκτά μόνον σε ένα τέτοιο πλάνο ενεργειακή ασφάλεια εξαιτίας πολλαπλών πηγών εισαγωγής ενέργειας αλλά και αυτονομία ως προς το δίκτυο μεταφοράς ενέργειας και εμπορίου με ηπειρωτικό βάθος.
Ο Κάθετος Διάδρομος λογίζεται ως ένα ενδοευρωπαϊκό δίκτυο αφού πατά στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τον τερματικό σταθμό της Αλεξανδρούπολης, ενώ συνδέεται όχι μόνον με τις ΗΠΑ, αλλά ανατολικά με τον υπό διαμόρφωση IMEC που μέσω της Μέσης Ανατολής φθάνει και συνδέεται με την Ινδία, η οποία αναβαθμίζει ούτως ή άλλως όλο και πιο πολύ τη συνεργασία και παρουσία της στην Ελλάδα. Η νότια πύλη της Ευρώπης που συνίσταται στην Ελλάδα ή την Κύπρο από Ισραήλ-αραβικές μοναρχίες και εμιράτα του Κόλπου-Ινδία αποκτά τεράστια γεωστρατηγική σημασία για ολόκληρη την Ευρώπη που απεξαρτάται από τη σύνδεση Ρωσίας-Τουρκίας-Κίνας ανατολικά και όχι μόνον βόρεια.
Το θεμέλιο του Κάθετου Διαδρόμου είναι η 20ετής συμφωνία μεταξύ της κοινοπραξίας Atlantic SEE LNG (ΑΚΤΩΡ-ΔΕΠΑ) με την αμερικανική Venture Global και του δικτύου δορυφορικών συμφωνιών με τα κράτη της διαδρομής αυτής στη βάση του υγροποιημένου αερίου. Ο όλος σχεδιασμός φυσικά ούτε συναρτάτο ούτε εξαρτάται από την παρουσία ή την αποχώρηση της πολύβουης Κίμπλερι Γκιλφόιλ στην ηγεσία της αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα. Υπερβαίνει τα πρόσωπα και τον χρόνο όπως πάντα στις μεγάλες στρατηγικές και δομείται σε κοινότητα κρατικών και επιχειρηματικών συμφερόντων με στρατηγικό ορίζοντα . Στη ουσία ο λόγος για γεωπολιτική και τον ρόλο της Ελλάδας στη νέα πραγματικότητα . Σε έναν τέτοιο ορίζοντα τα εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα είναι υποχρεωμένα εκ των συνθηκών να προσαρμοσθούν στις κρατικές πολιτικές και προτεραιότητες.
Εφημερίδα Απογευματινή
