Τα όσα συνέβησαν στο Μπέλφαστ με την ακραία λαϊκή αντίδραση εξ αφορμής της απόπειρας δολοφονίας, και μάλιστα δημοσίως, με δράστη Σουδανό αναδεικνύουν την κρισιμότητα του μεταναστευτικού ζητήματος σε όλη την Ευρώπη. Από τη μία πλευρά έχουμε την αυξανόμενη παραβατικότητα των μεταναστών, κυρίως των λαθραίως εισερχομένων, και από την άλλη την -εξαιτίας των αυξανομένων ροών αλλά και της απόδοσης ευθυνών στους μετανάστες για οτιδήποτε παραβατικό σημειώνεται- εκδήλωση ακραίων ρατσιστικών φαινομένων, κυρίως δε από την πανευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Η οποία στο ζήτημα αυτό και λόγω της ανοχής των κυβερνήσεων, προσελκύει όλο και περισσότερους οπαδούς.
Δυστυχώς, έχουν αυξηθεί οι αφορμές, οι αιτίες, ακόμη και τα προσχήματα για να πολλαπλασιαστούν τα ήδη αυξημένα μεταναστευτικά κύματα και προς την Ευρώπη αλλά και προς άλλες χώρες όπου θεωρούν οι μετακινούμενοι ότι μπορούν να βρουν καταφύγιο. Και δεν μιλάμε μόνο για πρόσφυγες με την αναγνωριζόμενη από το Διεθνές Δίκαιο έννοια. Αλλά για πλημμυρίδα μετακινούμενων από κάθε γωνιά της γης σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Με το έτσι θέλω εισέρχονται στις χώρες που επιλέγουν.
Χωρίς να δικαιολογούνται οι ακρότητες σε βάρος κάθε ατόμου που είναι μελαψό, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι στην Αγγλία, παραδείγματος χάριν, το Ισλάμ έχει κάνει… απόβαση, αν σκεφτεί κανείς ότι στη χώρα αυτή εννέα δήμαρχοι στις μεγάλες πόλεις είναι μουσουλμάνοι: στο Λονδίνο, στο Μπέρμιγχαμ, στο Λιντς, στο Μπλάκμπερν, στο Σέφιλντ, στην Οξφόρδη, στο Λούτον, στο Όλνταμ και στο Ροκντέιλ. Το επίτευγμα της μουσουλμανικής κοινότητας είναι εντυπωσιακό. Στην Αγγλία διαβιούν 66.000.000 και οι μουσουλμάνοι είναι 4.000.000. Και αυτά τα 4.000.000 κατόρθωσαν να πάρουν από τους Άγγλους χριστιανούς, παντός δόγματος εν πάση περιπτώσει, την Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσα από τα χέρια τους. Και κυρίως στο Λονδίνο.
Κατά μία έννοια φαντάζει φυσιολογικό στον αγγλοσαξονικό κόσμο να σημειώνονται αντιδράσεις εναντίον των μεταναστών. Αν σκεφτούμε ότι σε μια έρευνα που είχε διενεργηθεί στην Ελλάδα πριν από οκτώ χρόνια -όταν το Μεταναστευτικό ήταν σε έξαρση- το 74% των Ελλήνων θεωρούσε πως οι μετανάστες ήταν υπεύθυνοι για το γεγονός ότι έχαναν θέσεις εργασίας και προνόμια κοινωνικής πρόνοιας, καταλαβαίνει κανείς πώς μπορεί να αισθάνονται άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί, όπως λ.χ. οι Βρετανοί, των οποίων η χώρα έχει κατακλυσθεί από μετανάστες. Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι ζουν πάνω από 1.200.000 μετανάστες, σύμφωνα με τα στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, γεγονός που σημαίνει ότι αποτελούν το 11% του πληθυσμού.
Δεδομένου ότι στην Ευρώπη η ελαστική πολιτική πολλών χωρών απέναντι στις μεταναστευτικές ροές οφειλόταν στην ανάγκη περισσότερων εργατικών χειρών, είχε ανακύψει και το ερώτημα αν οι μετανάστες (οι νόμιμοι βεβαίως) συμβάλλουν, τελικώς, στην αύξηση του ΑΕΠ της χώρας όπου εργάζονται. Όμως το Ίδρυμα Μigrationwatch είχε διενεργήσει μια έρευνα με την οποία κατέρριπτε την εκτίμηση ότι οι ξένοι μετανάστες συνέβαλλαν στο ΑΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας με ένα καθαρό ποσό της τάξεως των 4 δισεκατομμυρίων λιρών ετησίως. Κατά την ίδια μελέτη, το κέρδος για κάθε Άγγλο ήταν μόλις 4 πένες την εβδομάδα. Επιπλέον παρατηρούσε η έρευνα ότι η μετανάστευση είναι μεν συμφέρουσα για τους εργοδότες, διότι εξασφαλίζουν φθηνό εργατικό δυναμικό, αλλά από την άλλη δαπανηρή για τους φορολογουμένους, καθώς δημιουργείται μεγαλύτερη πίεση από τον όγκο των μεταναστών στη στέγαση, τη δημόσια υγεία και την εκπαίδευση, που πρέπει να μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες περισσοτέρων πολιτών.
Δεν γνωρίζουμε αν τελικώς η Μεγάλη Βρετανία ή η Βόρειος Ιρλανδία θα ακολουθήσει το παράδειγμα μιας χώρας της Άπω Ανατολής όπου ισχύουν ιδιαίτεροι «κανόνες» για τη θρησκεία του Ισλάμ. Συγκεκριμένα πρόκειται για την Ιαπωνία, η οποία, άγνωστο αν είναι για λόγους θρησκευτικής/φιλοσοφικής προσέγγισης του ζητήματος ή δυσπιστίας στις επιταγές του Κορανίου, έχει αυστηρούς περιορισμούς απέναντι στους μουσουλμάνους. Πράγματι, η Ιαπωνία δεν καθιστά πολίτες της, με ιθαγένεια δηλαδή, μουσουλμάνους, στους οποίους μάλιστα δεν επιτρέπει να διατηρούν στη χώρα μόνιμη κατοικία. Μπορεί εκεί να είσαι χριστιανός, αλλά απαγορεύεται αυστηρά η διάδοση του Ισλάμ. Άλλωστε στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Ιαπωνίας δεν διδάσκεται η αραβική ή άλλη γλώσσα χώρας ισλαμικής. Στην περίπτωση δε που κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες επιτραπεί να ζήσει μουσουλμάνος στην Ιαπωνία, είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί τους ιαπωνικούς νόμους και να μιλά την ιαπωνική. Κάτι ανάλογο έχει εφαρμόσει εδώ και καιρό και η Αυστραλία.
Συμπέρασμα: Για να αποφεύγονται λαϊκές εξεγέρσεις που αντιπροσωπεύουν ρατσιστικό μίσος, απαιτείται η αποφυγή μεταναστευτικής πολιτικής ανοικτών θυρών, η θέσπιση συγκεκριμένων κανόνων προσαρμογής των μεταναστών, και κυρίως η τήρηση και εφαρμογή των κανόνων αυτών με ποινή την απέλαση για όσους δεν τους τηρούν…
Εφημερίδα Απογευματινή
