Είναι δυνατόν η εθνική ομάδα της χώρας σου να έχει κυριαρχήσει επί ενός αντιπάλου με το ταλέντο της Σερβίας, να έχει σχεδόν εξασφαλίσει από την πρώτη αγωνιστική την πολυπόθητη τρίτη θέση του ομίλου της στην πρώτη κατηγορία του Nations League κι εσύ να αισθάνεσαι προβληματισμένος; Και όμως γίνεται! Κακά τα ψέματα, η εικόνα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος το βράδυ της Πέμπτης είναι από αυτές που σε γεμίζουν ποδοσφαιρικά και σε κάνουν να μετράς αντίστροφα με ανυπομονησία για να δεις ξανά στις οθόνες σου την παρέα με τα γαλανόλευκα!
Ωστόσο, θα μας επιτρέψετε να αξιολογήσουμε το πολύτιμο διπλό στο Ράικο Μίτιτς, μόλις ολοκληρωθεί ο πρώτος κύκλος των τεσσάρων αγώνων (ακολουθούν τα παιχνίδια με Γερμανία εκτός και εντός και με Ολλανδία εντός). Όχι επειδή δεν έχουμε εμπιστοσύνη στο ταλέντο αυτής της ομάδας, αλλά διότι θέλουμε να διαπιστώσουμε πώς θα διαχειριστεί ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς τις συγκεκριμένες εξαιρετικά δύσκολες δοκιμασίες.
Ειλικρινά, τα αποτελέσματα είναι τα τελευταία που θα μας απασχολήσουν, για να εξάγουμε το… πόρισμά μας. Και αυτό επειδή πρωταρχικό ζητούμενο για την εθνική μας ομάδα, τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν είναι το σήμερα αλλά κυρίως η ορθολογική προσαρμογή της σε μια πρωτόγνωρη εποχή που κυριαρχεί το επιθετικό ταλέντο στα κύτταρά της.
Δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι η διαχείριση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο Βελιγράδι αγγίζει τα όρια του ρεσιτάλ! Όχι επειδή η Εθνική μας αναχώρησε από τη σερβική πρωτεύουσα με το πολύτιμο τρίποντο στις αποσκευές της, αλλά διότι ο ομοσπονδιακός τεχνικός έδειξε να προσαρμόζεται στη μοναδικότητα του ταλέντου που καλείται να διαχειριστεί.
Ναι στο ταλέντο, όχι στον φόβο
Η επιλογή του να αξιοποιήσει στη διάρκεια του αγώνα και τα πέντε φορ που έχει στη διάθεσή του (Παυλίδη, Κωστούλα, Τεττέη, Δουβίκα, Ιωαννίδη), αλλά και η απόφασή του να επενδύσει μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο της αναμέτρησης σε σχήματα με τέσσερις επιθετικούς (ανεξαρτήτως θέσεων και ρόλων) αποτελούν το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα για την επόμενη μέρα της Εθνικής.
Βέβαια, η παραδοχή του Ιβάν ότι προχώρησε στη συγκεκριμένη επιλογή με… βαριά καρδιά, μας καθιστά λίγο «κουμπωμένους» ενόψει της συνέχειας. Γιατί, αν πράγματι ο Γιοβάνοβιτς θεωρεί ότι στο Βελιγράδι πήρε ένα ρίσκο που δεν πρέπει να επαναληφθεί, η ευφορία που επικρατεί σήμερα για τον θρίαμβο επί των Σέρβων δεν θα διαρκέσει πολύ.
Προφανώς και η επιλογή σχημάτων με τέσσερις επιθετικούς συνοδεύεται από ρίσκο. Πλην όμως, στην περίπτωση της σημερινής Εθνικής Ελλάδος και κυρίως ενόψει της προσπάθειας να βρεθούμε ξανά σε τελικές φάσεις μεγάλης διοργάνωσης (Euro 2028 και Μουντιάλ 2030) αποτελεί μονόδρομο! Για τη «γαλανόλευκη» πρέπει να γίνει βίωμα η χρησιμοποίηση σχημάτων με τέσσερις καθαρόαιμους επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές στην ενδεκάδα της. Ανεξαρτήτως αντιπάλων, συνθηκών, βαθμολογικών συμφερόντων.
Υπάρχει ο κίνδυνος να αντιμετωπίσεις, για παράδειγμα, τους Γερμανούς με την ενδεκάδα του Βελιγραδίου και να συντριβείς; Φυσικά και υπάρχει! Αν κάνεις ξανά παιδαριώδη λάθη, αν δεν βοηθούν όλοι στην ανασταλτική λειτουργία, αν χάνεις τις ευκαιρίες που θα δημιουργείς. Αν φυσικά δεν αποφύγεις τις συγκεκριμένες κακοτοπιές και με… 11 τερματοφύλακες να αγωνιστείς, την πεντάρα δεν θα τη γλιτώσεις.
Επαναλαμβάνουμε: η Εθνική μας επιβάλλεται να αξιοποιήσει το αδιανόητο ταλέντο που διαθέτει στην επιθετική της φαρέτρα. Πρέπει να αφομοιώσει και εν συνεχεία να εφαρμόσει την αποτελεσματική λειτουργία ενδεκάδων, στις οποίες θα βρίσκονται δεδομένα μέσα τέσσερις εκ των Τζόλη, Καρέτσα, Παυλίδη, Κωστούλα, Τεττέη, Δουβίκα, Ιωαννίδη και αύριο-μεθαύριο (πρώτα ο Θεός) και Κωνσταντέλια. Ο φόβος είναι ο μοναδικός αντίπαλός της!
Εφημερίδα Απογευματινή
