Όπως αντιληφθήκατε στη διάρκεια του πρώτου, ουσιαστικά, ποδοσφαιρικού Σαββατοκύριακου της νέας σεζόν, θα… τρελαθούμε στο ζάπινγκ τους επόμενους μήνες.
Τέτοια… μαζική εντυπωσιακή πρεμιέρα των Ελλήνων παικτών στα κορυφαία πρωταθλήματα της Γηραιάς Ηπείρου, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε ο πιο αισιόδοξος «γαλανόλευκος» σεναριογράφος της αθλητικής μας καθημερινότητας.
Ο Χρήστος Τζόλης καθιστά, με τις εμφανίσεις του στο Emirates, απαγορευτική οποιαδήποτε σκέψη απόκτησης αριστερού επιθετικού από την Άρσεναλ σε ρόλο βασικού. Πουλήθηκε χθες ο Μαρτινέλι στην Αραβία και… ουδείς ασχολήθηκε. Και ο Βινίσιους να έφτανε σήμερα στο Λονδίνο, θα έπρεπε να… φτύσει αίμα για να αντικαταστήσει το δικό μας αστέρι στις καρδιές των φίλων των «κανονιέρηδων». Όπως πολύ εύστοχα παραδέχτηκε και ο Τιερί Ανρί πιθανότατα η Άρσεναλ έχει πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη κλοπή του καλοκαιριού σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο!
Ο Κωνσταντής Τζολάκης συστήθηκε στο κοινό της Premier League και από τα πρώτα ενενήντα επιβλητικά του λεπτά στην εστία της Χαλ, ανάγκασε προσωπικότητες όπως ο Μάικλ Όουεν να τρίβουν τα μάτια τους. Και να φανταστείτε ότι η εμφάνιση του Έλληνα πορτιέρο στο παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι από αυτές που έχει στο καθημερινό του ρεπερτόριο… για πρωινό! Δεν έκανε, δηλαδή, κάτι φοβερό για τα δικά του πολύ υψηλά στάνταρντς.
Καλά, για τον Γιάννη Κωνσταντέλια, τι να λέμε; Με… μισή προπόνηση έκανε μία ολόκληρη ποδοσφαιρική κοινωνία σαν τη γερμανική (που έχει δει παικταράδες και παικταράδες να παρελαύνουν από τα γήπεδα της Bundesliga) να τον χαζεύουν με ανοιχτό το στόμα. Γερό να είναι αυτό το παιδί και θα ζήσουμε μαζί του στιγμές που δυσκολευόμαστε να φανταστούμε.
Ο ΟΦΗ και οι άλλοι
Την ίδια ώρα, λοιπόν, που τα Ελληνόπουλα οργιάζουν στο εξωτερικό, στην πρεμιέρα της Super League είδαμε ομάδες όπως ο Ηρακλής να παρατάσσονται με μόλις τρεις γηγενείς παίκτες στην ενδεκάδα τους.
Ο Παναιτωλικός με μόλις έναν! Ο Βόλος με δύο!
Δεν αναφερόμαστε στους «μεγάλους» – γιατί οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ειδικά για Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ ότι η απίθανη εκτόξευση της μετοχής του Έλληνα ποδοσφαιριστή στου εξωτερικό, οφείλεται κατά κύριο λόγο στις δικές τους οικονομικές και στελεχιακές επενδύσεις στα τμήματα υποδομής – αλλά στους μικρομεσαίους του ελληνικού ποδοσφαίρου που αντί να προχωρήσουν σε μια οργανωμένη παραγωγή ταλέντων μέσα από τα σπλάχνα τους, εξακολουθούν να ξοδεύουν αλόγιστα τα ευρώ τους σε καραβιές ξένων αμφιλεγόμενης αξίας.
Δειλά, δειλά, βέβαια αρχίζουν να υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις στον κανόνα. Ο ΟΦΗ έχει φτάσει στο σημείο να δίνει ιστορικά ευρωπαϊκά παιχνίδια με «ελληνικές» ενδεκάδες! Ο Ατρόμητος παρατάχθηκε με έξι Έλληνες στο Καραϊσκάκη.
Πρέπει ωστόσο να γίνει βίωμα σε όλα τα μέλη του οικοσυστήματος του ποδοσφαίρου μας η απαίτηση ανάδειξης γηγενών παικτών μέσα από τα σπλάχνα των Ακαδημιών τους. Πρέπει να την απαιτούν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ από τους συνεργάτες τους και τους προπονητές που προσλαμβάνουν (ιδιαίτερα τους ξένους). Να την απαιτούν οι φίλαθλοι στα γήπεδα, στηρίζοντας έμπρακτα με μια πελώρια αγκαλιά εμπιστοσύνης τα «δικά τους» παιδιά.
Με τα μεγαλύτερα κλαμπς της Ευρώπης να περιμένουν σαν τα… κοράκια πάνω από τα ελληνικά γήπεδα για να αρπάξουν τον νέο Τζόλη, τον επόμενο Τζολάκη και τον Κωνσταντέλια του 2030, αν η παραγωγή ταλέντων δεν γίνει μαζική σε λίγο καιρό θα αναζητούμε Έλληνες παίκτες στις ομάδες μας… με το σταγονόμετρο.
Όλα τα παραπάνω, βέβαια, απαιτούν υπομονή και εμπιστοσύνη σε υγιή μακροπρόθεσμα αναπτυξιακά projects, αρετές που στο ποδόσφαιρο της αφόρητης πίεσης του αποτελέσματος είναι τις περισσότερες φορές εξαιρετικά δυσεύρετες.
Eφημερίδα Απογευματινή
