Υπάρχει πολλά να γράψει κανείς για την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια στην Ντόρτμουντ και το συνεχιζόμενο καλοκαίρι… απογείωσης του ελληνικού ποδοσφαίρου στο διεθνές χρηματιστήριο! Ουδέποτε στο παρελθόν δεν είχε προκληθεί τόσος μεταγραφικός ντόρος με επίκεντρο τη χώρα μας στην ευρωπαϊκή αγορά.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά ιδιαίτερα με την περίπτωση της Μπορούσια θα πρέπει να διαφοροποιήσουμε και το χρονοδιάγραμμα των υποχρεώσεών μας κάθε Σαββατοκύριακο. Καλό θα είναι να αφήνουμε… κενό τα απογεύματα του Σαββάτου, εκεί γύρω στις 16.30 που σερβίρεται το κυρίως πιάτο κάθε αγωνιστικής στην Bundesliga, καθώς όπως αντιλαμβάνεστε τα παιχνίδια της Ντόρτμουντ απλώς… δεν χάνονται!
Θυμάστε εσείς ποτέ ξανά έναν τόσο σπουδαίο ευρωπαϊκό σύλλογο να βγάζει περισσότερα από 60.000.000 ευρώ από τα ταμεία του όχι μόνο για να αποκτήσει δύο Ελληνόπουλα, αλλά για να χτίσει γύρω τους την επιθετική λειτουργία του;
Συγχωρείστε μας που ασχολούμαστε με την πιο… διεθνή διάσταση της μεταγραφής Κωνσταντέλια και όχι τόσο με την εγχώρια και την «έκρηξη οργής« που προκάλεσε στον κόσμο του ΠΑΟΚ, ωστόσο είναι τέτοια η μοναδικότητα του γεγονότος που είναι αδύνατον να την αγνοήσουμε. Αφήστε που τόσο η Ντόρτμουντ όσο και η Άρσεναλ καλούνται να αποτελέσουν τον φάρο που θα… μας ανοίξει τα μάτια για να καταστήσει την εθνική μας ομάδα ως ένα από τα πιο must watch αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Επειδή είναι αδύνατο να διαθέτουμε ως Ελλάδα τρία τόσο σπάνια διαμάντια και ακόμη να μην έχουμε χτίσει γύρω τους την εθνική ομάδα της επόμενης μέρας.
Δεν χρειαζόταν να μας το θυμίσουν Γερμανοί και Άγγλοι. Οφείλαμε να το έχουμε καταλάβει πρώτοι εμείς οι ίδιοι. Μην μένουμε όμως στο παρελθόν.
Μια νέα εποχή
Πρωταρχικό ζητούμενο είναι να αρθεί η απόφαση αποχώρησης (προσωρινής ή μόνιμης δεν έχει διευκρινιστεί) του Γιάννη Κωνσταντέλια από την «γαλανόλευκη».
Με κάθε σεβασμό στον άνθρωπο Γιάννη και τους λόγους που τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη επιλογή, ποδοσφαιρικά θα είναι άκρως επώδυνο και άδικο για έναν ολόκληρο λαό να στερηθεί έναν… δεύτερο Χατζηπαναγή από την εθνική του ομάδα.
Καθαρά αγωνιστικά, αν τελικά η μετακόμιση σε ένα διαφορετικό περιβάλλον βοηθήσει τον Κωνσταντέλια να αναθεωρήσει την αρχική του απόφαση, το μπαλάκι θα περάσει αυτομάτως στα χέρια του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός μας είναι εκείνος που θα πρέπει να βρει την ιδανική συνταγή για να συνθέσει αρμονικά και αποτελεσματικά μια «πυρηνική τριάδα» πίσω από το φορ που όμοιά της δεν θα έχουμε δει ποτέ οι Έλληνες.
Τι θα κάνει, πώς θα τους ταιριάξει, πώς θα τους θωρακίσει, πώς θα τους αξιοποιήσει είναι πολύ πιο αρμόδιος και πολύ πιο ικανός να το επιλέξει απ’ όλους εμάς. Δεν νοείται, όμως, να χαθεί αυτή η ιστορική ευκαιρία.
Από εκεί και πέρα, οφείλουμε όσοι ασχολούμαστε με το ελληνικό ποδόσφαιρο να αντιληφθούμε και τη νέα πραγματικότητα που δημιουργεί η ξαφνική εκτόξευση της μετοχής του Έλληνα ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό.
Αφενός το εγχώριο πρωτάθλημα θα κινδυνεύει με αφαίμαξη των ταλέντων του από πολύ μικρή ηλικία, αφετέρου όλες οι ΠΑΕ (όχι μόνο οι «μεγάλες») οφείλουν να αντιληφθούν ότι η ευημερία τους και η οικονομική τους σταθερότητα περνά σχεδόν αποκλειστικά από την υγιή ανάπτυξη των τμημάτων υποδομής τους.
Για πρώτη φορά, πάντως, μπορούμε να αισιοδοξούμε. Αφού πρακτικά τώρα καρπωνόμαστε ως ποδοσφαιρική κοινωνία τα οφέλη μιας τεράστιας επένδυσης που πραγματοποίησαν πριν από πολλά χρόνια στις ακαδημίες τους δύο ΠΑΕ, όπως ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ. Και όσο πολλαπλασιάζονται οι μιμητές τους, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες να γεννηθεί κι άλλος Κωνσταντέλιας, κι άλλος Τζόλης, κι άλλος Τζολάκης!
Εφημερίδα Απογευματινή
