Στις 31 Αυγούστου ο πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, επισκέφθηκε την Αθήνα. Ήλθε λίγες ημέρες μετά την αποστολή ελληνικού στρατιωτικού υλικού για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων αυτής της μικρής χώρας της Μέσης Ανατολής. Ο κ. Αούν συναντήθηκε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και συμφώνησαν να αναβαθμίσουν τη φιλική σχέση των δύο χωρών σε στρατηγική συνεργασία.
Ο Λίβανος δημιουργήθηκε το 1943, όταν η Γαλλία, που είχε τον έλεγχο της περιοχής, αποφάσισε να αποκόψει την παραλιακή λωρίδα από τη Συρία και να ιδρύσει ένα πολυθρησκευτικό κράτος υπό τον έλεγχο των φιλοδυτικών χριστιανών Μαρωνιτών.
Η παραλιακή αυτή ζώνη είναι η πατρίδα των αρχαίων Φοινίκων. Κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο και κατοικήθηκε στην ελληνιστική και πρώιμη βυζαντινή περίοδο από πολλούς Έλληνες. Ο Παύλος Καρολίδης, σπουδαίος Καππαδόκης ιστορικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, έγραψε το 1909 μία τεκμηριωμένη μελέτη για την πιθανή ελληνική καταγωγή των σημερινών ελληνορθοδόξων κοινοτήτων της Συρίας, του Λιβάνου και της Παλαιστίνης.
Τον 7ο αιώνα μ.Χ. όλη η περιοχή καταλήφθηκε από τους Άραβες μουσουλμάνους. Ένας σημαντικός Έλληνας, που διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, ακριβώς λόγω της αραβικής εισβολής, ήταν ο Καλλίνικος από την Ηλιούπολη, σημερινή πόλη Μπααλμπέκ του Λιβάνου. Είναι ο εφευρέτης του υγρού πυρός, του εκρηκτικού υλικού που έκαιγε τους στόλους των πολιορκητών της Κωνσταντινούπολης.
Στη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως οι κυβερνήσεις των επαναστατημένων Ελλήνων έκαναν δύο προσπάθειες να ξεσηκώσουν τους ελληνορθοδόξους πληθυσμούς στα παράλια του Λιβάνου, οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου είχαν γίνει αραβόφωνοι. Πρώτα ο Μαυροκορδάτος έστειλε τον Κύπριο λόγιο Χριστόδουλο Μάλη. Το 1826 απεστάλη εκστρατευτικό σώμα υπό τον Κριεζώτη, τον Βάσο Μαυροβουνιώτη και τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη. Οι Ορθόδοξοι του Λιβάνου εξήγησαν ότι αν συμμετάσχουν στην Επανάσταση θα υποστούν αντίποινα από τα πολυάριθμα τουρκικά στρατεύματα της περιοχής. Πάντως η διπλή προσπάθεια των Ελλήνων να τους ξεσηκώσουν καταδεικνύει ότι τους θεωρούσαν αδελφούς θρησκευτικά και πολιτιστικά.
Ο Άγγλος συγγραφέας Τζέιμς Μπαρ στο βιβλίο του «Μία γραμμή στην άμμο» αναφέρεται στο μοίρασμα της μέχρι τότε οθωμανικής Μέσης Ανατολής μεταξύ Βρετανών και Γάλλων (Συμφωνία Sykes-Picot του 1916). Εκεί καταγράφει ότι η γαλλική διπλωματία στις αρχές του 20ού αιώνος συζητούσε να αναθέσει στην Ελλάδα την προστασία των ορθοδόξων χριστιανών (αραβοφώνων και ελληνοφώνων) της περιοχής.
Σήμερα οι Ελληνορθόδοξοι αποτελούν το 8% του πληθυσμού του Λιβάνου και ανήκουν στο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Είναι αραβόφωνοι, αλλά στη Θεία Λειτουργία χρησιμοποιούν και την ελληνική. Στο όρος Μπαλαμάν του βορείου Λιβάνου λειτουργεί το Πανεπιστήμιο του Πατριαρχείου Αντιοχείας και η Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή «Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός».
Οι αραβόφωνοι Ορθόδοξοι αυτοπροσδιορίζονται ως Ρουμ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωμηοί – Βυζαντινοί, από τον όρο «Νέα Ρώμη», που είναι η Κωνσταντινούπολη. Η Ελλάς για λόγους θρησκευτικούς, ιστορικούς και ανθρωπιστικούς πρέπει να είναι ο κύριος υποστηρικτής τους σε μια περιοχή με έντονη δράση ενόπλων ισλαμιστών.
Εφημερίδα Απογευματινή
