Όλα ξεκίνησαν από μια συνέντευξη του πρωθυπουργού στο ραδιόφωνο του Alpha, στην οποία ο κ. Μητσοτάκης με καθόλου τοξικό λόγο τοποθετήθηκε σε όλα τα μεγάλα ζητήματα, αλλά και εξέφρασε έναν πολύ συγκροτημένο λόγο απέναντι στις επιθετικές ενστάσεις, περισσότερο πολεμικές, της αντιπολίτευσης στις κυβερνητικές στρατηγικές. Μεταξύ των άλλων, ο πρωθυπουργός και στη βάση ερωτημάτων που του τέθηκαν από τους δημοσιογράφους (Χατζής – Νέγκα) μίλησε για τις ευθύνες της κυβέρνησης Τσίπρα για την εισαγωγή του νέου Ποινικού Κώδικα το 2019, διατηρώντας το Κοινοβούλιο ανοιχτό παρά τη διακηρυγμένη απόφασή του να προσφύγει μετά το αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών σε πρόωρες και άμεσες εθνικές εκλογές.
Ο κ. Μητσοτάκης στην πολύ ενδιαφέρουσα και δομική αυτή συνέντευξη έθεσε και το ερώτημα δημοσίως κατά πόσο στην ελάφρυνση των ποινών που προέβλεψε ο τότε νέος Ποινικός Κώδικας για τα εγκλήματα της παθητικής δωροδοκίας, της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης και των ομαδικών βιασμών εξοφλούσε γραμμάτια επιρροής σε κύκλους που τον υποστήριξαν στη συνέχεια, όχι μόνον αυτόν προσωπικά και πολιτικά αλλά και εν γένει το σχήμα της κυβερνώσας Αριστεράς. Η αντιπαράθεση που ακολούθησε μέσω δηλώσεων και διαξιφισμών, με ενεργό ρόλο και του πάντα έντονου σε τέτοιου τύπου αντιπαραθέσεις υπουργού Υγείας κ. Γεωργιάδη, παραλίγο να πάρει και προδικαστικές διαστάσεις, όταν ο επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος άδραξε την ευκαιρία για να προτείνει σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση να εξελιχθεί Εξεταστική ή Προανακριτική Επιτροπή στο Κοινοβούλιο, όπου ο κ. Τσίπρας να εξετασθεί για τις σκοπιμότητες του Ποινικού Κώδικα που ψηφίσθηκε από την τότε πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ το 2019.
Από την πλευρά της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας υπήρξε άμεση αρνητική αντίδραση σε μια τέτοια προοπτική, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Μαρινάκη να διαχωρίζει την πρόθεση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να συζητηθεί ένα σημαντικό πολιτικό ζήτημα από το να εξελιχθεί αυτό σε μια ποινικοποιημένη διαδικασία για τον κ. Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός εξ αφετηρίας, από το στούντιο του ραδιοφώνου, ήταν φανερό ότι δεν είχε διάθεση τοξικότητας ή επαναφοράς σε κλίμα 1989, όπως πολλοί και ειδικά η οπορτουνιστική Δεξιά του κ. Βελόπουλου θέλησαν να εξελιχθεί η όλη συζήτηση, προσαρμόζοντας ένα πολύ σοβαρό θέμα πολιτικής σε «κυνήγι μαγισσών» σε βάρος του κ. Τσίπρα.
Η πολιτική ευθύνη που έχει η «κυβερνώσα Αριστερά» σε θέματα όπως ο Ποινικός Κώδικας, η διαμόρφωση δηλαδή του πολιτειακού νόμου και τάξης της χώρας, όπως κατ’ αναλογία και στα θέματα παράνομης μετανάστευσης και ασφάλειας συνόρων, θα πρέπει να τεθεί σε οριοθετημένο επίπεδο. Ο αντίλογος από την πλευρά Τσίπρα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του από την Αθήνα και το Παρίσι, στο οποίο βρέθηκε στη συνέχεια, είχε ως επίκεντρο ότι ο Ποινικός Κώδικας που επιδιώχθηκε να ψηφισθεί από την απολύτως πρόσκαιρη πλειοψηφία του Κοινοβουλίου το 2019 είχε ως βάση τις εργασίες μιας σημαντικής από πλευράς σύνθεσης άτυπης νομοπαρασκευαστικής επιτροπής νομικών, που ξεκίνησε τις εργασίες της από το 2011. Πολύ πριν από τη διακυβέρνηση υπό την πρωθυπουργία Τσίπρα. Το ζήτημα που τίθεται εξαρχής είναι ποιος έχει την ευθύνη για τον Ποινικό Κώδικα. Μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία ή μια συμβουλευτική επιτροπή ειδικών χωρίς κανονιστική ευθύνη και κρατική αρμοδιότητα; Γιατί αν για τον Ποινικό Κώδικα ή την κατάρτιση των σχολικών βιβλίων την αποφασιστική αρμοδιότητα έχουν ανεύθυνες επιτροπές ειδικών, τότε τη διαχείριση και την ευθύνη του κράτους ποιος την έχει; Η Δημοκρατία ή μια αυθαίρετη ιδεολογικά και θεσμικά τεχνοκρατία;
Πέραν αυτών, ο κ. Τσίπρας ως μοναδικός πρωθυπουργός από την πλευρά της κυβερνώσας Αριστεράς θα πρέπει να αναλάβει ευθύνες για το ότι εγκληματικές οργανώσεις και αμετανόητοι ποινικοί βγήκαν από τις φυλακές με τη δική του νομοθεσία και εγκλημάτησαν εκ νέου ή μετανάστες και καθοδηγητές τους απείλησαν εκ των έσω την ασφάλεια της χώρας. Επιπλέον, ας μην αγνοούμε το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας διόρισε τον γνωστό για τις αιρετικές απόψεις του καθηγητή κ. Παρασκευόπουλο υπουργό Δικαιοσύνης το 2015 και 2016, που προέταξε τον επίσης ευνοϊκό για τους εγκληματίες νόμο 4322/2015, πολύ πριν από την ψήφιση του Ποινικού Κώδικα το 2019.
Εφημερίδα Απογευματινή
